(109) Moderne helden

Allen die moeilijke situaties aanpakken, of een levensbedreigende ziekte. Soms lukt het, soms niet… maar ze blijven doorgaan!

Je komt moderne helden elke dag tegen … je merkt ze niet op! Je hoort ze niet! En toch kom je ze elke dag tegen.

De blog is dit keer geweid aan moderne helden. Het zijn allen die het gevecht aangaan om het tij te keren van de situaties waarin zij verkeren … of het gevecht aangaan tegen een ernstige of levensbedreigende ziekte die zij hebben. Het is een gevecht van lange adem. Soms lukt het … soms niet … maar ondanks alle tegenslagen blijven ze doorgaan. Het zijn ongelooflijk mooie en vooral krachtige mensen die een lichtend voorbeeld zijn voor ons allen! Ja, helden zijn het zeker!

Wat volgt is geen sprookje, het is een harde werkelijkheid

Zo was er de dochter die aan haar moeder vroeg of zij voor haar schoolproject de naam van een moderne held kon geven en ook kon vertellen waarom deze een held is. Het was geen vraag waarop de moeder direct een antwoord kon geven. De moeder vroeg aan mij of ik haar kon helpen en in een ingeving had ik voor haar een antwoord.

De moeder was gescheiden en zorgde alleen voor haar kinderen. De alimentatie werd ook niet echt geregeld door de vader aan haar afgedragen. Daar sta je dan. Hoe nu verder?

Om te kunnen overleven besloot de moeder om een eigen bedrijfje te starten met een dienstverlening dat haar lag. Het was nodig dat zij een paar cursussen volgde. Ze moest wel … in haar ogen … en ze kreeg het met veel doorzettingsvermogen voor elkaar.

Net toen het bedrijfje begon te lopen, werd de moeder ziek. De diagnose die zij uiteindelijk kreeg, was dat ze kanker had. Het was weliswaar een vorm die behandelbaar was en mee te leven was … maar toch … de angst zat erin.

Mijn antwoord op haar vraag was dat iedere keer de moeder in de spiegel keek … ze naar mijn mening naar een held keek. Ondanks alle moeilijkheden, al het verdriet en de angst of het wel zou goedkomen … had ze het toch maar voor elkaar gekregen om een bedrijfje te starten zodat zij voor zichzelf en haar kinderen kon zorgen … en dat ze haar ziekte, weliswaar op de achtergrond nog vaag aanwezig, te boven was gekomen. Het maakt haar in mijn ogen … een held! Achteraf makkelijk gezegd … maar realiseer je wel dat de moeder die lange weg toch maar helemaal alleen heeft moeten afleggen.

Zo zijn er veel meer helden om ons heen

Je komt moderne helden elke dag tegen

Je komt moderne helden elke dag tegen. Het zijn mensen die ernstig ziek zijn en dat vooral niet aan anderen willen laten blijken … er met anderen niet over willen praten … om anderen niet te belasten met hun verdriet. Al was het maar om het stempel medelijden te vermijden, of om te voorkomen dat anderen hen bewust of onbewust uit de weg gaan … omdat die anderen zelf bang zijn of niet weten hoe zijzelf daarmee kunnen omgaan.

Al deze helden hebben ook … zeg maar zoiets als een kort lontje … ze hebben snel in de gaten of de interesse die van de ander uitgaat wel is gemeend … wel echt is! Ze doorgronden heel snel allerlei onzin verhalen die nergens op slaan.

Deze helden gaan ook gesprekken uit de weg waar anderen zeggen dat zij dat ook hebben meegemaakt, is het niet bij henzelf dan wel bij een ander, maar dan erger … vele malen erger. Soms gaat het zelfs zo ver dat onze held in hun ogen overdrijft. Wat je er ook van vindt … het is geen wedstrijd!

Daar komt nog bij dat de puzzels die onze helden moeten zien op te lossen … of voor de rest van hun leven mee moeten (leren) omgaan … vaak een proces van lange adem is. En omdat vaak aan de buitenkant het verdriet of de ziekte niet goed is te zien, zijn anderen na wat langere tijd verbaasd dat onze helden nog niet zijn genezen. Hoe empathisch ben je dan?

Veel mensen gaan bewust of onbewust onze helden uit de weg. Misschien is het omdat men de ziekte van de ander eng vindt … men er niets mee te maken wil hebben … men met een kant van het leven in aanraking komt waarvoor men bang is … een kant van het leven waar misschien de dood een rol speelt … een kant waar heel andere normen en waarden belangrijk zijn dan succes, schoonheid en status.

Een persoonlijke mening … of toch niet

Persoonlijk vind ik verdrietig dat men deze helden uit de weg gaat. Je loopt daardoor de kans mis om … ongelooflijk mooie en vooral krachtige mensen te ontmoeten … mensen die een lichtend voorbeeld zijn voor ons allen!

Alleen al daarom ben ik mijn dochter Anne Birgit voor eeuwig dankbaar dat zij mij op het pad van de Stichting Jouw Rouwverwerking heeft gezet. Ja, eeuwig … want hoeveel energie, plezier en dankbaarheid ik van mijn klanten en teams in mijn vroegere professionele leven ook heb mogen ontvangen, dat wordt bijna teniet gedaan door de aandacht en dankbaarheid die ik ontvang van onze moderne helden.

Ja, elke dag kom je deze moderne helden tegen. Ga ze niet uit de weg, luister naar ze, wees er voor ze! Aan alle helden … Chapeau!

