(127) Pap, ik heb je zo gemist

Pap, ik heb je zo gemist

Het verhaal begint bij de enige keer dat ik mij bewust kan herinneren dat ik mijn vader zag. Het eindigt bij het enorme gemis tijdens de opvoeding van mijn zoon. Ja Pap, ik heb je enorm gemist … achteraf.

Ik kan mij als 3-jarige nog heel goed het beeld van mijn vader herinneren waarover het verhaal in deze blog gaat. Er zijn nog meer beelden maar … vermoedelijk zijn dat foto’s geweest die door de vele verhuizingen in de loop der jaren geleidelijk zijn verdwenen. Dat ene beeld, inmiddels alweer 70 jaar geleden, waar deze blog over gaat, staat mij nog glashelder voor de geest. Alhoewel, het lijkt alsof ik nu door een vergrootglas kijk. Het gezicht van mijn vader is tot in alle details te zien. De rest van de ruimte waarin hij is, is vaag, vager, … vaagst.

Zoals ik het mij nu herinner
Ik zie mij als 3-jarige op mijn knietjes in de gang van het huis van mijn grootouders zitten en speel met een blauwgrijze houten gereedschapskist van mijn Grootvader.
De gereedschapskist

Ik zie mij als 3-jarige op mijn knietjes in de gang van het huis van mijn grootouders zitten en speel met een blauwgrijze houten gereedschapskist van mijn Grootvader. De deksel had ik uiteindelijk open gekregen en er bleek niets in de kist te liggen. Aan de geluiden achter mij kon ik horen dat mijn Grootmoeder in de keuken bezig was. Verder was het huis stil, heel erg stil en … zoals ik het nu weer beleef en het gevoel van dat moment bij mij laat binnenkomen … voelt het in het huis alsof er ergens op werd gewacht … alsof er iets heel intens … iets heel belangrijks stond te gebeuren.

Dan gaat de voordeur open en mijn Moeder komt binnen. Zodra ze mij ziet komt er een brede lach op haar gezicht en ik ben blij dat ik haar ook weer zie. Ze vraagt of ik meega naar mijn Vader. Natuurlijk wil ik dat. Ze pakt mij op en draagt mij naar boven, naar de kamer waar mijn Vader ligt. Het is de kamer waarin ik nooit mag komen. Hij heeft tbc en iedereen is zo ontzettend bang dat hij mij zou kunnen besmetten dat ik absoluut niet bij hem mag komen.

Mijn Vader is net wakker geworden en terwijl mijn Moeder op een afstandje van het bed met mij op haar schoot op de grond gaat zitten, draait hij zich op zijn zij. Wanneer hij mij in de gaten krijgt verschijnt er een stralende lach op zijn gezicht. Zijn ogen glanzen helemaal, zo blij is hij. Zo veel energie en liefde die hij naar mij uitstraalt. Het is een contact van oog naar oog … van ziel naar ziel … kort en intens. Het voelt als een afscheid … alsof hij weet dat hij mij nooit meer zal zien.

Mijn Moeder tilde mij weer op en we gingen weer naar beneden. Het duurde veel te kort. Ik wilde weer naar hem toe maar, dat mocht niet. Ze waren zo bang dat ik ook besmet zou worden met tbc. Dat mocht gewoon niet gebeuren.

Jaren later

Jaren later hoorde ik van mijn Moeder dat mijn Vader een paar weken later was overleden. Mijn Moeder en Grootouders hebben nooit echt over mijn Vader willen praten; zo voelde dat bij mij. Pas vele jaren later tijdens de opvoeding van Mervyn, mijn zoon, begon ik mijn Vader enorm te missen. Ik had zo graag met hem over de opvoeding van een zoon willen praten. Hoe zou hij mij hebben opgevoed en waar zou hij tegenaan zijn gelopen. Wat had hij achteraf anders willen doen. Zodat ikzelf niet met “trial and error” mijn Zoon had hoeven op te voeden. Het aantal mislukkingen staat bij mij als vader naar mijn zoon in schril contrast met het beetje dat wel lukte. Het was mijn Vader echter helaas niet gegund mijn opvoeding en dat van zijn kleinkind mee te mogen maken. Pap, ik heb je zo gemist!

Waar ik mij weer bewust van werd

Wat ik tijdens het schrijven van deze blog weer eens besefte is dat het geheugen een fantastisch instrument is. Je kan niet alles uit je geheugen zomaar terughalen. Daar zijn meestal triggers voor nodig, zoals een geur, een kleur, een klank, een beeld of een emotie. Een van de triggers bij mij was een zielenreis waar je onder hypnose teruggaat naar je verleden. Een andere trigger was kortgeleden tijdens een opleiding over verlies en rouw bij jongeren. Wat ik inmiddels ook besef … misschien weer besef … is dat de gevolgen van een verlies en rouw (vele) jaren later weer naar boven kunnen komen. Tijd heelt niet alle wonden, er blijven altijd littekens over. Het is wat het is.

(125) Thema Narcis-Me

Omgaan met narcisme leidt tot moeilijke keuzes. Houd rekening met je Hart en Ziel!

Omgaan met narcisme leidt tot moeilijke keuzes. Denk je in Zwart-Wit of toch in kleuren! Deze blog benadert narcisme op een bijzondere manier. De blog bestaat uit meerdere delen welke elk afzonderlijk via een van de onderstaande linkjes kan worden benaderd.

Narcis-MeHet thema klinkt als woord alleen al best heftig en dat maakt het lastig om iets op papier te zetten wat dit nu eigenlijk betekent. Het volgende kwam naar boven.
GedichtStukje bij beetje lever ik in …
GedichtStaand alleen in de regen …
InspiratieJe krijgt een nieuw idee als een fluistering in je hart. Luister en onderneem iets. Dit is inspiratie van boven.
PrestatiesNeem de tijd om na te denken over wat je tot nu toe hebt bereikt. Het is vaak gemakkelijk om te vergeten waar je bent begonnen en hoe ver je al bent gekomen. Erken de bijzondere reis die je leven is en wees er dankbaar voor.
AvontuurAls je beslissingen neemt, houd dan rekening met wat je Hart en Ziel je vertellen. Soms kan onze geest ons misleiden. Kies uit Liefde, niet uit Angst.

Thema Narcis-Me

Na een bijzondere wisseling in woorden, werd mij gevraagd om over dit thema te schrijven. Heb al een aantal dagen dat ik mij er nog niet toe kan zetten omdat het thema best heftig klinkt als woord alleen al. Dat maakt het best lastig om iets op papier te zetten wat dit nu eigenlijk betekent. Dit woord heeft betrekking op personen die net als jij en ik als een lief klein zieltje op de wereld zijn gekomen, onbevangen, open en in onschuld kijkend naar de grote wereld om zich heen om zijn of haar weg te vinden en zichzelf te ontwikkelen tot dat waar het voor is gekomen.

Hoe is het dan mogelijk als je naar het woord kijkt dat het zo complex doet aandenken. In mijn gedachten kwam steeds naar voren, stel je eens voor als je dit woord zou gaan ontleden, wat staat er dan? “Narcis-Me.” Wat doet dat met je?

Van onschuld naar doorgeslagen eigenwaarde

Wat er als eerste naar boven komt is het woord Narcis, ​ de prachtige bloem in al zijn glorie in verschillende maten en kleuren, maar daarnaast zie ik het woord “Me“ staan en dat staat uiteraard voor het woord “IK.”

Beiden stellen ze de natuur voor, die in ons zit, die om ons heen zit en die ons voorziet van voeding, liefde, vertrouwen, vrijheid, saamhorigheid en nog zoveel meer om uit te groeien tot die prachtige narcis, onbevangen, in onschuld tot het vergaren van je naam, je identiteit, het Jouw Zijn.

De onschuld van een kind zit hem in het nog geen kennis hebben, nog geen identiteit hebben die pas later gegeven zal worden. Een kind leeft vanuit zijn gevoel en weet gewoon. Daar waar we van kunnen genieten bij kinderen is ook één van de eerste dingen die we weg strippen. Waar vertrouwen en onvoorwaardelijke liefde is maakt plaats voor wantrouwen en onzekerheden.

Gaandeweg zie je dat hetgeen je hebt vergaard niet alles is wat jij daadwerkelijk bent, wat je Ziel je aangeeft, daar dit enkel maar je verpakking is, en dat dat mooie gekleurde cadeau papiertje dat je gegeven is of wat je zelf hebt bereikt verandert in een vorm, in een manier die heel ver weg staat van die natuur, van die narcist en hierbij wordt het woord samengevoegd tot één woord Narcisme​; wat uiteindelijk tot een heel andere orde behoort dan de mooie Narcis die iedereen wilt worden en zijn met daarbij de vrijheid om jezelf te mogen zijn.

Door allerlei omstandigheden wordt de natuur in jouw verstoord door gebeurtenissen die je zelfvertrouwen hebben geschaad, door opgelegde gedragingen, door je gevangen te voelen in een ander Zijn, door misbruik van vertrouwen, door het voeden van angsten, maar ook het niet meer bekijken van je binnenkant, het niet meer hoeven voelen van je Hart, door het niet meer hoeven luisteren naar je Ziel, door het kwijtraken van je ¨Me¨ wordt de Narcis gevoed waardoor er alleen maar ruimte overblijft om de buitenkant te laten zien die door een verdedigingstactiek is aangeleerd uit overleving. Deze buitenkant ziet er voor die ander heel sociaal, behulpzaam, begripvol, zorgzaam uit en is vooral heel charmant in het inleven waardoor die ander als het ware om de tuin geleid wordt dat ze een hoog zelfvertrouwen hebben en ervan overtuigd zijn dat ze enorm belangrijk zijn.

