Auteur: Hans Fransen

De volgende berichten of Blogs zijn geschreven door Hans Fransen:

Momenten die bepalend zijn voor het verdere verloop van je leven
Wat er ook gebeurd in jouw leven, er zijn altijd krachten die jou verder helpen. Het is misschien niet op de manier die jij wilt, maar die jou wel verder helpen met welke puzzels dan ook die je op je levenspad tegenkomt. Je moet er wel om durven vragen!

Keuzerotondes
Keuzerotondes. Je blijft telkens keuzes maken die vergelijkbare gevolgen hebben als eerdere keuzes die je hebt gemaakt. Dat zou je nooit meer doen, en toch is het je weer overkomen.

Hoe eenvoudig kan het zijn
Met een paar woorden kan je wereld veranderen van in en in verdriet naar momenten waar je dat verdriet even kan vergeten.

Een ontmoeting
Wanneer je goed oplet op de wereld om je heen… dan kom je geregeld bijzondere dingen tegen om van te genieten… dan ontmoet je mensen waarmee je bijzondere gesprekken hebt. Hoe meer je je hiervan bewust bent… hoe mooier het leven wordt… hoe gelukkiger je wordt… ondanks dat grote verlies of de dierbare(n) die je hebt verloren.

Het is tijd om van koers te veranderen
Voor mij is het tijd om van koers te veranderen. Gevoelsmatig heb ik mijn belofte aan mijn dochter voor de invulling van haar laatste wens al tijdje geleden gerealiseerd. Het voelt niet meer als de invulling van een belofte, maar het is het veel meer een behoefte geworden. Een behoefte om dit werk te (mogen) doen.

Bewustwording
Het heeft toch zo moeten zijn!

Een gebroken hart
Wat als we wel in staat zouden zijn geweest om (onder begeleiding) onze rouw te kunnen verwerken… zou mijn zielenmaatje dan nu nog hebben geleefd? Een vraag waar ik vermoedelijk nooit antwoord op zal krijgen.

Een nieuw begin
Alles is tijdelijk, ook rouw, het gaat allemaal voorbij. Of het nu blijdschap is, of verdriet, het gaat allemaal voorbij. Wanneer je eenmaal beseft dat alles verdwijnt, dan leidt dit tot nieuwe inzichten en kansen.

Een beslissing… die met de deur in huis viel (deel 1)
Voor iedere keuze optie zou ik wel alles willen weten. Maar dan ook alles wat mij te wachten staat met alle gevolgen van dien. Tegelijkertijd besef ik dat dit niet mogelijk is. Er zal altijd een onbekend deel op de een of andere manier een rol spelen. Een onbekend deel dat je pas bewust bent nadat je een beslissing hebt genomen. Een onbekend deel dat achteraf misschien heel belangrijk bleek te zijn. Maar, het antwoord viel als het ware met de deur in huis.

Een beslissing… die met de deur in huis viel (deel 2)
Beslissingen die ik in mijn leven heb genomen…
Hebben mij gebracht waar ik ben…
Hebben mij gemaakt wie ik ben…
Hebben mij zichtbaar gemaakt wie ik werkelijk ben!

Afronding
Met de afronding van mijn rouw wil ik u ook meegeven dat het tijdens de verwerking van rouw niet alleen gaat over verdriet… maar ook over vreugde en geluk.

Afronding, een vervolg
Ieder beleeft het weer anders. Voor ieder is de rouw en de verwerking daarvan uniek. Daar komt nog bij dat wanneer je een kind verliest je naar mijn mening ook nog een deel van je toekomst verliest

Loslaten
“Ik begrijp dat je verdriet hebt omdat je echtgenote is overleden en je haar mist. Maar wil je verder komen in je leven dan zal je haar moeten loslaten.”

