(127) Pap, ik heb je zo gemist

Pap, ik heb je zo gemist

Het verhaal begint bij de enige keer dat ik mij bewust kan herinneren dat ik mijn vader zag. Het eindigt bij het enorme gemis tijdens de opvoeding van mijn zoon. Ja Pap, ik heb je enorm gemist … achteraf.

Ik kan mij als 3-jarige nog heel goed het beeld van mijn vader herinneren waarover het verhaal in deze blog gaat. Er zijn nog meer beelden maar … vermoedelijk zijn dat foto’s geweest die door de vele verhuizingen in de loop der jaren geleidelijk zijn verdwenen. Dat ene beeld, inmiddels alweer 70 jaar geleden, waar deze blog over gaat, staat mij nog glashelder voor de geest. Alhoewel, het lijkt alsof ik nu door een vergrootglas kijk. Het gezicht van mijn vader is tot in alle details te zien. De rest van de ruimte waarin hij is, is vaag, vager, … vaagst.

Zoals ik het mij nu herinner
Ik zie mij als 3-jarige op mijn knietjes in de gang van het huis van mijn grootouders zitten en speel met een blauwgrijze houten gereedschapskist van mijn Grootvader.
De gereedschapskist

Ik zie mij als 3-jarige op mijn knietjes in de gang van het huis van mijn grootouders zitten en speel met een blauwgrijze houten gereedschapskist van mijn Grootvader. De deksel had ik uiteindelijk open gekregen en er bleek niets in de kist te liggen. Aan de geluiden achter mij kon ik horen dat mijn Grootmoeder in de keuken bezig was. Verder was het huis stil, heel erg stil en … zoals ik het nu weer beleef en het gevoel van dat moment bij mij laat binnenkomen … voelt het in het huis alsof er ergens op werd gewacht … alsof er iets heel intens … iets heel belangrijks stond te gebeuren.

Dan gaat de voordeur open en mijn Moeder komt binnen. Zodra ze mij ziet komt er een brede lach op haar gezicht en ik ben blij dat ik haar ook weer zie. Ze vraagt of ik meega naar mijn Vader. Natuurlijk wil ik dat. Ze pakt mij op en draagt mij naar boven, naar de kamer waar mijn Vader ligt. Het is de kamer waarin ik nooit mag komen. Hij heeft tbc en iedereen is zo ontzettend bang dat hij mij zou kunnen besmetten dat ik absoluut niet bij hem mag komen.

Mijn Vader is net wakker geworden en terwijl mijn Moeder op een afstandje van het bed met mij op haar schoot op de grond gaat zitten, draait hij zich op zijn zij. Wanneer hij mij in de gaten krijgt verschijnt er een stralende lach op zijn gezicht. Zijn ogen glanzen helemaal, zo blij is hij. Zo veel energie en liefde die hij naar mij uitstraalt. Het is een contact van oog naar oog … van ziel naar ziel … kort en intens. Het voelt als een afscheid … alsof hij weet dat hij mij nooit meer zal zien.

Mijn Moeder tilde mij weer op en we gingen weer naar beneden. Het duurde veel te kort. Ik wilde weer naar hem toe maar, dat mocht niet. Ze waren zo bang dat ik ook besmet zou worden met tbc. Dat mocht gewoon niet gebeuren.

Jaren later

Jaren later hoorde ik van mijn Moeder dat mijn Vader een paar weken later was overleden. Mijn Moeder en Grootouders hebben nooit echt over mijn Vader willen praten; zo voelde dat bij mij. Pas vele jaren later tijdens de opvoeding van Mervyn, mijn zoon, begon ik mijn Vader enorm te missen. Ik had zo graag met hem over de opvoeding van een zoon willen praten. Hoe zou hij mij hebben opgevoed en waar zou hij tegenaan zijn gelopen. Wat had hij achteraf anders willen doen. Zodat ikzelf niet met “trial and error” mijn Zoon had hoeven op te voeden. Het aantal mislukkingen staat bij mij als vader naar mijn zoon in schril contrast met het beetje dat wel lukte. Het was mijn Vader echter helaas niet gegund mijn opvoeding en dat van zijn kleinkind mee te mogen maken. Pap, ik heb je zo gemist!

Waar ik mij weer bewust van werd

Wat ik tijdens het schrijven van deze blog weer eens besefte is dat het geheugen een fantastisch instrument is. Je kan niet alles uit je geheugen zomaar terughalen. Daar zijn meestal triggers voor nodig, zoals een geur, een kleur, een klank, een beeld of een emotie. Een van de triggers bij mij was een zielenreis waar je onder hypnose teruggaat naar je verleden. Een andere trigger was kortgeleden tijdens een opleiding over verlies en rouw bij jongeren. Wat ik inmiddels ook besef … misschien weer besef … is dat de gevolgen van een verlies en rouw (vele) jaren later weer naar boven kunnen komen. Tijd heelt niet alle wonden, er blijven altijd littekens over. Het is wat het is.

(126) Laat je stem horen

Het is Tijd om je eigen Stem te laten zien, te laten horen en te laten voelen om daadwerkelijk acceptatie, verbondenheid, en Angst te laten varen waarbij het Zijn mag leven, mag sturen in alle eenvoud van het bestaan.