Diep van binnen zijn ze constant op zoek naar bevestiging van dat gevoel, een gevoel van doorgeslagen eigenwaarde. Het lijkt alsof ze een hoog zelfvertrouwen hebben, maar vaak is dat zelfvertrouwen bijzonder kwetsbaar. Het is een hardnekkig gedrag wat niet zomaar te veranderen is.

Van integriteit naar een ander moeiteloos gebruiken

Een tweede woord wat naar boven komt is het woord “Integriteit.“

Wees flexibel maar ook trouw aan jezelf. Als je jouw overtuigingen en waarden trouw blijft, zullen anderen je steunen en in jou geloven.

Hoe is het mogelijk dat dit woord, welke heel nobel en vaak als bijzonderheid wordt gezien door mensen die anderen bewonderen die juist integer zijn. Echter bij het woord “Narcisme” blijkt dit een heel andere betekenis te hebben. We denken al gauw dat ze egoïstisch zijn, ze denken alleen aan zichzelf, ze hebben vaak veel aandacht & bewondering nodig om zichzelf de moeite waard te vinden. Ze hebben het idee dat zij meer recht hebben op deze aandacht & bewondering door hun uitzonderlijkheid en bepaalde privileges die zij alleen verdienen die anderen niet hebben. Zij voelen zich meestal verheven boven anderen en sommige van hen zullen een ander moeiteloos ¨gebruiken¨ wanneer zij hier zelf beter van kunnen worden.

Word je als een narcist geboren of gemaakt

De volgende vraag wekt mijn nieuwsgierigheid; Word je als een narcist geboren of gemaakt?

Een hele lastige complexe vraag, waarbij enerzijds de gedachte naar boven komt;  als we geloven in de onschuld en onbevangenheid van een zieltje die op Moeder Aarde zelf heeft gekozen om geboren te worden bij deze ouders, op deze specifieke plek met een eindbestemming die al ver terug in de Tijd is bepaald en anderzijds de gedachte; juist de plek waar je wordt geboren, juist bij wie je wordt geboren, juist met deze eindbestemming in zich, een vorm die al gegoten is door de Weg die dit zieltje wilde en wilt lopen. Hoort daar dit gedrag bij, is dit de blauwdruk die hij of zij hebben mee gekregen of is dat ontwikkeld door de omstandigheden die de Weg deed geloven, daar waar je wiegje staat, bij wie jij gekozen hebt om je te willen ontwikkelen tot die mooie Ziel, die mooie Narcis, die mooie ME, die je laat stralen en jouw eindbestemming laat zien die jij voor ogen had. Wordt er iets getriggerd net zoals bijvoorbeeld anderen ziekten die zich ontwikkelen door verdriet, angst, of erfelijkheid.

Een heel dubbel gevoel, want als de Narcist zo is geboren, of zo gemaakt wordt hoe zit het dan met die ander, die als het ware je naam, je identiteit, je Ziel doet afbranden als een huis, JOUW OMHULSEL die je veiligheid, je vertrouwen, je eigen waarde gaf. Is dit ook bepaald door dit onschuldige, onbevangen zieltje om deze weg te moeten bewandelen.

Ik ben er nog niet uit, daar de Weg die we behoren te bewandelen alleen JOUW WEG is, maar we hebben uiteindelijk die ander nodig om deze weg te mogen bewandelen en de aard van deze weg, de vorm van deze weg ben JIJ uiteindelijk!

Een gevoel van leegte

Een gevoel van LEEGTE voel ik bij zowel de Narcist die deze LEEGTE probeert op te vullen door als het ware die ander te zien als Zijn Voeding, als Zijn Liefde, als Zijn Eigen Liefde, als Zijn Nurture die ontbrak of in zijn ogen ontbrak. Want er zijn ook theorieën dat een narcist ook gevormd kan worden door juist een liefdevol gezin, door juist wel die aandacht en bewondering te hebben ontvangen. Dat stukje veiligheid, geborgenheid en vertrouwen die zijn Hart doet doorbloeden en zijn Ziel doet dansen.  Hij is aan het overleven en de kwetsbare in de samenleving overleven niet door alleen maar ja en amen te zeggen, door je alleen maar aan te passen aan die ander, jezelf volkomen weg te cijferen uit nobelheid, uit beleefdheid, uit hoe het hoort, deze worden gelijkgemaakt met de grond, worden weggemaaid en worden niet gezien, niet gehoord.

Deze LEEGTE die als het ware bij de een wordt gevoed & gevuld, wordt juist bij die ander alsmaar groter, omdat deze juist NIET wordt gezien, wordt gehoord, wordt gezien als sterk, wordt niet gezien als persoon, maar als PROOI en zoals het in de natuur gaat, worden de kwetsbaren opgegeten en de sterksten blijven overleven. THE CIRCLE OF LIFE!

Hoe kan het dan gebeuren, dat je dit toelaat

Hoe kan het dan gebeuren, dat je dit toelaat. Je bent altijd een Sterk persoon, bent er voor iedereen, weet wat te doen, je staat je mannetje, je bent blij met je leven dat je hebt bereikt en hebt vertrouwen in jezelf.

Is het dan toch voorbestemd dat jij als Ziel dit moest of moet meemaken om uiteindelijk de WEG te zien, deze te volgen en pas dan alleen de boodschap helder en duidelijk kan worden ontvangen als geschenk in dit gekleurde papiertje die als Regenboog om je heen danst en de NARCIS in jou niet de juiste voeding, liefde, aandacht krijgt om dood te gaan, is dat de bedoeling?

Een pad van verandering

Hopelijk komt er een punt van bezinning, van inzicht vanuit je diepste IK, die heel goed verstopt was omdat deze bang was, onzeker was, angstig was om zich te laten zien, echter door deze Ziel weer stapje voor stapje toe te laten, in Stilte te luisteren naar deze Stem, naar je eigen diepste verlangen in alle onschuld zal er een omslag komen.

Je kunt maar op één manier deze wonderlijke ervaring bereiken en dat is door alles dat je gegeven is los te laten, weg te gooien, deze IK weg te gooien en plaats te maken voor dat Zieltje welke zit te wachten op jouw warme handen, op je mooie Stem die haar mee mag nemen naar een veilige & vertrouwelijke plek, waar ze zich mag uiten, waar ze zichzelf mag zijn, waar ze zich mag laten zien, waar ze zich mag laten horen zoals het bedoelt is.

Je naam, je identiteit, de kennis die je gaandeweg hebt vergaard is verstopt onder een laag dikke stof, die alleen jij mag afstoffen en mag openbaren omdat het TIJD is om dit te laten zien aan Moeder Aarde, aan die ANDER, dat je niet meer gevangen zit, dat je geen LEVENSLANG hebt en dat je nog nooit ZO STERK bent geweest om deze stap te zetten.

Wonderlijk

Haal alles weg en dan blijft onschuld over. Kennis verandert in wijsheid en wantrouwen in onschuld. En in onschuld leven is het wonder van het leven mogen aanschouwen en ervaren zoals het bedoeld is.

In stilte eerst, daarna in de stem die jij wilt laten horen en laten zien opdat je Ziel je hierbij mag ondersteunen, je mag meenemen op deze WEG, op deze ROUTE de Soleil waar ongelooflijk veel Narcissen staan in alle vormen en maten, in alle kleur en pracht met het hoofd opgeheven naar de Zon.

Een veld van narcissen

ME is het toverwoord, welke je ziet in elke bloem.

Ze staan te stralen, ze staan te lachen en ze zien je Ziel dansen op dit veld van narcissen zonder verpakking, zonder opsmuk, gewoon zoals het bedoeld is.

En … wat denk jij, denk je dat er ook Narcisten staan op dit veld van ontelbare narcissen van ongelooflijke blijheid, van Unieke Stuks, van Ontelbare Zaadjes, van Onvoorwaardelijke Liefde, van onmetelijke Energie die de ander aanzet tot het omdraaien van dat ene knopje en gewoon mag gaan voor jezelf, je MOOIE ZELF “ME” geheten.

Verontschuldig je nooit voor wie je bent en waar je voor staat. Het is aan de ander, respect te hebben voor jouw eigenheid

Ga naar het begin van deze thema bijdrage.


Gedicht: Stukje bij beetje

Stukje bij beetje
lever ik in doe
steeds wat vaker
iets tegen mij zin

Stukje bij beetje
lever ik in doe
steeds wat vaker
iets tegen mij zin

Ik pep mezelf op
wil anderen niet belasten
Ik wil niks doen
wat een ander aan kan tasten

een tijdje lijkt het goed te gaan
toch hou ik het niet vol
want het niet mezelf kunnen zijn
eist een flinke tol

de opgebouwde spanning
krijg ik niet langer verteerd
ik ben mezelf kwijt
en raak geblokkeerd

ik dacht goed te handelen
maar het was voor mij zo slecht
nu ben ik volledig uitgeput
door dit innerlijk gevecht

de spanning verdwijnt
tranen stromen over mijn wangen
dit gebeurt me niet meer
Ik geef nu toe aan mijn verlangen

Ik sta mezelf toe om moe te zijn
niet te willen of te kunnen
de nodige rust te nemen
mezelf iets te gunnen

zo krijg ik weer energie
en word ik op mijn best
pas als ik er voor mezelf ben
kan ik er ook zijn voor de rest

Https://veraschrijftpuur.wordpress.com

Ga naar het begin van deze thema bijdrage.