Dilemma’s
Het dilemma bij een keuze met verschillende belangen ten aanzien van dierbaren kan zijn dat het grote beslissingen vraagt waar veel toekomstig geluk van afhangt. Het is het kiezen tussen twee dierbare werelden en daar moet je het beste van zien te maken. Soms heb je achteraf spijt van je keuze. Alleen weet je nooit hoe die andere keuze zou hebben uitgepakt. Misschien had je later van die andere keuze ook wel spijt gekregen. En op het moment het besef daar is, stap je ineens in een rouwproces.

Leef!
Beter een kort leven en alles eruit te hebben gehaald wat er mogelijkerwijze inzit dan een lang leven zonder echt te leven!

Onzerheid
De eerste les die ik met jullie wil delen is dat ik mij voorbereid op het ergste dat mij kan overkomen. En alles wat in de loop van komende maanden en weken van mijn lijstje kan worden geschrapt is een meevaller… alsof het een klein feestje is dat mag worden gevierd.

Een keuze op mijn levenspad
Tja, daar zit je dan. Hoe ga je verder?

Keuzes… keuzes… keuzes…
Zolang je echter geen keuze maakt sta je letterlijk stil en kom je niet verder in je leven. En, je krijgt nooit volledige zekerheid voor het maken van je keuze. Immers, zodra je na je keuze de eerste stappen hebt gezet verandert alles omdat zaken die eerst voor je verborgen waren nu zichtbaar worden. Kortom het heeft geen zin om (in detail) te beredeneren welke keuze je zou moeten maken… ga voornamelijk op je gevoel af.

Het afscheid
Ze was er klaar mee. Ze had al zo lang in haar leven moeten knokken, zo lang moeten vechten tegen die slopende ziekte en tegen het onbegrip van mensen. Ze was er helemaal klaar mee!

Acceptatie
Zolang jij accepteert wie jijzelf bent, je mogelijkheden aanvaart en daarmee kan leven en met jouw mogelijkheden het onderste uit de kan haalt, dan lever je een topprestatie!

Onmogelijke keuzes
Een keuze die met liefde is gemaakt en die door alle betrokken met het hart volledig wordt geaccepteerd is géén keuze… maar een vanzelfsprekendheid! In mijn ogen staat dat voor onvoorwaardelijke liefde!

Communicatie
Wanneer je met een rouwende wil communiceren zal je deze figuurlijk moeten omarmen, moet je goed naar de ander kunnen luisteren, moet je willen begrijpen wat wordt verteld en moet je interesse in de ander tonen. Daar komt nog bij dat er onderwerpen ter sprake kunnen komen waar jij persoonlijk ook best moeite mee kan hebben.

Je dacht dat het over was…
Ineens zijn daar weer die herinneringen aan dat moment… dat moment dat jouw wereld verging. Ineens ben je weer terug bij af. Je dacht dat het over was.

Mijn reis van rouw naar verdriet

Ware Liefde
Langzaamaan begin ik te begrijpen dat begrippen als verraad, loslaten, of vergeten binnen ware liefde geen betekenis hebben. Ware liefde is veel grootser… het is gewoon niet te bevatten.

Het gaat niet vanzelf…
Het is vaak lang en hard werken om je rouw te verwerken, maar uiteindelijk vind je een nieuw begin. Het gaat echter niet vanzelf… je moet het wel willen!

Het afscheid
Ze is nog steeds in mijn gedachten. Het voelt alsof ze vaak bij me is. Het voelt ook dat we op de een of andere manier altijd bij elkaar zullen blijven. Een gevoel dat me heel veel troost… en tegelijkertijd ook heel veel kracht geeft om verder te kunnen met mijn leven.

Licht
Iemand meldde mij dat ik mensen naar het licht mag brengen. Ik werd er stil van en kreeg kippenvel over mijn hele lichaam. Vele vragen schoten door mij heen.

Verlies
Ik ga er maar vanuit dat het heftige dagen voor je zijn. Het wordt er niet makkelijker op.

