(120) Narcistische relaties

Hou focus op jouw leven in narcistische relaties. Vind je eigen kracht terug want dan verliezen narcisten de macht en controle over jou en jouw leven.

Narcistische relaties

Ik kreeg de vraag, hoe herken je een narcist? Die vraag is niet zo eenvoudig te beantwoorden, maar ik kan wel het proces beschrijven, want hoe komt een sterke, zelfstandige vrouw met twee eigen bedrijven verzeild in zo’n relatie?

Hoe narcistische relaties beginnen

Terugkijkend, kan ik vertellen dat het begint met rode rozen, veel gesprekken (dit is de basis voor de narcist om je goed te leren kennen, je sterke en je zwakke punten te analyseren, je angsten en je wensen goed in zich op te nemen). In het begin denk je daardoor dat je iemand hebt leren kennen die je begrijpt, tegemoet komt en je precies die dingen geeft, waar je op hoopte. Zij presenteren zich als datgene waarvan zij hebben gezien dat jij dit nodig hebt. Dus ontstaat er vertrouwen.

Hoe narcistische relaties zich verder ontwikkelen

In een volgende fase is dit vertrouwen precies wat zij zullen misbruiken. Want ze hebben in de eerste fase van de relatie een soort ‘krediet’ opgebouwd, een bepaalde vorm van afhankelijkheid gecreëerd  (want ze doen alles voor je). Zonder dat je het in de gaten hebt, zal de relatie veranderen. Zij gaan meer en meer bepalen wat de ‘regels’ binnen de relatie zijn. Hoe jij je wilt kleden, wat je eet, met wie je omgaat, etc. Ze zijn ook erg manipulatief en jaloers aangelegd.

Je zal merken dat hoe langer de relatie duurt, hoe meer regels er ongemerkt ontstaan en hoe kleiner de cirkel om je heen wordt. Dit gaat heel geleidelijk, dus in het begin merk je niet eens dat er langzaam mensen uit je leven verdwijnen, je denkt dat contacten verwateren of gewoon niet meer werken.

Wat mij overkwam

In mijn geval werd het op een bepaald moment ook een probleem om met klanten af te spreken, want de jaloezie was alom aanwezig en dit heeft uiteraard grote gevolgen voor je bedrijven. Bij mij begon het met een soort emotionele mishandeling. Je grenzen worden beetje bij beetje overschreden … en vanaf dat punt gaat het steeds verder bergafwaarts. Want ik herinner me de eerste keer dat ik in het in mijn hoofd haalde om er tegenin te gaan … dat werd bestraft doordat hij me letterlijk aanvloog en de haren uit mijn hoofd trok. Totaal onverwacht en uit het niets! En dan hoor ik mensen denken, jeetje, dan ga je toch gelijk weg bij zo iemand? Maar nee, dat doe je niet. Want een kwartier later zitten ze huilend voor je, ze begrepen ook niet wat er gebeurde … zo erg. Kom, we gaan uit eten, ik wil het goed maken. Ondanks de schrik, leg je het voorval naast je neer. Tot het volgende incident, waar dan weer een paar maanden tussen zitten, dus net op het moment dat je denkt het was echt eenmalig en weer een beetje vertrouwen begint te krijgen, komt de volgende uitbarsting.

Wat mijn omgeving alleen maar zag

De moeilijkheid bij narcisten, is dat ze dit nooit zullen doen waar andere mensen bij zijn. Dus de buitenwereld ziet alleen jouw partner, die altijd alles voor je over hebt. Niet de manipulatieve, jaloerse, controlerende demoon die iemand eigenlijk is … Het wordt erger en erger … en de mishandelingen worden ook steeds erger. In mijn geval kreeg ik op een dag zo’n sterk gevoel van ‘zo wil ik niet oud worden’ dat ik de kracht vond om de confrontatie aan te gaan en de relatie te verbreken.

