(66) Loslaten

Loslaten gaat niet vanzelf; het is hard werken. Zoals ik terugkijk naar momenten waarop ik heb kunnen loslaten komen bij mij niet alleen begrippen naar boven als acceptatie, maar ook vertrouwen.

loslaten - shutterstock_254651413Loslaten heeft vaak met relaties te maken. Niet alleen dat, maar ook met de acceptatie dat je een aantal zaken zelf niet meer kan doen in je leven (denk maar aan bijvoorbeeld het verlies van werk, gezondheid of financiële zekerheid).

Enkele voorbeelden:

Belangrijke vormen van loslaten die ik heb ontdekt in de zoektocht naar wie ik ben, zijn hoe om te gaan met opgelegde normen en waarden die ik van thuis, van school en van het werk heb meegekregen, maar die eigenlijk helemaal niet bij me pasten. Uitspraken als “that’s not done”, “bij ons gaat dat nu eenmaal zo” of “je hebt het maar te doen.” Op deze manier dwaal je af van je authentieke “ik” waardoor je ook niet meer op jouw levenspad loopt. Het resultaat is dat jij niet de lessen in je leven leert die je zou moeten leren. Het resultaat zou ook kunnen zijn dat je later daar de gevolgen van gaat ondervinden in de vorm dat je niet meer goed kan functioneren of erger nog, ziek wordt.

Een andere vorm van loslaten herken je misschien wel in het vastlopen van relaties door het gebruik van zinnen als “Ik moet nog steeds denken aan…,” of “Ik kan het maar niet…,” of “Ik heb het helemaal gehad met…,” of “Die ander blijft maar contact met me zoeken….” Vul zelf de woorden op de … maar in. Het zijn allemaal zinnen die op de een of andere manier aangeven dat er band en een probleem tussen jou en die ander bestaat. Misschien ben je je er zelfs niet bewust van. Wanneer dergelijke zinnen bij jou regelmatig voorkomen en je pakt het onderwerp niet aan dan kan het van kwaad naar erger gaan. En uiteindelijk kan de situatie “explosief” worden. Blijft natuurlijk wel de vraag of jij de enige bent die er zo over denkt; het zou zo maar kunnen zijn dat de ander er heel anders over denkt. Hoe dan ook, het is belangrijk dat je naar je innerlijke stem luistert.

We lopen allemaal op een levenspad dat voor iedereen uniek is. Levenspaden kruisen elkaar waar mensen elkaar ontmoeten, bijvoorbeeld in het voorbijgaan op straat. Op die momenten groet je elkaar misschien, of ook niet, maar ieder gaat verder op de eigen weg zonder dat daar emoties als verdriet of rouw aan te pas komen. Misschien geef je elkaar zelfs de hand maar wanneer die je weer loslaat dan is daar geen enkele binding meer. Of levenspaden lopen “parallel” wanneer we langer bij elkaar blijven, of zelfs een gezin stichten. Loslaten gaat pas een rol spelen wanneer tussen jullie een emotionele band is ontstaan.

Loslaten kan verschillende betekenissen hebben. Je kan elkaar fysiek vasthouden, maar je kan elkaar ook geestelijk vasthouden. Vooral waar relaties uit elkaar gaan kan loslaten een puzzel zijn. Niet alleen bij relaties maar ook bij het veranderen van werk, of bij veranderingen op het werk, of het in ander land gaan wonen en zelfs na het overlijden van een dierbare. In dit opzicht kunnen ook woorden gebruikt worden als heimwee of gemis of verdriet. Loslaten speelt in ieder geval een rol waar veranderingen plaatsvinden en waar mensen moeite hebben die verandering te accepteren.

In relaties is het alsof ieder met het eigen lijntje aan de ander vast zit. Pas wanneer je beiden elkaars lijntje loslaat kan ieder op zijn of haar eigen levenspad verder. Wanneer je dat niet doet beland je in het slechtste geval ergens tussen jullie levenspaden in en bereik je beiden niet de doelen en leer je niet de lessen die je in je leven zou moeten of willen leren. Of in het beste geval geldt dat alleen voor één van jullie. Alleen al daarom is loslaten zo belangrijk.

Loslaten schept (ook) ruimte in je gevoel. Niet alleen ruimte, het geeft ook lucht, licht en blijheid. Je voelt je daardoor anders, weer dichter bij jezelf. Mensen zien het ook aan je. Zelf voel je en merk je het ook, het licht om je heen lijkt anders en mooier. Het voelt als een bevrijding.

Het moge duidelijk zijn, loslaten gaat niet vanzelf; het is hard werken. Zoals ik terugkijk naar momenten waarop ik heb kunnen loslaten, komen bij mij niet alleen begrippen naar boven als acceptatie, maar ook vertrouwen.