Onvoorwaardelijke acceptatie
In eerste instantie is onvoorwaardelijk acceptatie niet gericht naar de ander, maar juist naar jezelf. Wanneer jij het volste vertrouwen in jezelf hebt en volledig accepteert wie je bent en wat je bent met al je beperkingen, dan pas ben je in staat een ander onvoorwaardelijk te accepteren.

Begrip
Misschien ben je er nog niet aan toe en vind je het wel goed zo zoals het nu is. Ook dat is goed… zolang jij er begrip voor hebt… en zolang je partner er begrip voor heeft.

Loslaten
Loslaten gaat niet vanzelf; het is hard werken. Zoals ik terugkijk naar momenten waarop ik heb kunnen loslaten komen bij mij niet alleen begrippen naar boven als acceptatie, maar ook vertrouwen.

Je innerlijk kompas
In ons leven gebeurt veel, heel veel. Je voelt geregeld dat je keuzes moet maken en soms zelfs zou moeten maken terwijl je dat (nog) niet doet. Meestal brengen deze lessen een verandering met zich mee en voelen daardoor als een sprong in het diepe. Maar hoe doe je dat?

Heeft God een plan?
De antwoorden op de vragen of Hij werkelijk een plan heeft, wat ons doel in het leven is, of er een leven is na de dood, zijn niet onbelangrijk. Het bepaalt in grote mate de verwerking, en de wijze van de verwerking, van onze rouw na het verlies van een dierbare.

Alleen, maar niet eenzaam
Verdriet is net als een wond. En ook verdriet laat littekens achter, en ook die zijn zichtbaar, zelfs na jaren nog. Ook de pijn van het verdriet wordt minder en verdwijnt voor de meeste mensen uiteindelijk. Het kan een tijdje duren voordat de pijn draagbaar is. En toch, op een onbewaakt moment, kan je de pijn weer net zo intens voelen als toen en is het alsof je weer terug bij af bent.

Luister naar je hart
Ik heb het niet zien aankomen. Aan de hand van de vele vragen tijdens de verschillende onderzoeken, kwam ik er langzaam achter dat allerlei klachten die ik vroeger had weldegelijk konden worden gerelateerd aan problemen met het hart. Op de momenten dat ik die klachten had, dacht ik dat de oorzaak lag aan het werk, de vele uren die ik maakte, de stres, het vele reizen en de vermoeidheid als gevolg hiervan. Ik stond er destijds geen moment bij stil dat het aan mijn hart zou kunnen liggen.

Wil je mijn vrienden bellen?
Zo’n drie, vier dagen voor haar overlijden vroeg ze aan mij of ik haar vrienden en vriendinnen wilde bellen zodat ze die zaterdag van elkaar afscheid konden nemen. Het is geen vraag waar je zomaar ja tegen zegt. En toch deed ik dit voor haar, omdat we steeds sterker aanvoelden dat het einde van haar leven sneller dichterbij kwam dan we wilden; ook omdat ik wist wat dit voor haar betekende.

Toekomst

Opluchting

Ze zeggen dat het over gaat

Kerstmis 2014 & Nieuwjaar 2015

Nieuws en… schoolkinderen in Afrika

Beste lezers

Wens

Alweer een jaar verder

“Dan zet je toch gewoon de knop om!”
Ik zou graag willen dat de mensen goed nadenken over wat ze zeggen naar iemand die rouwt of verdriet heeft; soms is het genoeg om niets te zeggen en er gewoon voor de ander te zijn.

Niemand heeft me ooit verteld…

Angst voor…

Wat als…

Leef nu… omdat vandaag belangrijk is
Het maakt niet uit wat in het verleden is gebeurd, maar we leven nu want vandaag is belangrijk omdat alles wat je doet bepalend is voor je toekomst. Persoonlijk zou ik daaraan nog willen toevoegen: leer van het verleden en pas die lessen nu toe.