Gedicht: Zonnestraal

Zonnestralen

staand alleen in de regen
voel ik me verlegen
voel ik de koude wind
die mijn wangen vindt

buiten is het donker en grauw
er is geen enkel stukje blauw
mijn paraplu open ik vlot
maar hij waait vervolgens stuk

wat heb ik toch een baaldag
dat ik dit maar snel vergeten mag
ik heb alleen maar pech
mijn paraplu gooi ik weg …

maar dan brengt me iets van mijn stuk
een zonnestraal, een stukje geluk
zo zie je, een baaldag duurt maar even
en is maar een onderdeel, van een mooi leven

Https://veraschrijftpuur.wordpress.com

Ga naar het begin van deze thema bijdrage.


Thema Narcis-Me: Inspiratie

Je krijgt een nieuw idee als een zachte fluistering in je hart. Luister en onderneem iets. Dit is inspiratie van boven.

De Narcis in Narcis-Me

In Stilte fluistert het Hart je iets toe wat je zou kunnen doen om de eerste stap te zetten naar een Nieuwe “Me” na alle ellende, na alle vernedering, na al het immens grote verdriet, na al het kwijtraken van je eigen waarde, na het verliezen van je Ziel & Hart, na al het ongeloof, na alle woorden van Zielenpijn & Hartepijn die je meedraagt in elke stap, in elke gedachte, in elk woord, in elke handeling, in elk gebaar om die ander maar van dienst te totdat de Zielenpijn en Hartepijn ondraaglijk wordt en je eigen Ziel als het ware is verschrompeld door een andere Ziel die je constant deed geloven, deed inzien, deed aanvoelen, dat jij de boosdoener was, dat jij het slechtste naar boven haalde, dat jij de trigger was in zijn Ziel en Hart om al het leed te projecteren op jou.

Maar als we kijken naar de Ziel losstaand van het geheel als mens, dan zien we juist wel die Liefde, onvoorwaardelijke Liefde die eenieder van ons wil en wilt uitdragen want dat is de bedoeling van het bestaan. Liefde is het begin en het einde, echter hoe deze Liefde wordt geïnterpreteerd is een ander verhaal. Dat is een boek die eenieder van ons schrijft, door de hoofdstukken die zich afspelen in je hoofd, in je lichaam en geest zijn er heel wat kronkels die je triggeren en die je aanzetten tot wraak, tot haat, tot jaloezie, tot afgunst en tot zelfs vernietiging van Liefde in jezelf en die ander.

Wat blijkt nu het antwoord te zijn op deze trigger, op deze in zichzelf gekeerde Ziel die zoveel pijn, zoveel leed, zoveel ellende, zoveel teleurstelling, zoveel falen, zoveel verwaarlozing, zoveel verdriet is aangedaan in zijn of haar ogen dat je uiteindelijk alleen de weg van boosheid, kwaad en verderf ziet en af en toe je de andere kant laat zien, maar door een verkeerd woord, door een verkeerde handeling, door een verkeerd moment, door een verkeerd iets in de ogen van de Narcis(t) wordt de trigger weer aangeraakt in de ego van de mens, waarbij de Ziel geen kant meer op kan dan alleen maar de verkeerde of slechte kant.

Het verdriet, de pijn en zelfs Spijt zijn woorden die de narcis(t) gebruikt nadat alle ellende, pijn, verdriet is geprojecteerd na een momentje van zelfreflectie, inzicht.

Echter dit kleine gebaar naar die ander MOET wel op zijn of haar MANIER en WANNEER hij of zij dat wilt ondanks de pijn en het verdriet wat zich opgestapeld heeft in je Hart & Ziel en geen plek meer over hebt om deze LIEFDE te ontvangen omdat je murw geslagen bent en geen uitgang ziet in deze donkere lange tunnel van tranen die niet meer kunnen stromen omdat je zoveel tranen hebt laten stromen dat deze rivier aan tranen met al het puin, met al de afgebrokkelde stenen van jouw fundering, van alle stof, van al het cement wat al is aan het verbrokkelen geen lichtpuntje ziet omdat dit nu wordt aangereikt door degene die je hier hebt gebracht, die deze rivier aan tranen heeft laten stromen en geen halt heeft toegeroepen aan zijn of haar manier van handelen.

Deze rivier stroomt over, stroomt over zijn oevers en bedekt de grond, het gras en de bloemen met al dit puin, met al deze viezigheid waardoor er nog meer vernietigd wordt in de natuur van de mensen om je heen, je gezin, je kinderen, je ouders, en noem maar op degenen die je zien, die je horen, die je bij willen staan in deze whirlpool des verderfs.

Hoe te handelen in een Jekyll and Hyde situatie, waarbij jij alleen weet hoe die ander ook kan zijn, hoe liefdevol, hoe behoeftig aan jou en enkel aan jou, hoe verdrietig zijn of haar verhaal in het Boek des Levens gedeeld heeft en nog steeds doet in schaarse momenten die kwetsbaar zijn en jou het gevoel geven dat hij MENS is, toch een HART heeft en zijn of haar ZIEL blootlegt.

Een projectie van eigen LIEFDE, van het stukje “ME,” welke hij of zij nodig heeft omdat hij of zij deze altijd gemist hebben en bij vlagen terug denken  aan momenten dat ze zo boos en kwaad reageerden en zich realiseren dat ze helemaal niet zo willen zijn, EEN BOOS MENS, nee zij willen EEN LIEFDEVOL MENS zijn met al zijn nukken en grillen en geliefd, gehoord, gekoesterd, gewaardeerd voelen en dit zijn de elementen die steeds terugkomen uit manipulatie het gevoel wat getriggerd wordt door wat dan ook in de ogen van deze narcis(t) waarbij die ander alle schuld en alle puin voor haar voeten geschoven krijgt en deze vooral ook zelf behoort op te ruimen en na te gaan denken waarom hij of zij dat gezegd, niet gezegd, gedaan of niet gedaan heeft en vooral met argumenten te komen waarom dit weer gebeurd na ¨alle lessen¨ die hij of zij heeft laten zien, alle puin, het gehele leven van hem of haar en die van jou en dierbaren draagt op zijn schouders, alleen hij of zij weet hoe te handelen, wanneer en hoe, en vooral met de mededeling dat als hij of zij dit niet zegt, of doet alles als een kaartenhuis in elkaar valt.

Dankzij hem of haar dat alles loopt zoals het loopt, dat hij of zij alles alleen moet doen, geen hulp krijgt, alleen maar negatieve energie en dat hij of zij als zij LIEFDE geeft alleen maar een saggerijnig gebaar of woord of zelfs niks terugkrijgt terwijl hij of zij alles doet en meer om alles draaiende te houden en dat die ander niks voorstelt zonder hem of haar.

De INSPIRATIE; je krijgt een idee als een zachte fluistering in je hart. Luister en onderneem iets. Dit is inspiratie van boven.

Deze zachte fluistering is je Ziel die constant je influistert, je laat inzien, je laat horen, je meeneemt daar waar je moet zijn, echter we zijn niet altijd alert, of zijn zo lamgeslagen dat we geen ruimte meer hebben om je Ziel toe te staan in je Hart en in Stilte te luisteren naar jouw eigen inzicht, jouw eigen Zielen Boodschap.

Er is veel Zielenpijn waardoor je geen raad meer weet om deze te helen daar er zoveel stuk is dat je niet weet waar te beginnen met de steken weer op te rapen en deze weer op de juiste manier te naaien zodat het weer één geheel wordt. Het is een lappendoek vol gaten en ruwe randjes die omgezoomd behoeven te worden, de gaten te vullen of samen te dichten door jouw LIJM der LIEFDE, maar die is helemaal op.  Je laat de woorden je niet meer raken op een manier waardoor je juist deze lappendoek gebruikt als schild tegen al het geweld die je Ziel en Hart wordt aangedaan.

Nu is het TIJD om deze lappendoek voorzichtig weg te halen zodat je ruimte krijgt om de gaten in je Hart en Ziel op te vullen met onvoorwaardelijk Liefdeslijm, die jezelf weer kan en mag aanmaken door alleen maar deze zachte fluistering toe te laten, stapje voor stapje en stukje bij beetje weer de lappendoek mooi maken tot een geheel die je later zal omarmen, zal verwarmen en zal beschermen op een manier die je altijd gewenst hebt.

Deze Lappendoek staat voor jouw Kracht, voor jouw Eigen Liefde, voor jouw Daadkracht, voor jouw Moed, voor jouw Stappen ter Inspiratie zodat de zachte fluistering gehoord mag worden, gedeeld mag worden als nieuw hoofdstuk in jouw VERHAAL DES LEVENS.

Jouw verhaal des levens, heeft jou nodig om je ZIEL weer te doen dansen, om je ZIEL weer te doen fluisteren zoals het hoort zodat je je eigen gaten kan en mag opvullen met LIEFDE, met onvoorwaardelijke LIEFDE die alles op zijn plek houdt en het cement is voor een nieuwe fundering in je huis, in jouw THUIS.

Deze fundering ben jij, alsof je verhuisd bent en alles zelf mag schoonmaken, mag indelen, mag zien zoals jij wilt in alle kleuren en geuren die jouw Persoonlijke Touch geeft waarin je ZIEL dit huis als THUIS zal aan laten voelen.

DE weg des LEVENS bewandelen we wel eens op een hele eigenaardige manier en deze weg des LEVENS kent vele zijpaden en bochten en zelfs ravijnen echter deze weg des LEVENS kent ook vele paden die je daar brengen in nieuwe ontmoetingen, in engelen die disguised zijn, die je hulp bieden als je maar blijft luisteren naar je eigen fluistering van je ZIEL.