Een relatie verbreken bij een narcist makkelijker gezegd dan gedaan. Want je bent inmiddels (bijna) volledig geïsoleerd van je omgeving, dus op steun uit je omgeving hoef je niet te rekenen. En de mensen die er over zijn na zo’n relatie, geloven je niet. Zij zien jou alleen overstuur en de narcist altijd liefdevol en behulpzaam, dus zal het wel aan jou liggen. Want ja, als jij boos, verdrietig en gefrustreerd reageert als iemand altijd alles voor je doet, dan is het jouw schuld.

Narcistische relaties verbreken is moeilijk … maar niet onmogelijk
Eenzaamheid binnen een narcistische relatie
Eenzaamheid

Het probleem is, dat narcisten een ontzettend groot ego hebben. En het is dus ondenkbaar voor ze dat jij bij ze weg gaat. Het heeft mij 7 maanden gekost (nadat de relatie over was), voordat het daadwerkelijk klaar was. Ze verzinnen werkelijk van alles om die controle over je te houden en je angst (die je inmiddels hebt opgebouwd) aan te wakkeren. Je moet verdomd sterk in je schoenen staan om dan door te zetten, maar het is het waard! In mijn geval ging het zover dat hij met bijgemaakte sleutels binnen stond, als ik na een avond uit met een vriendin thuis kwam (na 6 maanden uit elkaar) lag hij gewoon in mijn bed te slapen … je voelt je niet meer veilig. Bij mij is het uiteindelijk zo geëscaleerd dat de laatste keer dat hij in mijn huis stond, ik zo ontzettend boos ben geworden dat hij letterlijk met zijn vuisten op mij in stond te slaan … ik kon een week niet naar buiten en heb er een gehoorbeschadiging aan over gehouden … Het enige voordeel van die laatste ervaring, was dat de mishandeling nu voor de omgeving zichtbaar was, omdat mijn hele gezicht bont en blauw was … Dit was voor mij het moment waar ik eindelijk hulp en steun vanuit mijn omgeving kreeg. Dus 7 maanden na het beëindigen van de relatie was het dan eindelijk echt over … 

Ik begrijp daarom vrouwen ontzettend goed die in een toxische relatie zitten. Ik begrijp de angst om weg te gaan bij zo’n persoon, want het heeft ook echt daadwerkelijk gevolgen omdat zij het simpelweg niet accepteren. Narcisten denken niet zoals gezonde mensen en zijn niet voor rede vatbaar.

Wat ik hoop te bereiken met deze bijdrage

Ik schrijf dit omdat ik hoop dat mijn voorbeeld, mijn verhaal, andere vrouwen de kracht geeft om wel voor jezelf te kiezen. Want ja, al is het een lange weg om los te komen van zo’n persoon, al heeft het echt vervelende gevolgen, alles is beter dan het alternatief. Namelijk bij zo iemand blijven en je leven laten terroriseren.

Ik hoop dat alle vrouwen die in een soortelijke situatie de kracht vinden om voor zichzelf te kiezen. Wanneer je je eigen kracht terug vindt, verliezen ze de macht en controle over jou en jouw leven. Hou je focus op je einddoel: kiezen voor jouw geluk en jouw leven, al is het in eerste instantie iets dat pas op de lange termijn wordt beloond.

Je bent het waard om gelukkig te zijn!!

(114) Laat me niet alleen

Twee mensen die elk een eigen standpunt, een eigen mening hebben en hoe je het ook bekijkt, beiden hebben gelijk. Dat mag en daar is niets mis mee. Maar wanneer bij een van de twee heftige emoties een grote rol spelen, zoals verdriet, angst of pijn, dan is het belangrijk dat ieder begrip voor het standpunt van de ander kan opbrengen. Begrip, opdat de band tussen beiden daardoor niet verzwakt maar juist wordt versterkt!