Ik had zo graag willen weten

Modellen… een vervolg

Vlucht #MH17 …

Waarom kan ik het maar niet vergeten?
Blijkbaar kan je niet alles accepteren en vergeten omdat het iets heel diep in je ziel heeft gekwetst.

Accepteer de realiteit, hoe moeilijk kan dat zijn?
Al schrijvende kom ik tot het besef dat het mooi zou zijn dat mensen de ander accepteren voor wat en wie deze is. Dat ze accepteren dat de ander verdriet kan en mag hebben. Dat ze daarvoor niet uit de weg gaan omdat ze diep van binnen misschien heel bang zijn voor verdriet, verlies of de dood.

De filmscene

Rouw en liefde
Persoonlijk beng ik niet meer bang voor rouw, het hoort immers bij het leven. Door de acceptatie daarvan ben ik een ander mens geworden. Ben ik daardoor een beter mens geworden? Ik weet het niet echt, ik heb er wel een mening over, maar laat dat graag aan u over om te bepalen.

Passie en gedrevenheid
Ik zou aan het model van Elisabeth Kübler Ross (ontkenning, woede, onderhandelen, depressie en acceptatie) ook “passie en gedrevenheid” willen toevoegen. In mijn ogen zijn dat juist twee factoren die bepalend zijn voor het verloop van het rouwproces. Twee factoren waarmee je negatieve zaken in je leven kan ombuigen naar positieve, waardoor je er sterker uitkomt.

Aanvaarding
Het voelt als een rit in een ‘roller coaster’ die een enorm traject aflegt. Niet meer over die hoge bergen en met duizeling wekkend snelheid door diepe ravijnen. Dat deel van de rit ligt achter mij. Het voelt als het rustige einde na een woeste rit. Nu gaan we over glooiende heuvels, door schitterende bossen en langs traag stromende rivieren. De omgeving waar we nu doorheen gaan is bijna met geen pen te beschrijven. Zo ontzettend mooi. Waarom dan toch die melancholie en tegelijkertijd toch ook een beetje blij?

Verkeerde prioriteiten

Oorlog
Wat je er ook van mag vinden, het enige wat je te doen staat, is de ander volledig te accepteren zoals deze is in al zijn realiteit… Is dit niet de essentie van liefde?
Iedereen

Inzicht
Ineens was het daar. Het kwam binnen als een donderslag bij heldere hemel. Het werd me allemaal duidelijk en begreep op dat moment dat er altijd hulp is wanneer je het echt nodig hebt. Je moet er wel om vragen en je moet wel weten aan wie je het vraagt en vooral wat je vraagt. Ze luisteren naar je vraag, maar vullen het op hun manier in. Je kan ze niets verwijten want ze deden wat je hebt gevraagd, maar wel op hun manier. Het zijn net juristen.

Een nieuw begin
Een nieuw begin. Hoe bedoel je, een nieuw begin?

Je zit onderin het dal… en is dat dan zo erg?
Wij allen weten alles van emoties, we beleven deze immers iedere dag. Het emotionele landschap kan heftig zijn. Zo zit je boven op een berg en zo zit je weer onder in een dal.

Kun je je voorbereiden op een naderend vertrek?
Geregeld wordt de vraag gesteld of het mogelijk is om jezelf of elkaar voor te bereiden op een naderend afscheid. Paradoxaal als het is, vele antwoorden kunnen hierop worden gegeven en vele benaderingen zijn beschikbaar, en toch… wanneer die vraag aan je wordt gesteld… dan weet je op dat moment niet hoe je moet reageren… laat staan antwoorden.

Monologen
Misschien is “Monologen” als titel ook verkeerd. Erik von Lustbader sloeg in zijn boek de spijker op de kop. Ik had “Angst” als titel moeten nemen.