DE weg des LEVENS bewandelen we wel eens op een hele eigenaardige manier en deze weg des LEVENS kent vele zijpaden en bochten en zelfs ravijnen echter deze weg des LEVENS kent ook vele paden die je daar brengen in nieuwe ontmoetingen, in engelen die disguised zijn, die je hulp bieden als je maar blijft luisteren naar je eigen fluistering van je ZIEL.

Wees dapper en moedig maar sta open in kwetsbaarheid zodat je in alle Stilte mag luisteren naar je eigen zachte fluistering en schreeuw het uit, LEEF en GENIET zoals jij dit wilt.

Jij alleen hebt de TOOLS des LEVENS meegekregen om jouw UNIEKE LEVEN in te vullen zoals jij dit wilt in alle eenvoud, in alle luxe. Vergeet nooit dat je alleen bent ook al voelt dit wel zo. Je ZIEL is er altijd, deze luistert altijd, zal je altijd bijstaan en meedragen waar je bent en in welke situatie je ook zit.

Je Ziel oordeelt niet, veroordeelt niet, wilt alleen maar de weg laten zien die jij als UNIEK MENS op MOEDER AARDE mag bewandelen met al zijn hobbels, zijpaden, bochten en unieke ontmoetingen die jouw LEVEN nog bijzonderder maken waarbij Sereniteit, Puurheid, Eerlijkheid, Geborgenheid en Veiligheid naast Verdriet, Pijn, Angst, Teleurstelling mogen leven, hand in hand.

Hand in Hand lopen we de weg des LEVENS op een manier die in het NU past, gegeven is en uiteindelijk zal deze weg je de WEG laten zien die je mag en kan bewandelen in alle Liefde die er is.

Kies voor jezelf, Kies voor Liefde, kies voor Onvoorwaardelijke Liefde, kies voor schoonheid, kies voor positiviteit, kies voor eigenWaarde, kies voor Samen, kies voor Eenheid, kies voor Authenticiteit, kies  voor je EIGEN WEG ondanks de hobbels, kronkels maar deze zijn van jou, alleen van jou, Koester deze en wees dankbaar voor alles wat op deze weg des LEVENS gebeurd en ga verder, groei en bloei als die mooie NARCIS en laat ME zien waar je bent, met wie je bent in alle puurheid en schoonheid die JIJ BENT!

Uiteindelijk zal de ander, de narcis(t) hopelijk de ogen openen nadat jij deze keuze hebt gemaakt en hopelijk dat er op zijn of haar weg des LEVENS iemand ontmoeten die het juiste puzzelstukje is die precies past op de leegte, op de gaten in de ZIEL waardoor de zachte fluistering ook hoorbaar mag worden.

We hebben allen dit precies op maat gemaakt stukje nodig om te zijn wie we mogen zijn, vanuit de Bron der Liefde, vanuit de Weg des Levens die alleen door jou bewandelt kan worden.

Vergeef jezelf, vergeef die ander en vul de leegte, de gaten met Onvoorwaardelijk Liefdeslijm en laat de Liefdesdokter je helpen door het juiste recept, door de juiste pleister of door de juiste behandeling te geven zodat ondanks de barsten des Levens deze met een gouden penceeltje gestreken mogen worden om dat juist te laten blinken, te laten stralen, te laten schijnen want dat is JOUW LICHT die je altijd zal vergezellen, altijd zal bijstaan, en altijd mag meedragen, uitdragen waar je bent en met wie je bent.

Laat dat gouden lijntje zien en wees trots op deze gouden gloed die je ZIEL doet omlijsten en doet stralen als die warme zonnestralen die ook achter de donkere wolken schijnen, alleen voor jou als je maar kijkt met de ogen van deze Ziel en laat deze toe tot je Hart zodat de gouden gloed je zal verwarmen, omarmen en altijd zal beschermen tegen het kwade, tegen het ongewenste, tegen angsten of teleurstellingen want dit is je Bron waar jouw Kracht zit, waar jouw Kwetsbaarheid en waar je Moed zit verstopt om te handelen wanneer nodig.

Dus wees niet bang, want je bent nooit alleen! Je Ziel is er altijd en dat plekje ook. Dit is alleen van jou en jij alleen weet deze te vinden!

Ga op zoek, ga op ontdekkingsreis en luister naar de zachte fluistering van je Ziel opdat alle stappen die je zal gaan zetten Samen gezet mogen worden, Beschermd zullen zijn en omgeven worden door een gouden rand zodat je als je toch weer in die donkere tunnel zit, er altijd Licht is om je eigen weg des LEVENS te laten lopen en je Sterk en Daadkracht geeft om gewoon door te lopen net zolang tot het einde van de tunnel waar een warme zonnestraal je zal verwarmen en omarmen in alle eenvoud en puurheid die de natuur te bieden heeft en die in jou zit.

liefs je ziel

Ga naar het begin van deze thema bijdrage.


Thema Narcis-Me: Prestaties

Neem de tijd om na te denken over wat je tot nu toe hebt bereikt. Het is vaak gemakkelijk om te vergeten waar je bent begonnen en hoe ver je al bent gekomen. Erken de bijzondere reis die je leven is en wees er dankbaar voor.

In een ideale wereld zou dit het ultieme mogen zijn om te ervaren, echter door de Tijd heen is dit eigenlijk zo basic mogelijk gevoel soms onmogelijk, soms ondenkbaar in de ogen van het Zwart-Wit denken.

In een ideale wereld zou dit het ultieme mogen zijn om te ervaren, echter door de Tijd heen is dit eigenlijk zo basic mogelijk gevoel soms onmogelijk, soms ondenkbaar in de ogen van het Zwart-Wit denken.

Het thema Zwart-Wit denken is het vervolg van het deel Inspiratie, daar we als eerste geïnspireerd mogen raken, geïnspireerd mogen zijn van Nature om je eigen Weg te mogen lopen met al zijn Zwart-Wit Hobbels in de goede zin van het woord

Het Zwart-Wit denken wordt ons meegegeven, wordt ons opgelegd, wordt ons eigen gemaakt in een situatie wanneer de Narcis(t) de ander laat doen geloven dat er alleen maar Zwart-Wit bestaat en dat er geen andere kleurnuances zijn die het leven, maar bovenal ons aangenamer, mooier en zoveel kleurrijker maakt.

Zwart en Wit
Witte voorwerpen zijn altijd kouder dan zwarte voorwerpen. Hoe kan dit?
Het komt doordat witte voorwerpen al het licht weerkaatsen. Ze absorberen niets. Zwarte voorwerpen nemen juist al het licht in zich op. Daardoor worden deze voorwerpen snel warm.

Zou het dan zo zijn als je simpel kijkt naar deze redenering, dat zoals bij een Narcis(t) het meestal om de duistere kant, het negatieve benadrukken gaat en met name de gedachten vanuit wantrouwen worden gevoed – Zwart de hoofdkleur is en bij degene die het ondergaat het Witte juist de overhand heeft.   Het Witte weerkaatst het Licht wat in de ander zit om die ander proberen te begrijpen, zelfs proberen te veranderen om zichzelf weg te cijferen, zelfs tot het uiterste zichzelf helemaal kapot te laten maken om dat Witte te laten weerkaatsen op de Narcis(t) zodat deze gevoed wordt door hetgeen er is.

Zoals aangegeven zou de Narcis(t) alles absorberen, alle indrukken, alle emoties, alle gevoelens, alle gedragingen, alles wat er zich om hen heen plaatsvindt en plaats heeft gevonden zich laat zien in het Zwart terwijl de ander het Witte, het Licht altijd gezien heeft en nog steeds ziet in deze duisternis, in deze donkere tunnel.

Wanneer het Zwart-Wit denken ook de overhand neemt bij de ander, zal de narcis(t) gevoed worden en het gelijk aan zijn zijde krijgen waardoor het Zwarte steeds meer de kleur zal zijn waarin er geleefd wordt, gedeeld wordt en ervaren wordt.

De vertroebeling, de mix van deze beide kleuren geeft de kleur grijs, wat significant is in het bestaan van die ander, naast de Narcis(t) daar het dan al zover is dat de kleur grijs ¨het normale¨ Zwart-Wit is geworden waardoor de Weg des Levens geheel kleurloos is geworden.

Terwijl Wit wordt gezien als de kleur van onschuld, puurheid en vrede. De kleur heeft met name positieve associaties zoals zuiverheid, maagdelijkheid, eenvoud, stilte, kalmte, netheid en helderheid. Wit stimuleert tot opruimen, symboliseert een nieuw begin en reinheid.

Terwijl Zwart wordt geassocieerd met kracht, elegantie, formaliteit, dood, kwaad en mysterie. Zwart is een mysterieuze kleur die verband houdt met angst en het onbekende. Het heeft meestal een negatief effect. Zwart geeft kracht en gezag aan.

De mix van Zwart-Wit wordt grijs;
Grijs heeft iets tegenstrijdigs: het is de kleur van het veranderlijke (mist, rook en wolken) maar het wordt ook geassocieerd met het onvergankelijke en staat voor stabiliteit, elegantie en geborgenheid. Mensen met een voorliefde voor grijs zijn vaak individueel ingesteld.

De Narcis(t) denkt te geloven in enkel maar Zwart /Wit door zijn angst en het onbekende is Zwart aanwezig echter door zijn charmeoffensief in te zetten, in stilte & kalmte na het kwaad te zijn wordt de kleur Wit gezien doordat de kleur Grijs in deze twee fases in juist gezorgd heeft voor het veranderlijke gedrag ingezet, waardoor die ander al het kwaad, alle angst, al het onbekende en al het mysterie heeft geabsorbeerd en deze niet in dank wordt afgenomen als je niet meedeint op Zijn of Haar golf van Sereniteit, Puurheid en Vrede in de ogen van de Narcis(t).