Laat je stem horen is een bijdrage van Josefina Castañeda en gaat over de boodschap van een vader naar zijn dochters. Een boodschap waarin hij aangeeft dat het belangrijk is voor hen om hun stem te laten horen. Het is ook een boodschap naar iedereen die ondanks alle hobbels, alle negatieve signalen, houdingen, angsten en emoties die hen belemmeren om vrij te zijn en te kunnen zijn wie zij in de kern zijn. Ook is het vooral de boodschap om Jullie Ziel door Jullie Stem te laten horen aan wie er maar naar luisteren wil. Het is ook de tijd om ondanks de vele tranen om het onnodige leed wat we soms moeten doorleven, een beproeving die er is dankzij anderen en moeten doorstaan, maar ook door anderen kan worden opgelost als de Ziel geraakt is om Jou te zien, Jou te horen … om verder te mogen groeien tot wie we willen zijn … zoals een mooie vlinder die zich mag laten zien na een struggle van transformatie en Zijn wie hij/zij is omdat dat zo bedoeld is en niet anders. Laat je Zien en laat je Stem horen want JIJ bent belangrijk! En dan volgt nu de in mijn ogen fantastische bijdrage van Josefina:

Gebutst en gedeukt als jullie zijn, jullie Stem is Goud waard en heeft bestaansrecht, echter deze Stem wordt ons vaak afgenomen of verboden om te gebruiken. In Stilte zeggen we veel, in Stilte denken we veel, in Stilte weet je veel, in Stilte doe je veel echter de Kracht zit juist in Jouw Stem, in Jouw Unieke Stem want dat is waar je het over hebt. Je bent gezegend als je kan praten, vrijuit kan praten en waarom gebeurt het dan dat dit niet lukt of kan.

Laat je Stem horen; de boodschap van een vader aan zijn dochters

Wat een rijkdom bezitten we als we nagaan wat er in de wereld gebeurt op dit moment, in alle stilte maar vooral ook in woord, geschrift en Stem.

De Stem van eenieder is Goud waard en heeft bestaansrecht, echter deze Stem wordt ons vaak afgenomen of verboden om te gebruiken. In Stilte zeggen we veel, in Stilte denken we veel, in Stilte weet je veel, in Stilte doe je veel echter de Kracht zit juist in Jouw Stem, in Jouw Unieke Stem want dat is waar je het over hebt. Je bent gezegend als je kan praten, vrijuit kan praten en waarom gebeurt het dan dat dit niet lukt of kan.

Je hebt altijd de regels, de gewoonten, cultuur en allerlei andere smoesjes zou ik bijna willen zeggen want wie ben jij om mij de mond te snoeren, wie ben jij om mij te vertellen wie ik mag zijn of kan zijn, wie ben jij om mij te laten geloven dat ik Geen Recht van Spreken heb, Geen Recht van Zijn wie ik ben omdat ik zo wil zijn of mijn mening wil zeggen omdat dit mij is meegegeven vanuit de bron der liefde, de Stem van God, de Stem van het Recht!

Er zijn allerlei situaties waarin je weet hoe je je Stem kunt en mag gebruiken, dat zijn ongeschreven regels die we allemaal van binnen heel goed weten, echter door allerlei omstandigheden worden we zo gemaakt, zo gevormd naar de omstandigheden die op dat moment spelen. Bij het gezin waarin je wordt geboren, de familie lijn die je mee hebt gekregen, je DNA die je uitdraagt vanuit je eigen Kunnen, Weten en Vertrouwen om dat stukje vorm te geven door middel van je Stem te gebruiken, als baby , als peuter, als kleuter, als tiener, als puber, als jong volwassene, als volwassene, als ouder volwassene en later als je bijna aan het einde van je Leven bent aangekomen, hoop je dat Jouw Stem heeft bijgedragen aan de generaties na jou om dat stuk van Recht, Mensenrecht door te geven omdat dit jouw vrijheid geeft, begrip geeft en vooral onvoorwaardelijke Liefde geeft om je ogen te mogen sluiten en verder te mogen groeien op Jouw Manier.

Hoe verder? Hoe verder als je dit Recht niet hebt, als je geen Vrijheid hebt om dat te zeggen wat je vanuit je Hart wilt zeggen waarbij je Ziel je steeds beetje bij beetje laat zien waar je Stem zit, hoe deze toe te laten in Stilte om stukje bij beetje het vertrouwen te ondervinden om daadwerkelijk te staan voor wie JIJ bent, je Stem te laten horen omdat deze Uniek is en deze Kenbaar gemaakt mag worden zonder enige vorm van sabotage.

Waarom saboteer je jezelf soms terwijl er wel een vorm van vrijheid is om je mening aan te geven? Wat belemmert jou dan om deze handeling uit te voeren in een ongedwongen setting die toch een gedwongen handeling teweegbrengt waarbij je jezelf als het ware gevangen houdt, op slot zet en in Stilte in gesprek gaat en uiteindelijk besluit om Toch maar Niets te zeggen. Is dat de waarheid, jouw waarheid die met je speelt, met je gedachten aan de haal gaat om maar door zwijgen het te laten gebeuren.