Stand van zaken

Dit is mijn manier van rouwen

Verschillende standpunten
Een verlies en verdriet dat voor anderen niet zichtbaar is. Een verlies dat voor jouw emotioneel “zwaar weer” kan betekenen en dat je jaren lang kan beïnvloeden.

Een déja vue … Ik ben weer blij en verdrietig
We hebben deze week in Nelson Mandela een groot man verloren. En weer heb ik tegelijkertijd dat blije en dat verdrietige gevoel.

Stichting Jouw Rouwverwerking is opgericht

Mijn pad naar rouwverwerking
Pas toen ik herkende en erkende ik dat ik met rouwverwerking bezig was, de verwerking van het verlies van mijn dochter en van mijn dierbare echtgenote, werd de eerste bewuste stap eindelijk gezet.

Het landschap dat rouw heet
Laten we een poging wagen om het landschap te “schilderen” dat rouw heet. Nee, niet alleen in zwart en wit maar ook door gebruik te maken van kleuren die we kunnen zien.
Kleuren kunnen we op verschillende manieren interpreteren of waarnemen. Rationeel, wanneer we praten over de kleur zelf, bijvoorbeeld blauw, rood of groen. Emotioneel, wanneer we zeggen dat een kleur warm, kil, somber of vrolijk is.

Wat kunnen we met modellen doen?
In de wereld van vandaag maken we gebruik we van veel modellen. Bijvoorbeeld de wet van Newton, herinner je nog de appel die uit de boom valt? Deze wet is vrij nauwkeurig maar heeft zijn gebreken. We hebben modellen voor verkeersbegeleiding of voor het navigeren van schepen. Modellen voor het voorspellen van de beurskoersen, het weer of de verwarming in ons huis. We hebben modellen voor menselijk gedrag of het bepalen van je persoonlijkheidstype. We hebben tegenwoordig veel… heel veel modellen in gebruik, voor bijna elk aspect van ons dagelijks leven.

Rouw… waarom zien we het niet lichter?
Alles in het leven zou in balans moeten zijn. Geen lelijkheid zonder schoonheid. Geen kwaad zonder goed. Geen verlies zonder winst. Geen donker zonder licht. Geen verleden zonder toekomst. Geen verdriet zonder blijheid. Het zijn allemaal voorbeelden van een balans, je zou het ook kunnen zien als de twee zijden van een munt. De ene kant van de balans kan niet zonder de andere kant.

Buiten je comfort-zone
Je ontmoet veel mensen wanneer je reist, veel … heel veel mensen. Mensen met een verschillende huidkleur, uit verschillende culturen, spreken verschillende talen, van verschillende leeftijden en met verschillende achtergronden en wat ze allemaal gemeen hebben is dat elk hen een schitterend mens is, met een schitterende ziel en met een interessant levensverhaal.

Het gaat over onszelf, denk je ook niet?
Wanneer je begint te praten over scheiding of overlijden hebben mensen de neiging om de discussie uit de weg te gaan omdat… Ja, waarom eigenlijk? Waarom reageren mensen op die manier?

Een ontmoeting
Ze vroeg naar mijn kinderen en mijn relatie. Ik vertelde haar over het verlies van mijn twee maatjes. Mijn dochter toen ze 21 jaar was en mijn echtgenote, mijn Soul Mate, na 35 jaar huwelijk. Ze was geschokt en ze was diep onder de indruk. Ze wilde weten hoe ik hiermee omging.

Een ervaring rijker
Je zou verwachten dat na ruim 13 jaar, laat ik het voorzichtig zeggen, de emoties van het overlijden van je dochter wel minder zouden zijn.

Hoe het begon
U bent niet de enige die rouw op de een of andere manier moet verwerken. Door middel van deze blog wil ik de reis die ik tot nu toe heb gemaakt, en nog steeds maak, met u delen. Ik wil de lessen die ik heb meegekregen, en nog steeds meekrijg, met u delen.

Gaarne uw reactie.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.