Speelt dit enkel en alleen bij dit thema Narcis(me) of zien we dit eigenlijk in alle lagen van de maatschappij waarbij het woord Racis(me) heden ten dage nog steeds aanwezig is, zelfs nog meer aanwezig is dan voorheen lijkt wel of komt dit doordat het nu “in the open is” minder “Taboe of Schaamte” is waardoor we zijn gaan beseffen in deze Bizarre Tijd dat we allemaal hetzelfde zijn, in hetzelfde schuitje zitten … de een ervaart dit als gevangen en de ander als bevrijding. Herkenbaar? Herkenbaar in het leven met of als Narcis(t)?

Narcisme en Racisme, wel heel eigenaardig dat deze twee woorden zo op elkaar lijken en toch ook dezelfde kenmerken bezit zoals het Zwart-Wit denken, geen ruimte overlaten voor een andere mening, een andere Kleur, een ander Zijn waardoor die ander zich niet gehoord, gezien en geliefd voelt, waardoor die ander zichzelf niet meer ziet staan, niet meer wilt zien en zich niet meer laat horen in de acceptatie van het leven zelf.

Hoe ver kunnen we gaan? Hoe ver zijn we al gegaan?

Terwijl eenieder van ons al zoveel Prestaties heeft geleverd, alleen al te kiezen voor dit leven op Moeder Aarde met alle hobbels die het brengt maar daarnaast hetgeen wat je ouders, voorouders vaak al hebben moeten doorstaan om jou deze kans te geven om er iets moois van te maken, dus lijkt het je niet meer dan “normaal” om deze in acht te nemen, in ere te houden, te koesteren en deze te dragen als een mooi schild welke je mag beschermen, mag behoeden maar ook mag verblijden in het Zijn wie je bent, waar je ook vandaan mag komen. De voetstappen die jij zet, zijn dankzij jouw voorouders die het Zwart-Wit denken ook hebben geleefd en beleefd maar gaande de evolutie hopelijk ook omgezet heeft in het positieve, het Samen doen en Samen delen, echter door de Tijd heen, door de Mensheid heen zullen er altijd mensen zijn die Zwart-Wit denken en deze inzetten voor eigen gewin.

Zaak is om samen te kijken met de ogen van Liefde in plaats van de ogen van Haat naar die ander en met name het Taboe, de Schaamte weg te nemen, stapje voor stapje om aan te geven, van hee dit is er aan de hand, dit gebeurt er in mijn leven en ik heb HULP nodig om mijn  Leven weer Kleur te geven want we zijn individueel zo mooi, zo kleurrijk dat er geen tweede hetzelfde is die dit heeft bereikt, heeft meegemaakt of ervaren heeft.

Ga na voor jezelf, neem de tijd om na te denken wat je tot nu toe hebt bereikt. Het is vaak gemakkelijk om te vergeten waar je bent begonnen en hoe ver je al bent gekomen. Erken de bijzondere reis die je leven is en wees er dankbaar voor.

Dat is makkelijker gezegd dan gedaan als je in een situatie zit waarin dit zich afspeelt maar vergeet niet dat je niet alleen bent, vergeet niet waar je roots zitten, vergeet niet dat je voorouders ook hebben moeten strijden voor bepaalde zaken die wij nu als ¨normaal¨ zien en ervaren.

Weet dat er altijd een opening is in je gedachten als je de duistere kleur Zwart mengt met de lichte kleur Wit zodat de kleur Grijs ontstaat waardoor je meer ruimte krijgt om in stilte te kijken wat jij nu nodig zou hebben om een stapje te zetten naar de uitgang die Jouw Weg des Levens zal laten zien.

Denk je in Zwart-Wit of ga je ook als 1e naar de kleur Grijs toe waarbij er een scala aan Kleuren zich zullen ontvouwen als je de Stap naar JE EIGEN KLEUR zet!

Jouw Weg des Levens loop je niet alleen, deze loop je Samen met al die anderen die jou zijn voorgegaan. Het leven is een Keuze aan Kleuren, een Keuze aan opties die alleen jij kan kiezen. De Keuze is aan jou. Denk je in Zwart-Wit of ga je ook als 1e naar de kleur Grijs toe waarbij er een scala aan Kleuren zich zullen ontvouwen als je de Stap naar JE EIGEN KLEUR zet!

liefs je ziel

Ga naar het begin van deze thema bijdrage.


Thema Narcis-Me: Avontuur

Hart & Ziel
Als je beslissingen neemt, houd dan rekening met wat je Hart en Ziel je vertellen.
Soms kan onze geest ons misleiden. Kies uit Liefde, niet uit Angst.

Na het thema Zwart-Wit rijst de vraag; en wat nu?  Welke kant moet je opgaan om jezelf weer te vinden of eigenlijk hervinden. Vanuit de huidige situatie is het heel moeilijk en lastig om deze Stap te zien als hindernis en niet als een Avontuur. Onderzoek de mogelijkheden – onderzoek JOUW Mogelijkheden – er zijn er veel meer dan je nu kunt bedenken.
Zie dingen niet als Zwart- Wit, maar onderzoek alle kleuren die ertussen liggen.

De kleur die NU bij jou naar boven komt is de kleur die je nodig hebt om deze Stap te zetten en wellicht is dat in een denkbeeldige vorm- in iets wat je al voor je ziet of in fysieke vorm – een bloem, een woord of iets anders wat je Kracht geeft en je een gevoel van vertrouwen of geborgenheid om door te zetten en het Avontuur aangaat zonder Aarzelen of Angst. Want dat zijn de twee boosdoeners die om de hoek komen kijken.

De huidige betekenis van Aarzelen is wellicht mede ontstaan door de gelijkenis (in vorm en betekenis) met ¨twijfelen¨. Als voornaamste verschil tussen de twee wordt gezien dat er bij Twijfel sprake moet zijn van twee (of meer) alternatieven, terwijl men kan weifelen zonder dat er überhaupt iets te kiezen is.

Als men uitgaat van deze betekenis, dan zijn beide eigenlijk niet van toepassing, daar er wel degelijk een keuze is – één hele belangrijke Keuze – en dat is ME!

ME ​staat centraal om met Hart en Ziel te kiezen voor jezelf en het Avontuur aan te gaan met jezelf!

Je zult zeker Aarzelen en/of Twijfelen, want deze Keuze vergt heel veel Moed en Zelfvertrouwen om het Avontuur aan te gaan wat je nog niet duidelijk voor je ziet of voelt echter deze Stap zal het daadwerkelijk laten zien, laten horen en laten voelen. De Stem in je hoofd zal je gaan saboteren, zal je gaan doen Aarzelen/Twijfelen en zal Angst laten regeren omdat de Stem van de Narcis(t) nog steeds zo diep aanwezig is in je cellen, in alles wat je doet, niet doet, zegt, niet zegt en met name ademt, dat dit een 1e natuur voor je is geworden, waardoor Jouw Natuur op de 2e plek is gezet en deze in de Wacht gezet is om weer nummer 1 te worden.

Dit Avontuur zal zeker Aarzelingen, Twijfels en Angsten laten zien en laten voelen echter weet dat dit gegronde emoties, gevoelens zijn die dit Avontuur vreselijk spannend vinden omdat ze NU voor zichzelf mogen kiezen.  Ze hebben de vrijheid om te zich te laten zien, en zich te laten horen zoals het bedoeld is en dat is nogal wat.

De Narcis(t) zal ten alle tijde een beroep op je doen! In hetgeen je hebt gedaan, hebt nagelaten en NU doet en nalaat. Hij/Zij zal je met zijn Charmeoffensief benaderen op een zo’n danige manier dat je aan jezelf gaat Twijfelen en dat je geen schijn van kans maakt zonder Hem/Haar en dat je het niet overleeft en niemand meer zal vinden zoals Hij/Zij.

Zijn/Haar leven wordt op zijn KOP gezet door jouw Kracht, door jouw Zelfvertrouwen, door jouw Stappen die je gaat zetten naar Jezelf en dat maakt hen onzeker en Angstig maar laten dit niet zien. Nee ze geven aan dat zij er alles aan hebben gedaan om jou te helpen op elke mogelijke manier – ruimte hebben gegeven voor eigenheid en vooral aangemoedigd hebben om te kiezen als je dit zou willen. Echter de Keuze was er nooit, de Keuze werd je ontnomen voorafgaand al aan de gebeurtenis of het nu iets zakelijks was, familiairs of iets persoonlijks. 

Zij maakten wel duidelijk dat er maar 1 Keuze was en als je er anders over dacht dan moest je wel van goede huize komen en met gegronde argumenten want anders was het allemaal Onzin en vooral een verzinsel, een Smoes om iets niet aan te nemen, want dat zou betekenen dat je hem/haar niet serieus neemt en hij/zij hebben toch echt wel de kennis en knowhow op elk vlak want je gezonde verstand heb je of niet en als je zo Dom of Stom reageert is het wel of dat je geen interesse hebt in hetgeen zij zeggen of dat je echt zo Dom/ Stom bent, want hetgeen wat zij zeggen dat is toch wel logisch dat het de WAARHEID is.

RUIMTE voor een andere Mening, een andere uiting van wat dan ook in de vorm van Liefde, Aandacht of Mededogen telt niet in de ogen van een Narcis(t)- nee het is of het een of het ander- geen Middenweg.