Uit Angst zeggen we veel, uit Angst zeggen we weinig tot niets. Alles kan niets zijn in Stilte in de Waarheid die besloten zit in een moment van aarzeling, van twijfel, van falen, van niet genoeg zijn wie je bent.

Wat heeft dit voor zin als je bedenkt dat je bent geboren met een Jouw Unieke Mooie Stem, die je al vanaf baby zijnde mocht uiten zoals jij wilde echter door omstandigheden werd afgenomen of gaandeweg de Reis des Levens werd gevormd tot een vorm die niet bij je past, maar uiteindelijk je veilige haven werd omdat in Stilte je je beter kon verwoorden, kon verweren.

Ik weet wel dat ik mij heel vaak heb moeten verweren tegen woorden uit Angst, tegen woorden uit Minachting, uit Veroordeling, uit Jaloezie, uit Verdriet, uit Geloof, uit Onwetendheid, uit Cultuurgebonden DNA, uit negeren, uit niet Welkom zijn, uit Acties die allemaal voortkomen uit bovengenoemde situaties die zo schrijnend waren en heden ten dage nog steeds zijn, dat mijn Ziel brak als ik werd behandeld als Niets, als Niet Wetend, als een Nietsnut , waarbij dat stukje Stem ook werd afgepakt, verboden werd, maar mijn Ziel gaf mij de Kracht om mijn normen en waarden eer aan te doen door soms op gepaste momenten in Stilte te observeren, in Stilte alles te zeggen en in Stilte te accepteren denkende dat het voorbij gaat, dat het een vorm van uiting is die we allemaal in ons hebben echter door omstandigheden de één deze zal gebruiken en misbruiken voor eigen Goeddunken.

De boodschap: Visualiseer duidelijk het leven dat je wilt. Voel het in je Hart en Ziel en je zult het krijgen.

Ondanks alle hobbels, alle negatieve signalen en houdingen die mij heel vaak belemmerd hebben in mijn vrijheid om te zijn wie ik was, heb ik mij altijd voorgenomen dat diep van binnen in mijn Ziel deze altijd Zuiver en Puur was om mijn Pad des Levens te laten zien in de ontmoetingen die ik had, in de gesprekken met wie ik had, in de handelingen die ik deed, in de acties die er waren. In het ZIJN wie ik was veranderde niet vanbinnen, van binnen in mijn Ziel.

Ik was oneindig Vrij, oneindig Zuiver en oneindig Rijk.

Diegenen die mij Echt Zagen, gaven mij moed, gaven mij positieve Hoop, gaven mij de Kracht en onvoorwaardelijke Liefde om verder te gaan, verder te groeien zoals het bedoeld is. Je vormt als het ware een schild om je heen, als bescherming, dat je niet zo geraakt wordt in je Ziel omdat dat stukje, Jouw Stem is en deze altijd je de juiste woorden zal influisteren en je zal begeleiden in het goede wat je van binnen bent, denkt en wilt laten zien.

Je ogen vertellen veel zonder wat te zeggen, je oren horen veel zonder dat er geluid is of gesproken wordt, je Stem zegt veel zonder wat te zeggen, je Lichaam zegt alles gevormd met jouw unieke code, jouw DNA waar jij alleen de Sleutel van hebt om dat Stukje Vrijheid op jouw manier te delen en gewoon mag Zijn.

Weet dat ik er ben, weet dat ik jullie zie, weet dat ik jullie voel in jullie eenzame strijd, in jullie Stilte, in jullie Eenzaamheid om jullie de Stem te geven die jullie nodig hebben om te Zijn wie jullie zijn. Jullie zijn mijn dochters en ben zo dankbaar dat jullie mijn dochters wilden zijn en ik behoed jullie tegen de Angst, de Stem uit het Duister om jullie eigen Stem te laten spreken, te laten horen op een manier die bij jullie past.

Weet dat ik ook in mijn leven vaak mijn mond heb moeten houden en vaak heel boos werd op mezelf als ik mijzelf verloochende voor anderen omdat dit je Recht is, je Geboorterecht om te zijn wie je bent en met wie je bent, je altijd op een Respectvolle, Liefdevolle en Eervolle manier met die ander behoort om te gaan.

Waarom gebeurt dit dan? de DNA die Angst, faalAngst, dictator Angst en allerlei andere Angsten welke mij ook deden verstijven, deden doen slinken op dat moment, echter ik heb mij nooit minder gevoeld dan een ander omdat ik mij vasthield aan mijn eigen waarheid vanbinnen, diep verscholen in mijn Ziel en mij de Kracht gaf om weer verder te gaan. Vanaf kleins af aan ben ik voor minder aangezien, voor veel minder als niets betiteld en dat deed me doen denken dat ik was wie ik was. Mijn afkomst heb ik nooit verloochend en heb mij vastgehouden aan de verhalen, aan het gevoel vanuit mijn Hart, vanuit mijn Ziel om gewoon maar te zijn wie ik was, want dat kon ik het beste ondanks de tranen, het verdriet, de onnodige Pijn en de on-menselijke bejegening van sommigen heb ik mij staande weten te houden door de juiste mensen om mij heen Liefde, Aandacht en Respect te geven en Angst te delen in een vorm van Vertrouwen, Weten en Hoop dat die ander zijn handen aanreikte wanneer ik deze nodig had en dat gold uiteraard als een wederzijds gebeuren, een vanzelfsprekendheid die ik in jullie terug zie en zo bijzonder vindt dat ik met tranen net als jij, mijn lieveling het voelt.