Introductie

De huidige blog “laat me niet alleen” gaat over twee mensen met de gefingeerde namen Kathy en Tanya. Beiden hebben een verschillende mening over dezelfde situatie. Dat kan en dat mag. Maar, wanneer heftige emoties bij Kathy een grote rol spelen … dan is het belangrijk dat beiden hierover met elkaar kunnen praten … en … voor elkaars mening begrip kunnen opbrengen. “En wat dan nog” denkt u misschien. “Je mag toch een verschil van mening hebben?” Ja, dat mag. Naar mijn mening wordt het echter een ander verhaal wanneer bij Kathy een intens verdriet, rouw of een ernstige ziekte een rol spelen. Relaties kunnen verwateren of zelfs beëindigen; zoals bij Kathy die zich in de steek voelt gelaten. Wat u er ook van vindt, het gebeurt in het dagelijks leven en het doet mensen “pijn.” Dat wil toch niemand?

Kathy

Aan vriendinnen heeft Kathy geen gebrek en zij is net als mijn dochter Anne Birgit een prachtige jonge vrouw. Maar aan de buitenkant is echter niet te zien dat zij ernstig ziek is. En ook Kathy heeft de nodige klappen in haar leven moeten opvangen met als resultaat dat het schitterende licht dat zij in werkelijk is, maar zelden naar buiten komt.

Kathy heeft een hele reeks aan chemobehandelingen en bestralingen ondergaan. Tijdens het laatste consult bij de specialist gaf deze aan dat de behandelingen nog maanden in haar lichaam zullen doorwerken voordat er concreet iets over het resultaat kan worden gezegd.

Het is al de tweede keer voor Kathy in haar leven dat zij een dergelijke reeks behandelingen heeft ondergaan. Zij kan zich nog zó helder die eerste reeks behandelingen voor de geest halen. Hoe opgelucht en blij ze toen was nadat haar werd verteld dat zij vrij was van tumoren … dat ze het leven weer mocht vieren.

De uitslag van de tweede reeks laat nog maanden op zich wachten. Tot die tijd is Kathy niet echt in een feeststemming, laat staan om een feestje te vieren omdat de behandelingen zijn afgerond. Zij kan zich nog de enorme teleurstelling en vooral ook haar woede herinneren toen de tumoren voor de tweede keer waren teruggekeerd. Tot die tijd is Kathy aan de ene kant vol hoop dat de behandelingen het beoogde effect hebben bereikt. Aan de andere kant is zij zó bang weer teleurgesteld te worden omdat zij beseft wat dat voor haar eerder vroeger dan later zal betekenen.

Tanya

Net als Kathy is Tanya een mooie jonge vrouw die bruist van energie en die altijd bereid is om een feestje op te tuigen zodra er ook maar iets valt te vieren.

Ook Tanya heeft in haar leven de nodige tegenslagen gehad … ja, wie niet. Maar wanneer je dat niet weet of niet diep in haar ogen kijkt, lijkt aan de buitenkant het leven voor Tanya één groot feest te zijn waar ze met volle teugen van geniet.

Tanya en Kathy zijn dikke vrienden. De behandelingen die Kathy bijna een jaar lang moest ondergaan eisten een grote tol. Vaak lag ze op bed en was ze te moe om ook maar iets te doen. Tanya zorgde ervoor dat Kathy tenminste at … als ze dat beetje wat ze at al binnen kon houden … en … zichzelf verzorgde. 

Toen Kathy na al die intense behandelingen van het laatste consult terugkwam, was het voor Tanya gewoon vanzelfsprekend dat dit diende te worden gevierd. Dat doe je toch … dat is toch logisch … je hebt toch een fase afgerond … je kan toch weer verder met je leven?

Laat me niet alleen

Maar Kathy dacht daar anders over. Zij herinnerde zich nog woord voor woord het gesprek met de oncoloog, de onzekerheden die daarin werden verwoord … en … vooral herinnerde Kathy nog het resultaat van die eerste reeks behandelingen. De enorme opluchting en blijdschap toen haar uiteindelijk werd gezegd dat ze vrij was van kanker, en een paar jaar later het intense verdriet, de woede en de angst dat de tumoren waren teruggekeerd. Nu is Kathy bang, zo bang om weer teleurgesteld te worden.

laat me niet alleen, verdrietig, bang, teleurgesteld
Laat me niet alleen!