 Nu heb je de RUIMTE ingenomen die hij/zij al die tijd heeft ingenomen, in je hoofd, in je Hart en in je Ziel en deze leegte die er is ontstaan mag je nu vullen- OnderWeg in dit Persoonlijk Avontuur met alle emoties, gevoelens die het met zich mee zal brengen.

houd rekening met je Hart en Ziel

Weet dat je NIET ALLEEN bent, ook al voelt dit in de eerste instantie zeker zo, omdat je nu zelf mag KIEZEN, zelf je RUIMTE in mag vullen en zelf mag DOEN & LATEN wat JIJ WILT! Hoe mooi is dat ~ ME – TIME -.

ME- MEzelf laten zien, MEzelf laten horen, MEzelf delen, MEzelf ontwikkelen, MEzelf zien, MEzelf voelen, MEzelf belonen, MEzelf verrijken, MEzelf bewonderen, maar vooral MEzelf LIEFHEBBEN zoals je bent, zoals je altijd al was geweest en opstaan voor jezelf als die mooie prachtige Narcis.

In de kleur die op dit moment bij je past en je als sieraad om kan doen, als een warme deken om kan doen, als een mooie Nieuwe ME aan kan doen en de Weg des Avontuurs kan en mag bewandelen zoals jij dit wilt. De weg zal je aangeven welke kant je op kunt gaan, de weg zal je aangeven wat te doen, de weg zal je de aanwijzingen vanuit je Hart, de aanreikingen vanuit je Ziel en Aanraken op een manier die je Hart zult vullen op die lege plek en je Ziel doen dansen alsof je weer Kind bent met de onbevangenheid en de onschuld die je zag als je op Avontuur ging. Elke dag is een Avontuur – geniet van deze Stappen en weet als je het moeilijk krijgt, heimwee krijgt, schuldgevoel krijgt en Eenzaamheid ervaart dat je Nu een Keuze hebt die je niet zomaar een 2e keer zal ervaren en zal kunnen zetten omdat deze Keuze vanuit je Ziel wordt gestuurd en de omstandigheden geven het aan wanneer je deze kunt zetten.

Weet dat je nooit alleen bent, ook al voel je je eenzaam en alleen, weet dat wij er zijn, en weet dat je heel veel mensen om je heen hebt die je zullen bijstaan, zullen dragen, zullen begeleiden op jouw Weg des Avontuurs, maar weet ook dat deze weg des Avontuurs vele hobbels kent die je zult moeten nemen om uiteindelijk ME te worden. Het is een Weg des Avontuurs die we allen nemen, echter deze Weg is niet zomaar een Weg. Deze is genomen na heel veel Pijn, Verdriet, Angst en het Verlies van ME waardoor je niet meer zelf kon ¨ademen¨ zonder de Longen van de Narcis(t), je niet meer kon Spreken zonder de Stem van de Narcis(t), niet meer kon voelen zonder het Hart van de Narcis (t), je niet meer Vrij kon zijn zonder de Sleutel van de Narcis(t) en je uiteindelijk niet meer kon zijn, niet meer bestond zonder de Ziel van de Narcis(t) en om je Adem, je Stem, je Hart, je Ziel en je Vrijheid weer te hervinden en eigen te maken is een lange weg, is een lang proces van vallen en opstaan, maar weet als jij deze Keuze maakt dat je dit gelijk zult voelen op een Plek die alleen voor jou bestemd is, op dat verborgen plekje omdat jij de Sleutel bent, de Sleutel hebt omgedraaid naar een Nieuwe ME! 

ME – Compassie; Als je meer compassie toont met jezelf, reageert het Universum automatisch door je te overladen met meer Zegeningen.

Me- Mysterie; Je bent samen met de Zon, Aarde, Maan en Sterren onderdeel van een Schepping, een goddelijk mysterie dat zich ontvouwt. Wees AANwezig en voel de kracht van het Nu. Geniet van alle Wonderen.

Uiteindelijk hebben we alleen een lange weg te gaan en soms is het nodig om Alleen de stappen te zetten om uiteindelijk daar te zijn waar je moet zijn!

Wees niet bang voor het onbekende. Dit is een periode van indringende verkenning en transformatie. onbekend terrein leidt tot nieuwe

horizonten. Wees je mooie ZELF- wees je eigen Narcis- laat ME stralen door de juiste voeding voor je Geest, Hart & Ziel zodat je Narcis mag groeien, bloeien, geuren in alle kleuren van de regenboog.

Laat je zien, laat je horen en laat zien wie je bent in alle Ornaat & Glorie want dan ben je op zijn mooist. Je bent een Sieraad voor een ieder die je aanraakt, die je ziet, die je hoort, die JOUW- ME erkent, herkent, respecteert en LIEFHEBT zoals het bedoeld is.

 Hartenlied ~ Wat zegt je Hart? ~

compassie. Jouw waarheid is oneindig en onveranderlijk.  Jouw waarheid is Liefde.