Weet dat ik er ben voor jullie, 24/7 en weet dat jullie dat Plekje ook bezitten en weet dat jullie Ziel de boodschappen wil doorgeven die nodig zijn in het NU voor later. later is NU, vergeet dat niet!

Vergeet nooit wie je bent, waar je vandaan komt en in alle hobbels zit uiteindelijk een geschenk verborgen die je mag uitpakken als de tijd dit aangeeft, maar vergeet ook niet dat JIJ Recht hebt op wie je bent, wat je te zeggen hebt en hoe jij dit wilt in alle eenvoud, op een respectvolle manier en laat je niet van de Wijs brengen dat Jouw Mening het niet waard is om te benoemen, en dat Jouw Mening niet telt, want dat is de essentie van Zijn, de essentie van wie je was, bent en wilt zijn.

Jouw Mening laat je groeien, bloeien, inzien, vergeven, en zoveel meer dat dat jouw Stem verrijkt, laat verwonderen, bewondert en ademt in mijn Zijn om zo je eigen Weg te mogen vinden dag in, dag uit.

Jouw Stem is het stuk van je Ziel welke zich uit op deze manier naast je intuïtie en gevoel om jouw pad des levens te lopen, naast een ander soms, soms alleen, soms achter een ander en soms voor een ander om de weg te laten zien of moed verzamelen om die ander bij te staan op zijn of haar weg ter bescherming, vanuit passie, vanuit vraag of vanuit liefde .

Weet dat er altijd transformaties gaande zijn geweest gedurende de Tijd, gaande zijn en nog zullen komen om Jouw Stem te laten horen in dat ENE Moment welke je doet beseffen waar je zelf toe in staat bent als dat Ene Moment zich aandient.

Het is Tijd om je eigen Stem te laten zien, te laten horen en te laten voelen om daadwerkelijk acceptatie, verbondenheid, en Angst te laten varen waarbij het Zijn mag leven, mag sturen in alle eenvoud van het bestaan.

liefs papa”

(125) Thema Narcis-Me

Omgaan met narcisme leidt tot moeilijke keuzes. Houd rekening met je Hart en Ziel!

Omgaan met narcisme leidt tot moeilijke keuzes. Denk je in Zwart-Wit of toch in kleuren! Deze blog benadert narcisme op een bijzondere manier. De blog bestaat uit meerdere delen welke elk afzonderlijk via een van de onderstaande linkjes kan worden benaderd.

Narcis-MeHet thema klinkt als woord alleen al best heftig en dat maakt het lastig om iets op papier te zetten wat dit nu eigenlijk betekent. Het volgende kwam naar boven.
GedichtStukje bij beetje lever ik in …
GedichtStaand alleen in de regen …
InspiratieJe krijgt een nieuw idee als een fluistering in je hart. Luister en onderneem iets. Dit is inspiratie van boven.
PrestatiesNeem de tijd om na te denken over wat je tot nu toe hebt bereikt. Het is vaak gemakkelijk om te vergeten waar je bent begonnen en hoe ver je al bent gekomen. Erken de bijzondere reis die je leven is en wees er dankbaar voor.
AvontuurAls je beslissingen neemt, houd dan rekening met wat je Hart en Ziel je vertellen. Soms kan onze geest ons misleiden. Kies uit Liefde, niet uit Angst.

Thema Narcis-Me

Na een bijzondere wisseling in woorden, werd mij gevraagd om over dit thema te schrijven. Heb al een aantal dagen dat ik mij er nog niet toe kan zetten omdat het thema best heftig klinkt als woord alleen al. Dat maakt het best lastig om iets op papier te zetten wat dit nu eigenlijk betekent. Dit woord heeft betrekking op personen die net als jij en ik als een lief klein zieltje op de wereld zijn gekomen, onbevangen, open en in onschuld kijkend naar de grote wereld om zich heen om zijn of haar weg te vinden en zichzelf te ontwikkelen tot dat waar het voor is gekomen.

Hoe is het dan mogelijk als je naar het woord kijkt dat het zo complex doet aandenken. In mijn gedachten kwam steeds naar voren, stel je eens voor als je dit woord zou gaan ontleden, wat staat er dan? “Narcis-Me.” Wat doet dat met je?

Van onschuld naar doorgeslagen eigenwaarde

Wat er als eerste naar boven komt is het woord Narcis, ​ de prachtige bloem in al zijn glorie in verschillende maten en kleuren, maar daarnaast zie ik het woord “Me“ staan en dat staat uiteraard voor het woord “IK.”