“Hoezo een feestje? Er is toch niets te vieren?” zegt Kathy tegen Tanya. Daar is Tanya het niet met haar eens. Voor Tanya is er wel degelijk iets te vieren. De behandelingen zijn toch afgerond? En met dit verschil in denken … dit verschil in mening … een verschil in standpunt dat voor elk apart zo logisch, zo vanzelfsprekend is … dat zij daardoor niet in staat zijn elkaars standpunt te begrijpen.

En op dit punt aangekomen begint de relatie tussen Tanya en Kathy te verwateren en Kathy’s kreet om hulp “laat me niet alleen,” wordt uiteindelijk werkelijkheid. Maar aan de andere kant, misschien is Tanya door de reactie van Kathy net zo bang geworden als zij. Of … is er iets waar Tanya door is geraakt of bang voor is … waardoor de relatie verwatert. Of … misschien … ja, je kan van alles bedenken en aannemen, maar daar kom je niet verder mee.

Hoe verder

Voor mij is het glashelder dat Kathy en Tanya dit met elkaar moeten bespreken … en … vooral met elkaar blijven praten zodat Kathy zicht niet verlaten voelt. Ja, voor mij is het helder, maar vinden zij dat ook?

Naar mijn mening is het nodig dat Kathy en Tanya samen om de tafel gaan zitten en ieder zelf het verhaal doet over … wat wordt gevoeld … of gemist … of juist gevierd moet worden … of juist niet … of waar men misschien zelfs bang voor is.

Het zou ook goed zijn dit samen met een “begeleider “te doen zodat deze, naast het naar elkaar helpen verwoorden van ieders verhaal, tegelijkertijd ook begrip kan kweken dat beiden ieder op een geheel eigen manier naar dezelfde situatie kijken.

Beiden hebben namelijk een punt, maar daarbij is het in mijn ogen wel belangrijk dat zij begrip kunnen opbrengen voor elkaars standpunt … opdat de relatie tussen Kathy en Tanya daardoor niet verwatert … maar … juist sterker wordt.

Conclusie

Het is mijn ervaring dat mensen uitgaan van een eigen mening, of een eigen beeld met betrekking tot een ander. Logisch, zult u misschien denken, maar het wordt naar mijn mening toch een ander verhaal wanneer dat beeld is gebaseerd op een reeks van aannames. De werkelijkheid met betrekking tot anderen is meestal anders en veel complexer dan we in eerste instantie zelf dachten of aannamen. Daarom is het verstandig om met elkaar in gesprek te blijven om op deze wijze een beter begrip voor elkaar te krijgen. Datzelfde geldt ook naar mensen die we heel goed of lang denken te kennen.

Je zou ook van het standpunt kunnen uitgaan dat iedereen het bij het rechte eind heeft. Ter illustratie, stel je staat in een berglandschap. Het beeld dat jij van dat landschap hebt wordt bepaald door de plek waar jij in dat landschap bent. Wanneer je iedereen laat vertellen hoe dat landschap eruitziet dan hoor je verschillende verhalen afhankelijk van de plek waar deze mensen stonden … over datzelfde landschap.

In de communicatie met die ander is het daarbij dan wel belangrijk dat we bereid zijn om de eigen meningen met betrekking tot de ander bij te stellen wanneer dat tijdens het gesprek zo mocht blijken. En daar ligt dan vaak weer een knelpunt omdat niet iedereen dit zo maar kan … of … wil.

Nawoord

De kern van de gebruikte case in “laat me niet alleen” is niet uniek. Er zijn legio voorbeelden te bedenken waarin de communicatie tussen mensen de oorzaak is dat zij elkaar niet begrijpen … met alle mogelijke gevolgen van dien … zoals “Het afscheid.”

Net als in de gebruikte case van deze blog waarin twee mensen elk een eigen standpunt, een eigen mening hebben. Hoe je het ook bekijkt, beiden hebben gelijk. Dat mag en daar is niets mis mee. Maar wanneer bij een van de twee heftige emoties een grote rol spelen, zoals verdriet, angst of pijn, dan is het wel belangrijk dat ieder begrip voor het standpunt van de ander kan opbrengen. Begrip, opdat de band tussen beiden daardoor niet verzwakt maar juist wordt versterkt!