Jouw waarheid ligt in de lege ruimtes tussen je gedachten. 
Jouw waarheid schijnt door vanuit je ziel.
Jouw waarheid is oneindig en onveranderlijk. 
Jouw waarheid is Liefde.

~~~~~

In ieder Mens woont een Wizard.
in elk Mensenhart wacht de Kracht van Creatie om wonderen te verrichten. Kleine of Grote Wonderen, het maakt niet uit want voor het Universum zijn alle Wonderen gelijkwaardig.
Als je de Wizard in je eigen Hart laat ontwaken, dan brengt dit je de herinnering dat je altijd al het WONDER van je eigen leven bent geweest.

Wizard: een ¨wijze ¨ – ME – die u door een complexe procedure heen voert door u op het juiste moment alleen de goede vragen te stellen & antwoorden te geven. 
Engels voor ¨Tovenaar¨ – ME- een reeks stappen die doorlopen moet worden om iets in te stellen of een actie uit te voeren.

Alle Tools heb je in huis, alle benodigdheden heb je in voorraad, alle mogelijkheden zijn aanwezig, alle vrijheid is er, alle creaties liggen voor het oprapen, alle Liefde zit in het proces waarbij je Hart je de juiste aanwijzingen zal geven en je Ziel je zal aanraken daar waar nodig om zijn Weg des Avontuurs te laten zien.

Liefs je ziel

Ga naar het begin van deze thema bijdrage.

(123) Loslaten van een narcistische relatie

Bij het loslaten van een relatie met een narcist komt het erop neer dat je bewust alle stappen zet om je fysiek, qua gedachten, met je hart en met jouw energie losmaakt van je narcistische ex-partner. In de praktijk komt het erop neer dat je de relatie naar je ex-partner niet meer voedt. Op geen enkele manier.

Bij het loslaten van een relatie met een narcist komt het erop neer dat je jezelf voedt en niemand anders.
Loslaten van een narcistische relatie

Verlies en rouw kent vele vormen en is voor iedereen uniek. Zo ook het loslaten van een narcistische relatie.

Bij het verbreken van een narcistische relatie is de moeilijkheid het weggaan bij de narcist. De relatie was uiteindelijk één groot trauma en alles wat je hebt meegemaakt van het ene naar het andere moment heeft ervoor gezorgd dat je uit deze relatie niet alleen met een gebroken hart, maar óók met een gebroken Ziel vandaan komt.

Voorwaarden voor het beëindigen van een relatie

Om een relatie volledig te kunnen beëindigen moet naar mijn mening aan een aantal voorwaarden worden voldaan.

Er moet een fysieke scheiding zijn. Het helpt wanneer je elkaar niet meer aanraakt, ziet en hoort. Dat wil zeggen dat je niet meer onder één dak woont, dus op afstand gaat wonen of in een volledig andere omgeving (straat, plaats, regio.)

Het helpt je om niet aan die persoon te blijven denken. Het is net als bij het besturen van een auto. Je kijkt door de voorruit naar wat er voor je ligt en wat er op je afkomt. Je kijkt ook geregeld in de achteruitkijkspiegel om te zien wat er achter je ligt en om te bepalen of dat eventuele gevolgen heeft voor jouw toekomst.
Dat terugkijken doe je weliswaar geregeld maar niet de hele tijd. Zo af en toe terugkijken is goed en zelfs belangrijk want je kunt leren van je ervaringen en mag ook niet vergeten wat er is gebeurd, want dat behoed je in de toekomst ervoor om niet weer in dezelfde situatie te komen. Hetzij bij dezelfde persoon, hetzij dezelfde situatie bij een ander.

In je hart moet je de relatie ook kunnen loslaten. Ongeacht hoe de relatie is beëindigd, of wat je ex-partner jou heeft aangedaan, hoe traumatisch de relatie ook was … er waren momenten die fantastisch en liefdevol waren. Momenten waarin je partner alles deed om het je naar de zin te maken. Er waren misschien zelfs momenten waarin je dacht dat het de liefde van je leven was. Zolang je naar de liefdevolle en fantastische momenten blijft kijken en je de traumatische momenten in je relatie niet erkent, is je hart nog steeds verbonden met je ex-partner.

Daarnaast moet je de relatie ook energetisch kunnen loslaten. Bij traumatische relaties kan het gebeuren dat je wordt gestalked door de ex-partner, fysiek op straat of via social media. Het kan zover gaan dat de ex-partner vooral de positieve versie van de relatie vertelt bij jouw familie, vrienden of bekenden en in jouw omgeving aangeeft: “Ik heb geen idee wat er met hem of haar aan de hand is.” Waardoor je je totaal onbegrepen voelt door je omgeving en daar ook niet de hulp krijgt die je eigenlijk echt nodig hebt. Die reacties eisen van jou een enorme emotionele tol.

Waar het op neer komt

Bij het loslaten van een relatie met een narcist komt het erop neer dat je bewust alle stappen zet om je fysiek, qua gedachten, met je hart en met jouw energie losmaakt van je narcistische ex-partner. In de praktijk komt het erop neer dat je de relatie naar je ex-partner niet meer voedt. Op geen enkele manier.

Kortom, door je ex-partner in je hart los te laten en niet meer aan je partner te denken. Niet meer reageren op berichtjes, telefoon, email, enz. Op die momenten dat je aan de narcist gaat denken, probeer dan afleiding te zoeken zodat iemand niet in je gedachten kruipt. Mocht de narcist toch toenadering zoeken probeer dan vooral niet je emoties te tonen. Het tonen van emoties geeft nieuwe voeding aan de narcist en die zal het opnieuw tegen je gebruiken. Het verbreken van alle sociale contacten, zal je op weg helpen naar genezing.

Het gevolg is dan dat je uiteindelijk de verbinding met je narcistische ex-partner echt hebt verbroken. Doordat er vaak zoveel onbegrip in je omgeving is ontstaan kun je je op dit moment erg alleen voelen, of zelfs eenzaam. Probeer in deze situatie in elk geval iemand te vinden die je in vertrouwen kan nemen en kunt vertellen wat er echt aan de hand is.

Soms kan het ook zo zijn dat je geen andere keuze hebt dan leren omgaan met de narcistische ex-partner omdat je samen kinderen hebt. Probeer in zo’n situatie dan het contact zoveel mogelijk te beperken en goed je grenzen te blijven aangeven.

Dus, het antwoord op “Hoe laat ik een narcistische relatie los?” is niet zo eenvoudig als het lijkt. Het kost oneindig veel innerlijke kracht en doorzettingsvermogen. Als je volhoudt is dit de sleutel om je leven terug te krijgen. Zodat je je eigenwaarde en zelfvertrouwen weer in vrijheid kunt gaan opbouwen! Zodat je weer opnieuw kunt gaan leren genieten van het leven!

(112) Een overdonderend verlies

Een overdonderend verlies overkomt je. Op dat moment weet je niet meer wat te doen, maar uiteindelijk krijg je het toch op de een of andere manier voor elkaar. Besef wel dat het vaak een lange en moeizame reis kan zijn, een reis in het onbekende, met vooral aan het einde van die reis toch ook weer vreugde en liefde. Het zal echter nooit weer worden zoals vroeger, er blijft altijd een restje pijn over.

Ineens was het daar … een overdonderend verlies

Kortgeleden heb je een overdonderend verlies geleden dat een enorme impact op je heeft. Het lijkt wel alsof je in een diep gat bent gevallen, dat jouw wereld stilstaat, dat je zo verdoofd bent dat je niet meer weet wat te doen.

Het liefst zou je de klok terug willen zetten naar de tijd, die misschien niet perfect was, maar waarin je gelukkig was. Naar de tijd dat je de baan van je leven had en nog niet besefte dat het bedrijf waarvoor je werkte uiteindelijk failliet zou gaan. Of misschien naar de tijd toen die dierbare bij je was, die er altijd voor je was en die je altijd ondersteunde, je moed gaf, om wie jouw wereld draaide, maar er nu niet meer is. Of misschien naar de tijd waarin je je goed en gezond voelde en geen enkel vermoeden had dat je ernstig ziek was en je na veel intensieve behandelingen uiteindelijk van de arts te horen kreeg dat je was uitbehandeld en een vervolgbehandeling (nog) niet bestond.

Een overdonderend verlies resulteert in rouw en rouwverwerking.

De enorme emotionele impact van het verlies kan vragen bij je naar boven brengen als “heeft mijn leven nog wel zin” of “hoe ga ik verder met mijn leven” of “wat is het doel nog in mijn leven?” Die vragen zullen de impact van het verlies zeker niet doen verminderen, integendeel.

Dat voor jouw overdonderende verlies en de daaruit voortvloeiende rouw kan ook nog eens worden versterkt door meningen en houdingen van de mensen om je heen. Mensen die net als jij zijn betrokken met datzelfde verlies maar dat op een andere manier in hun werkelijkheid proberen te verwerken. Mensen die misschien niet beseffen dat iedereen rouw op een eigen manier verwerkt.

Het zijn aangepaste voorbeelden, of zo je wilt cases, die mij en mijn gezin zijn overkomen. In het geval dat je jezelf daarin herkent hoop ik dat deze blog je tot steun kan zijn.

Het begint met de acceptatie dat wat gebeurd is … is gebeurd

Rouwverwerking, de naam zegt het al, is een proces dat zolang duurt als het duurt en dat voor iedereen op een andere manier verloopt. Voordat het proces van de verwerking van jouw rouw echter kan beginnen zal je eerst voor jezelf moeten kunnen erkennen dat dat grote verlies dat je is overkomen, onomkeerbaar is. Dat je accepteert dat er geen weg meer terug is omdat het bedrijf waarvoor je werkte failliet is of … dat jouw dierbare is overleden of … dat jouw ziekte terminaal is … en dat wat anderen van jouw verlies en jouw rouw vinden eerder een spiegel voor henzelf is dan dat jij daar iets mee moet.

Jouw acceptatie van je verlies wil niet zeggen dat het proces van jouw rouwverwerking “gladjes” verloopt. Er kunnen momenten zijn waarop het op het ene moment lijkt dat je je verlies hebt geaccepteerd terwijl het op een ander moment lijkt dat dat nog lang niet zo is. Misschien ben je jezelf daar niet eens van bewust, maar dat van het ene op het andere moment veranderen van de acceptie van je verlies kan bij jou de nodige emoties opwekken die zich kunnen vertalen naar reacties in jouw lichaam en/of in je gedrag naar anderen. Hetzelfde geldt voor de mensen in jouw directe omgeving. Het maakt het er allemaal niet gemakkelijker op. 

En dat was alleen nog maar het begin. Ja, de verwerking van rouw vraagt veel energie. Jung zei het destijds al, rouwen en de verwerking van rouw is hard werken.

Dan komen de vragen, de levensvragen, waarop antwoorden nodig zijn

Antwoorden op levensvragen als “heeft mijn leven nog wel zin” of “hoe ga ik verder met mijn leven” of “wat is het doel nog in mijn leven” helpen bij de acceptie van de realiteit van het verlies. In mijn blog kan ik geen antwoorden op dergelijke vragen geven omdat de antwoorden worden beïnvloed door wie je bent, door jouw achtergrond en cultuur, en hoe je bent gevormd tijdens je leven.

“Mmm …” hoor ik je denken … “maar hoe kan ik als lezer dan antwoorden krijgen op deze weliswaar basale, doch voor mij belangrijke levensvragen?”

Naar mijn mening is het belangrijk dat je niet in een negatieve energiespiraal terecht komt, want hoe langer het duurt hoe lastiger het wordt om dit weer om te buigen. Maar niet iedereen herkent of erkent dat bij zichzelf.