Beiden stellen ze de natuur voor, die in ons zit, die om ons heen zit en die ons voorziet van voeding, liefde, vertrouwen, vrijheid, saamhorigheid en nog zoveel meer om uit te groeien tot die prachtige narcis, onbevangen, in onschuld tot het vergaren van je naam, je identiteit, het Jouw Zijn.

De onschuld van een kind zit hem in het nog geen kennis hebben, nog geen identiteit hebben die pas later gegeven zal worden. Een kind leeft vanuit zijn gevoel en weet gewoon. Daar waar we van kunnen genieten bij kinderen is ook één van de eerste dingen die we weg strippen. Waar vertrouwen en onvoorwaardelijke liefde is maakt plaats voor wantrouwen en onzekerheden.

Gaandeweg zie je dat hetgeen je hebt vergaard niet alles is wat jij daadwerkelijk bent, wat je Ziel je aangeeft, daar dit enkel maar je verpakking is, en dat dat mooie gekleurde cadeau papiertje dat je gegeven is of wat je zelf hebt bereikt verandert in een vorm, in een manier die heel ver weg staat van die natuur, van die narcist en hierbij wordt het woord samengevoegd tot één woord Narcisme​; wat uiteindelijk tot een heel andere orde behoort dan de mooie Narcis die iedereen wilt worden en zijn met daarbij de vrijheid om jezelf te mogen zijn.

Door allerlei omstandigheden wordt de natuur in jouw verstoord door gebeurtenissen die je zelfvertrouwen hebben geschaad, door opgelegde gedragingen, door je gevangen te voelen in een ander Zijn, door misbruik van vertrouwen, door het voeden van angsten, maar ook het niet meer bekijken van je binnenkant, het niet meer hoeven voelen van je Hart, door het niet meer hoeven luisteren naar je Ziel, door het kwijtraken van je ¨Me¨ wordt de Narcis gevoed waardoor er alleen maar ruimte overblijft om de buitenkant te laten zien die door een verdedigingstactiek is aangeleerd uit overleving. Deze buitenkant ziet er voor die ander heel sociaal, behulpzaam, begripvol, zorgzaam uit en is vooral heel charmant in het inleven waardoor die ander als het ware om de tuin geleid wordt dat ze een hoog zelfvertrouwen hebben en ervan overtuigd zijn dat ze enorm belangrijk zijn.

Diep van binnen zijn ze constant op zoek naar bevestiging van dat gevoel, een gevoel van doorgeslagen eigenwaarde. Het lijkt alsof ze een hoog zelfvertrouwen hebben, maar vaak is dat zelfvertrouwen bijzonder kwetsbaar. Het is een hardnekkig gedrag wat niet zomaar te veranderen is.

Van integriteit naar een ander moeiteloos gebruiken

Een tweede woord wat naar boven komt is het woord “Integriteit.“

Wees flexibel maar ook trouw aan jezelf. Als je jouw overtuigingen en waarden trouw blijft, zullen anderen je steunen en in jou geloven.

Hoe is het mogelijk dat dit woord, welke heel nobel en vaak als bijzonderheid wordt gezien door mensen die anderen bewonderen die juist integer zijn. Echter bij het woord “Narcisme” blijkt dit een heel andere betekenis te hebben. We denken al gauw dat ze egoïstisch zijn, ze denken alleen aan zichzelf, ze hebben vaak veel aandacht & bewondering nodig om zichzelf de moeite waard te vinden. Ze hebben het idee dat zij meer recht hebben op deze aandacht & bewondering door hun uitzonderlijkheid en bepaalde privileges die zij alleen verdienen die anderen niet hebben. Zij voelen zich meestal verheven boven anderen en sommige van hen zullen een ander moeiteloos ¨gebruiken¨ wanneer zij hier zelf beter van kunnen worden.

Word je als een narcist geboren of gemaakt

De volgende vraag wekt mijn nieuwsgierigheid; Word je als een narcist geboren of gemaakt?

Een hele lastige complexe vraag, waarbij enerzijds de gedachte naar boven komt;  als we geloven in de onschuld en onbevangenheid van een zieltje die op Moeder Aarde zelf heeft gekozen om geboren te worden bij deze ouders, op deze specifieke plek met een eindbestemming die al ver terug in de Tijd is bepaald en anderzijds de gedachte; juist de plek waar je wordt geboren, juist bij wie je wordt geboren, juist met deze eindbestemming in zich, een vorm die al gegoten is door de Weg die dit zieltje wilde en wilt lopen. Hoort daar dit gedrag bij, is dit de blauwdruk die hij of zij hebben mee gekregen of is dat ontwikkeld door de omstandigheden die de Weg deed geloven, daar waar je wiegje staat, bij wie jij gekozen hebt om je te willen ontwikkelen tot die mooie Ziel, die mooie Narcis, die mooie ME, die je laat stralen en jouw eindbestemming laat zien die jij voor ogen had. Wordt er iets getriggerd net zoals bijvoorbeeld anderen ziekten die zich ontwikkelen door verdriet, angst, of erfelijkheid.

Een heel dubbel gevoel, want als de Narcist zo is geboren, of zo gemaakt wordt hoe zit het dan met die ander, die als het ware je naam, je identiteit, je Ziel doet afbranden als een huis, JOUW OMHULSEL die je veiligheid, je vertrouwen, je eigen waarde gaf. Is dit ook bepaald door dit onschuldige, onbevangen zieltje om deze weg te moeten bewandelen.