(67) Begrip

Misschien ben je er nog niet aan toe en vind je het wel goed zo zoals het nu is. Ook dat is goed… zolang jij er begrip voor hebt… en zolang je partner er begrip voor heeft.

begrip - shutterstock_178311602“Tijd heelt alle wonden” hoor je vaak zeggen tegen nabestaanden die kortgeleden een dierbare hebben verloren. “Het is niet goed wanneer je blijft rouwen” hoor je ook zeggen wanneer het wat langer geleden is. “Het is niet gezond wanneer je na zoveel jaren je verlies nog niet hebt verwerkt” hoor je minder vaak zeggen.

Ze zeggen dat het overgaat, maar is dat wel zo? Het kan zijn dat de scherpe kantjes van je rouw af gaan en dat je daarmee kan leven. Het kan zelfs zo zijn dat je niet eens bewust bent dat je na jaren nog steeds bezig bent met het (verwerken van dat) verlies. Dat hoeft helemaal niet slecht of ongezond te zijn. Persoonlijk vind ik dat anderen daar begrip voor moeten kunnen opbrengen. Maar wanneer die anderen niet empatisch zijn zou jij als rouwende ook daarvoor begrip moeten kunnen opbrengen. Maar… daar vraag je nogal wat van een rouwende. Een voorwaarde is dat jij als rouwende je dan wel bewust moet zijn dat je (nog) bezig bent met het verwerken van je rouw… maar… misschien besef je dat zelf niet eens!

Een voorbeeld ter verduidelijking.

Vanaf het eerste moment dat ze elkaar zagen was er dat magische tussen hen. Het was niet zozeer liefde op het eerste gezicht, het ging veel dieper. Het leek wel of twee oude zielen elkaar ontmoetten en elkaar ook op dat niveau herkenden. Ze trokken samen op, werden innig verliefd en trouwden. Hun leven ging over hoge bergen en door diepe dalen. Ze waren trots op elkaar en gingen voor elkaar. Mensen die hen kenden waren jaloers op hen. Een enkeling echter, herkende de diepte van hun liefde en de prijs die ze beiden daarvoor moesten betalen. Een prijs die ze met liefde betaalden.

Ze overleed op jonge leeftijd. Hij was er kapot van. Hij miste zijn maatje… zijn zielemaatje. Hij begroef zich in zijn werk. Het werk was uitdagend. Werk waarin hij zijn hart en ziel kon leggen. Werk dat hem energie gaf, veel energie, en voor hem de uitlaatklep was om met zijn verdriet te kunnen omgaan. Hij droomde veel over haar, hadden samen lange gesprekken en haalden herinneringen op. Ja… nog steeds… vele jaren en vele relaties verder. Hij was inmiddels meerdere keren getrouwd… en weer gescheiden. Hij was op een punt aangekomen dat hij zich uitstekend kon redden… alleen… zonder een relatie.

Eén van zijn exen vroeg zijn hulp omdat haar huidige partner in het buitenland werd vermist. Vanuit zijn werk had hij de middelen beschikbaar om een zoektocht op touw te zetten en besloot haar te helpen. Het kwam uiteindelijk allemaal weer goed, de partner van zijn ex werd gevonden en ieder ging weer met het eigen leven verder. Bij het afscheid nemen zei de ex tegen hem dat ze het jammer vond dat hun relatie destijds was beeindeigd doordat ze hem niet goed kon “bereiken”. Voor haar is hij net zo belangrijk als zijn overleden grote liefde voor hem.

Het duurde even voordat hij het begreep. Achteraf was ook voor hem deze ex belangrijk geweest, zij het dan op een andere manier dan zijn overleden partner. Beiden vonden het jammer dat het zo was gelopen, alleen toen kon het niet… en ook nu kan het niet… want beiden hebben inmiddels een ander leven met andere relaties.

Hij droomde weer over zijn grote liefde en deze keer vertelde ze hem dat hij haar moest laten gaan. Hij moest niet stil blijven staan… maar verder gaan met zijn leven.

Tja, daar zit je dan… jij met het verlies van de grote liefde in je leven terwijl jij voor je nieuwe partner juist die grote liefde bent… alleen… dat besef je niet. Maar, hoe kan je er nu zonder dit besef voor zorgen dat de relatie met je nieuwe partner stand houdt. Wat duidelijk is, is dat het begrip van beide kanten moet komen.

Mensen zijn uniek en de oplossingen die nodig zijn, zijn dat ook. De oplossingen zijn zelfs situationeel en tijd gebonden. Het kan jaren duren voor je zover bent… en dat hoeft helemaal niet slecht te zijn. Het verwerken van emoties als verdriet en rouw heeft tijd nodig. Persoonlijk heb ik daar geen waarde oordeel over; bij de één gaat dit nu eenmaal sneller dan bij de ander.

Er is geen kant en klaar recept te geven, maar begrip gaat over jezelf en begint bij het je bewust worden van wat er bij jou aan de hand kan zijn. Zolang je los van je denken je intuïtie niet weet te volgen… kan je jezelf niet helpen… kan niemand je helpen. Pas wanneer je bewust bent wat er aan de hand kan zijn, kan je stappen gaan ondernemen om de situatie waarin je je bevindt tot een oplossing te brengen. Maar… wil je dat ook? Misschien ben je er nog niet aan toe en vind je het wel goed zoals het nu is. Ook dat is goed… zolang jij er begrip voor hebt… en zolang je partner er begrip voor heeft.