Belangrijk is ook van een positieve grondhouding uit te gaan waardoor problemen mogelijkheden worden, obstakels lessen, en je zorgen gewoon een deel van je leven zijn.

Mijn uitgangspunt is ook dat mensen kunnen veranderen … ook jij kan veranderen … vanuit je hart en met alle onvoorwaardelijke liefde dat in ons universum ook maar beschikbaar is.

Makkelijk gezegd, maar werkelijk doen en blijven doen is toch iets anders. Het vraagt veel energie en vooral doorzettingsvermogen. Maar niet iedereen heeft dat ervoor over.

Hoe pak je dat aan … omgaan met verlies?

Het helpt wanneer je afleiding hebt van het grote verdriet. Bijvoorbeeld omdat je kinderen hebt die jouw verzorging, tijd en aandacht nodig hebben. Of je hebt in je directe omgeving mensen die van jouw hulp afhankelijk zijn. Of je hebt een baan. Maar niet iedereen heeft dat.

Het helpt wanneer je oude zaken afstoot. Wanneer je openstaat voor andere ideeën, andere signalen, andere waarnemingen. Maar niet iedereen kan dat.

Het helpt wanneer je gaat herkennen dat je angst te maken heeft met je gedachten die je vertellen dat iets niet mogelijk is, maar dat wanneer je in mogelijkheden en uitdagingen kan denken je je verder kan ontwikkelen en nieuwe kansen kan creëren. Maar niet iedereen wil dat.

Het helpt wanneer je het begaande pad durft te verlaten, en terwijl je je over het voor jouw onbekende pad worstelt je uiteindelijk een nieuw pad ontdekt met nieuwe en meer mogelijkheden dan je ooit durfde te dromen. Mogelijkheden die voor jou een nieuwe werkelijkheid worden. Maar niet iedereen durft dat.

Het helpt wanneer je niet uitgaat van wat anderen vinden dat je moet doen, maar dat je juist luistert naar wat je hart je vertelt … dat je luistert naar je gevoel. Maar niet iedereen heeft daar de moed voor.

Een perspectief …

Om je een steun in de rug te geven tijdens de verwerking van een overdonderend verlies kan ik je uit eigen ervaring de volgende perspectieven aanreiken.

Wanneer je uiteindelijk met vallen en telkens weer opstaan het proces van jouw rouwverwerking doorloopt dan ontdek je op een gegeven moment dat de rauwe rouw die je in het begin ervoer is veranderd in de zachte pijn van het verdriet. Dat de pijn een leefbaar en een essentieel onderdeel van jou is geworden … het heeft je gemaakt tot wie je op dat moment bent.

Het kan zelfs zo zijn dat je uiteindelijk zo bent veranderd dat mensen in je omgeving zich afvragen hoe dat zo is gekomen, terwijl jij je afvraagt waarom je niet eerder bent begonnen met de activiteiten waar je je op dat moment mee bezig houdt.

Achteraf kan je van mening zijn dat het grote verlies dat je hebt ervaren, nodig was om je op het levenspad te zetten waarover je op dat moment loopt … dat je trots op jezelf mag zijn op wie je bent geworden … op wat je doet. Wat een ander daarvan vindt is aan de ander en voor jou niet relevant.

Achteraf besef je misschien nog vaag dat er voorafgaand aan en tijdens dat grote verdriet weliswaar negatieve aspecten waren, maar later herinner je je vooral de mooie zaken in je leven. Het geeft ruimte in je hoofd, in je denken … het lucht op.

Terugkijkend in de tijd …

Een overdonderend verlies overkomt je. Op dat moment weet je niet meer wat te doen, maar uiteindelijk krijg je het toch op de een of andere manier voor elkaar. Besef wel dat het vaak een lange en moeizame reis kan zijn, een reis in het onbekende, met vooral aan het einde van die reis toch ook weer vreugde en liefde. Het zal echter nooit weer worden zoals vroeger … er blijft altijd een restje pijn over.

Voor die baan van je leven die je verloor is uiteindelijk een andere bezigheid in de plaats gekomen die veel meer voldoening geeft. Voor de dierbare die je verloor en waarvan je het samen zijn van mens tot mens mist … misschien zelfs nog steeds heel erg mist … daarmee ben je toch nog steeds op de een of andere manier van hart tot hart verbonden. En door die (terminale) ziekte heb je uiteindelijk van moment op moment leren leven en genieten.

Beste lezer, ik heb geleerd om het leven op een positieve manier te benaderen. Dat ging niet vanzelf. Twee intense rouwprocessen hebben daaraan bijgedragen. Het was hard werken en er waren momenten dat ik niet meer wist hoe ik verder moest in het leven of hoe ik de antwoorden op mijn levensvragen kon vinden. Maar wanneer iemand mij nu vraagt: “Als jij de keuze zou hebben met de kennis die je nu bezit, om je leven volledig over te doen? Wat is dan je antwoord?” dan zou ik volmondig ja zeggen!

Ik hoop dat deze blog ook jou op weg kan helpen met de verwerking van jouw rouw.

(111) Goede wacht

Dit keer een bijdrage uit de wijkverpleging. Hoe professioneel deze medewerkers ook zijn naar hun cliënten, het is en blijft mensenwerk. Dat komt nog het meest tot uiting wanneer het dagelijkse werk zich uitstrekt naar de palliatieve zorgverlening. Naast professie komen dan toch ook emoties om de hoek kijken. Het is en blijft immers werk voor mensen door mensen en alles wat daarbij komt kijken. Voor al deze medewerkers is het wat mij betreft niets dan lof!

En dan volgt nu de bijdrage van Nella … een bijdrage uit de wijkverpleging, ergens in het land.

“Goede wacht,” dit waren de woorden die ik jarenlang heb gehoord. In de nachtdienst, nadat ik u de zorg had verleend die u nodig had.

De band die ik met u heb gehad was bijzonder, ons leeftijdsverschil van 40 jaar deed daar niks aan af. U noemde u mij uw vriendin. Niet zozeer dat ik bij u op bezoek kwam buiten mijn werktijd om … al hoewel. De vele gesprekken over het leven zelf, zoals de strijd om als hoogopgeleide vrouw in die tijd te willen blijven werken toen u getrouwd was en kinderen kreeg. Dat was in die tijd zeer ongebruikelijk en heeft heel wat strijd gekost. Maar u heeft volgehouden en nooit opgegeven waarin u geloofde. Dat waren de krachtige verhalen. Jezelf blijven ontwikkelen, niet stilstaan, want dat was per definitie achteruitgang. Zelfstandig als vrouw zijn en blijven, eigen regie voeren… Dat was één van de vele verhalen en lessen en leer momenten over het leven zelf. Ook de liefde voor uw overleden echtgenoot, die u zo heeft gesteund in die jaren van strijd om als vrouw je eigen weg te volgen. De vele dankbare momenten met uw man, kinderen en kleinkinderen samen. De bezoeken van uw kinderen, die zeer geregeld kwamen en de kleinkinderen noemde u cadeautjes.

Het is 4 mei 2019, dodenherdenking. Uw gezondheid gaat heel snel achteruit, wanneer ik zoals altijd rond de klok van middernacht binnen kom. Zoals altijd staat de tv aan, maar nu niet met de nieuwsrubrieken, maar de Tweede Wereld Oorlog is aan de gang. De bommen en al hetgeen wat erbij hoort, verlicht en overspoelt aan geluid uw woonkamer, van een op dit moment veel te groot tv-scherm. Ik zie aan u dat de WO II zich niet alleen op de tv afspeelt, maar ook in u. U zegt met een iets wat betraand gezicht, wat ik zeer zelden in al die 7 jaar niet eerder heb gezien bij u, dat ik mag gaan en dat als het mij uitkomt later op de nacht of zelfs in de ochtend mag terugkomen. Uw stem trilt. Mijn twijfel om te gaan is groot, maar omdat u het zo nadrukkelijk zegt en u niet van poespas houdt, loop ik in eerste instantie weg. Maar voordat ik door de deur naar buiten ga, loop ik terug en vraag: “Mag ik met u meekijken, zodat wij samen zijn …?” “Als jij dat zo graag wilt” en “heb jij daar wel tijd voor?” vroeg u op een scherpe toon aan mij. Voor sommige situaties maak ik graag tijd vrij. Ik ken u en snap dat u het snel al ziet als medelijden of te veel betrokkenheid. Ik moet het voorzichtig overbrengen. Want het idee alleen al. Dat je een ander nodig zou hebben, of medelijden zou krijgen. Dat paste helemaal niet bij u en daar gingen uw haren recht van overeind staan. Dat wist ik wel. “Ik kom toch altijd even naast u zitten” was mijn antwoord, om normaal gesproken de dag door te nemen. “Dat was waar”, bevestigde u. De toon werd alweer veel milder. Eenmaal naast u, voelde ik de trilling in uw handen, en als zo vaak pakte ik ze even vast, zo ook nu. Doordat uw handen zo trilden, omsloot ik ze met mijn tweede hand. Nietszeggend keken wij samen die film af. Ik weet dat u absoluut niet over de oorlog wilt praten, ondanks onze zeer hechte band. Dat tijdperk is voor u een gesloten boek. Als eenmaal de film afgelopen is, geef ik u de zorg die wij elke nacht bij u geven.

“Vond je het niet vervelend, dat je bent gebleven?”, was uw vraag aan mij. “Nee, het samen zijn op dit moment bij u, is voor mij zoveel meer van betekenis”. “Voor mij ook”, zegt u. “Jij weet helemaal niet hoeveel jij voor mij betekent, want ik zeg het eigenlijk niet zo vaak tegen je. Zelden eigenlijk.” “Dat hoeft ook niet. Sommige situaties voel je gewoon aan,” was mijn antwoord. Dit is de essentie van zorg. Dat weet ik al veel langer, maar nu voelde ik het ook zo nadrukkelijk.

In de laatste week van uw leven wordt u benauwder, onrustiger en angstiger in toenemende mate. Ik heb die week toevallig zelf nachtdienst. Tijdens de vele uren van angst en onrust was ik bij u. De vragen die in dit soort situaties altijd gevraagd moeten worden, stelde ik. En waar wij het ook al veel eerder over gehad hadden, toen er nog niks aan de hand was. U wilde rustig, het liefst slapend sterven. De gesprekken worden intenser, uw gevoeligheid en uw zachte kant komen veel meer naar boven drijven, net zoals de tevredenheid over een voltooid leven. Het was zo’n mooie waardevolle tijd samen in de laatste week. De cocktail aan medicatie die iemand krijgt als diegene ernstig benauwd of onrustig is (in een bepaalde fase) en dat ook zo wil, zoals bij u dat het geval was zou die avond, wordt gestart. En, zoals beloofd, zal ik u nog verzorgen.

Het hoogtepunt van onze band en contact werd voor mij bereikt, toen uw zoon mij opbelde en vroeg of ik nog wilde langskomen zodat u nog bij kennis afscheid van mij kon nemen. Natuurlijk zou ik langskomen. Met toch wel heel wat lood in mijn schoenen ging ik naar u toe. Ik vond het eerlijk gezegd toch moeilijk, maar eenmaal bij u, overviel mij de rust die u had. Van de angst en onrust was niks meer te merken. U was klaar voor de laatste reis. Vrolijk bijna vroeg u aan mij, of u mij wat mocht geven. Die vraag had u al vaker gesteld aan mij. Zoals ook nu, hoef ik niets van u te hebben. “Alles wat u mij zou willen geven, vervaagt bij het contact en de band die wij hebben gehad”. U glimlachte naar mij. “Je hebt wel gelijk, wat wij hadden samen was uniek in alle opzichten”. Met mijn laatste groet en een kus op uw wang verlaat ik uw woning. Onderweg naar huis, rollen de tranen over mijn wangen. Niet om het feit dat u snel komt te overlijden, maar om de mooie en vele herinneringen die wij samen hebben gehad. Ik realiseerde mij: dit is en was LIEFDE. Ik voel liefde en dankbaarheid voor de tijd met u samen. En een enorm gemis voor de tijd die komen gaat waarin ik u moet missen.

Dag Lieve Vriendin!