Ik ben er nog niet uit, daar de Weg die we behoren te bewandelen alleen JOUW WEG is, maar we hebben uiteindelijk die ander nodig om deze weg te mogen bewandelen en de aard van deze weg, de vorm van deze weg ben JIJ uiteindelijk!

Een gevoel van leegte

Een gevoel van LEEGTE voel ik bij zowel de Narcist die deze LEEGTE probeert op te vullen door als het ware die ander te zien als Zijn Voeding, als Zijn Liefde, als Zijn Eigen Liefde, als Zijn Nurture die ontbrak of in zijn ogen ontbrak. Want er zijn ook theorieën dat een narcist ook gevormd kan worden door juist een liefdevol gezin, door juist wel die aandacht en bewondering te hebben ontvangen. Dat stukje veiligheid, geborgenheid en vertrouwen die zijn Hart doet doorbloeden en zijn Ziel doet dansen.  Hij is aan het overleven en de kwetsbare in de samenleving overleven niet door alleen maar ja en amen te zeggen, door je alleen maar aan te passen aan die ander, jezelf volkomen weg te cijferen uit nobelheid, uit beleefdheid, uit hoe het hoort, deze worden gelijkgemaakt met de grond, worden weggemaaid en worden niet gezien, niet gehoord.

Deze LEEGTE die als het ware bij de een wordt gevoed & gevuld, wordt juist bij die ander alsmaar groter, omdat deze juist NIET wordt gezien, wordt gehoord, wordt gezien als sterk, wordt niet gezien als persoon, maar als PROOI en zoals het in de natuur gaat, worden de kwetsbaren opgegeten en de sterksten blijven overleven. THE CIRCLE OF LIFE!

Hoe kan het dan gebeuren, dat je dit toelaat

Hoe kan het dan gebeuren, dat je dit toelaat. Je bent altijd een Sterk persoon, bent er voor iedereen, weet wat te doen, je staat je mannetje, je bent blij met je leven dat je hebt bereikt en hebt vertrouwen in jezelf.

Is het dan toch voorbestemd dat jij als Ziel dit moest of moet meemaken om uiteindelijk de WEG te zien, deze te volgen en pas dan alleen de boodschap helder en duidelijk kan worden ontvangen als geschenk in dit gekleurde papiertje die als Regenboog om je heen danst en de NARCIS in jou niet de juiste voeding, liefde, aandacht krijgt om dood te gaan, is dat de bedoeling?

Een pad van verandering

Hopelijk komt er een punt van bezinning, van inzicht vanuit je diepste IK, die heel goed verstopt was omdat deze bang was, onzeker was, angstig was om zich te laten zien, echter door deze Ziel weer stapje voor stapje toe te laten, in Stilte te luisteren naar deze Stem, naar je eigen diepste verlangen in alle onschuld zal er een omslag komen.

Je kunt maar op één manier deze wonderlijke ervaring bereiken en dat is door alles dat je gegeven is los te laten, weg te gooien, deze IK weg te gooien en plaats te maken voor dat Zieltje welke zit te wachten op jouw warme handen, op je mooie Stem die haar mee mag nemen naar een veilige & vertrouwelijke plek, waar ze zich mag uiten, waar ze zichzelf mag zijn, waar ze zich mag laten zien, waar ze zich mag laten horen zoals het bedoelt is.

Je naam, je identiteit, de kennis die je gaandeweg hebt vergaard is verstopt onder een laag dikke stof, die alleen jij mag afstoffen en mag openbaren omdat het TIJD is om dit te laten zien aan Moeder Aarde, aan die ANDER, dat je niet meer gevangen zit, dat je geen LEVENSLANG hebt en dat je nog nooit ZO STERK bent geweest om deze stap te zetten.

Wonderlijk

Haal alles weg en dan blijft onschuld over. Kennis verandert in wijsheid en wantrouwen in onschuld. En in onschuld leven is het wonder van het leven mogen aanschouwen en ervaren zoals het bedoeld is.

In stilte eerst, daarna in de stem die jij wilt laten horen en laten zien opdat je Ziel je hierbij mag ondersteunen, je mag meenemen op deze WEG, op deze ROUTE de Soleil waar ongelooflijk veel Narcissen staan in alle vormen en maten, in alle kleur en pracht met het hoofd opgeheven naar de Zon.

Een veld van narcissen

ME is het toverwoord, welke je ziet in elke bloem.

Ze staan te stralen, ze staan te lachen en ze zien je Ziel dansen op dit veld van narcissen zonder verpakking, zonder opsmuk, gewoon zoals het bedoeld is.

En … wat denk jij, denk je dat er ook Narcisten staan op dit veld van ontelbare narcissen van ongelooflijke blijheid, van Unieke Stuks, van Ontelbare Zaadjes, van Onvoorwaardelijke Liefde, van onmetelijke Energie die de ander aanzet tot het omdraaien van dat ene knopje en gewoon mag gaan voor jezelf, je MOOIE ZELF “ME” geheten.

Verontschuldig je nooit voor wie je bent en waar je voor staat. Het is aan de ander, respect te hebben voor jouw eigenheid

Ga naar het begin van deze thema bijdrage.


Gedicht: Stukje bij beetje

Stukje bij beetje
lever ik in doe
steeds wat vaker
iets tegen mij zin

Stukje bij beetje
lever ik in doe
steeds wat vaker
iets tegen mij zin

Ik pep mezelf op
wil anderen niet belasten
Ik wil niks doen
wat een ander aan kan tasten

een tijdje lijkt het goed te gaan
toch hou ik het niet vol
want het niet mezelf kunnen zijn
eist een flinke tol

de opgebouwde spanning
krijg ik niet langer verteerd
ik ben mezelf kwijt
en raak geblokkeerd

ik dacht goed te handelen
maar het was voor mij zo slecht
nu ben ik volledig uitgeput
door dit innerlijk gevecht

de spanning verdwijnt
tranen stromen over mijn wangen
dit gebeurt me niet meer
Ik geef nu toe aan mijn verlangen

Ik sta mezelf toe om moe te zijn
niet te willen of te kunnen
de nodige rust te nemen
mezelf iets te gunnen

zo krijg ik weer energie
en word ik op mijn best
pas als ik er voor mezelf ben
kan ik er ook zijn voor de rest

Https://veraschrijftpuur.wordpress.com

Ga naar het begin van deze thema bijdrage.


Gedicht: Zonnestraal

Zonnestralen

staand alleen in de regen
voel ik me verlegen
voel ik de koude wind
die mijn wangen vindt

buiten is het donker en grauw
er is geen enkel stukje blauw
mijn paraplu open ik vlot
maar hij waait vervolgens stuk

wat heb ik toch een baaldag
dat ik dit maar snel vergeten mag
ik heb alleen maar pech
mijn paraplu gooi ik weg …

maar dan brengt me iets van mijn stuk
een zonnestraal, een stukje geluk
zo zie je, een baaldag duurt maar even
en is maar een onderdeel, van een mooi leven

Https://veraschrijftpuur.wordpress.com

Ga naar het begin van deze thema bijdrage.


Thema Narcis-Me: Inspiratie

Je krijgt een nieuw idee als een zachte fluistering in je hart. Luister en onderneem iets. Dit is inspiratie van boven.

De Narcis in Narcis-Me

In Stilte fluistert het Hart je iets toe wat je zou kunnen doen om de eerste stap te zetten naar een Nieuwe “Me” na alle ellende, na alle vernedering, na al het immens grote verdriet, na al het kwijtraken van je eigen waarde, na het verliezen van je Ziel & Hart, na al het ongeloof, na alle woorden van Zielenpijn & Hartepijn die je meedraagt in elke stap, in elke gedachte, in elk woord, in elke handeling, in elk gebaar om die ander maar van dienst te totdat de Zielenpijn en Hartepijn ondraaglijk wordt en je eigen Ziel als het ware is verschrompeld door een andere Ziel die je constant deed geloven, deed inzien, deed aanvoelen, dat jij de boosdoener was, dat jij het slechtste naar boven haalde, dat jij de trigger was in zijn Ziel en Hart om al het leed te projecteren op jou.

Maar als we kijken naar de Ziel losstaand van het geheel als mens, dan zien we juist wel die Liefde, onvoorwaardelijke Liefde die eenieder van ons wil en wilt uitdragen want dat is de bedoeling van het bestaan. Liefde is het begin en het einde, echter hoe deze Liefde wordt geïnterpreteerd is een ander verhaal. Dat is een boek die eenieder van ons schrijft, door de hoofdstukken die zich afspelen in je hoofd, in je lichaam en geest zijn er heel wat kronkels die je triggeren en die je aanzetten tot wraak, tot haat, tot jaloezie, tot afgunst en tot zelfs vernietiging van Liefde in jezelf en die ander.

Wat blijkt nu het antwoord te zijn op deze trigger, op deze in zichzelf gekeerde Ziel die zoveel pijn, zoveel leed, zoveel ellende, zoveel teleurstelling, zoveel falen, zoveel verwaarlozing, zoveel verdriet is aangedaan in zijn of haar ogen dat je uiteindelijk alleen de weg van boosheid, kwaad en verderf ziet en af en toe je de andere kant laat zien, maar door een verkeerd woord, door een verkeerde handeling, door een verkeerd moment, door een verkeerd iets in de ogen van de Narcis(t) wordt de trigger weer aangeraakt in de ego van de mens, waarbij de Ziel geen kant meer op kan dan alleen maar de verkeerde of slechte kant.

Het verdriet, de pijn en zelfs Spijt zijn woorden die de narcis(t) gebruikt nadat alle ellende, pijn, verdriet is geprojecteerd na een momentje van zelfreflectie, inzicht.

Echter dit kleine gebaar naar die ander MOET wel op zijn of haar MANIER en WANNEER hij of zij dat wilt ondanks de pijn en het verdriet wat zich opgestapeld heeft in je Hart & Ziel en geen plek meer over hebt om deze LIEFDE te ontvangen omdat je murw geslagen bent en geen uitgang ziet in deze donkere lange tunnel van tranen die niet meer kunnen stromen omdat je zoveel tranen hebt laten stromen dat deze rivier aan tranen met al het puin, met al de afgebrokkelde stenen van jouw fundering, van alle stof, van al het cement wat al is aan het verbrokkelen geen lichtpuntje ziet omdat dit nu wordt aangereikt door degene die je hier hebt gebracht, die deze rivier aan tranen heeft laten stromen en geen halt heeft toegeroepen aan zijn of haar manier van handelen.

Deze rivier stroomt over, stroomt over zijn oevers en bedekt de grond, het gras en de bloemen met al dit puin, met al deze viezigheid waardoor er nog meer vernietigd wordt in de natuur van de mensen om je heen, je gezin, je kinderen, je ouders, en noem maar op degenen die je zien, die je horen, die je bij willen staan in deze whirlpool des verderfs.

Hoe te handelen in een Jekyll and Hyde situatie, waarbij jij alleen weet hoe die ander ook kan zijn, hoe liefdevol, hoe behoeftig aan jou en enkel aan jou, hoe verdrietig zijn of haar verhaal in het Boek des Levens gedeeld heeft en nog steeds doet in schaarse momenten die kwetsbaar zijn en jou het gevoel geven dat hij MENS is, toch een HART heeft en zijn of haar ZIEL blootlegt.

Een projectie van eigen LIEFDE, van het stukje “ME,” welke hij of zij nodig heeft omdat hij of zij deze altijd gemist hebben en bij vlagen terug denken  aan momenten dat ze zo boos en kwaad reageerden en zich realiseren dat ze helemaal niet zo willen zijn, EEN BOOS MENS, nee zij willen EEN LIEFDEVOL MENS zijn met al zijn nukken en grillen en geliefd, gehoord, gekoesterd, gewaardeerd voelen en dit zijn de elementen die steeds terugkomen uit manipulatie het gevoel wat getriggerd wordt door wat dan ook in de ogen van deze narcis(t) waarbij die ander alle schuld en alle puin voor haar voeten geschoven krijgt en deze vooral ook zelf behoort op te ruimen en na te gaan denken waarom hij of zij dat gezegd, niet gezegd, gedaan of niet gedaan heeft en vooral met argumenten te komen waarom dit weer gebeurd na ¨alle lessen¨ die hij of zij heeft laten zien, alle puin, het gehele leven van hem of haar en die van jou en dierbaren draagt op zijn schouders, alleen hij of zij weet hoe te handelen, wanneer en hoe, en vooral met de mededeling dat als hij of zij dit niet zegt, of doet alles als een kaartenhuis in elkaar valt.

Dankzij hem of haar dat alles loopt zoals het loopt, dat hij of zij alles alleen moet doen, geen hulp krijgt, alleen maar negatieve energie en dat hij of zij als zij LIEFDE geeft alleen maar een saggerijnig gebaar of woord of zelfs niks terugkrijgt terwijl hij of zij alles doet en meer om alles draaiende te houden en dat die ander niks voorstelt zonder hem of haar.

De INSPIRATIE; je krijgt een idee als een zachte fluistering in je hart. Luister en onderneem iets. Dit is inspiratie van boven.

Deze zachte fluistering is je Ziel die constant je influistert, je laat inzien, je laat horen, je meeneemt daar waar je moet zijn, echter we zijn niet altijd alert, of zijn zo lamgeslagen dat we geen ruimte meer hebben om je Ziel toe te staan in je Hart en in Stilte te luisteren naar jouw eigen inzicht, jouw eigen Zielen Boodschap.

Er is veel Zielenpijn waardoor je geen raad meer weet om deze te helen daar er zoveel stuk is dat je niet weet waar te beginnen met de steken weer op te rapen en deze weer op de juiste manier te naaien zodat het weer één geheel wordt. Het is een lappendoek vol gaten en ruwe randjes die omgezoomd behoeven te worden, de gaten te vullen of samen te dichten door jouw LIJM der LIEFDE, maar die is helemaal op.  Je laat de woorden je niet meer raken op een manier waardoor je juist deze lappendoek gebruikt als schild tegen al het geweld die je Ziel en Hart wordt aangedaan.

Nu is het TIJD om deze lappendoek voorzichtig weg te halen zodat je ruimte krijgt om de gaten in je Hart en Ziel op te vullen met onvoorwaardelijk Liefdeslijm, die jezelf weer kan en mag aanmaken door alleen maar deze zachte fluistering toe te laten, stapje voor stapje en stukje bij beetje weer de lappendoek mooi maken tot een geheel die je later zal omarmen, zal verwarmen en zal beschermen op een manier die je altijd gewenst hebt.

Deze Lappendoek staat voor jouw Kracht, voor jouw Eigen Liefde, voor jouw Daadkracht, voor jouw Moed, voor jouw Stappen ter Inspiratie zodat de zachte fluistering gehoord mag worden, gedeeld mag worden als nieuw hoofdstuk in jouw VERHAAL DES LEVENS.

Jouw verhaal des levens, heeft jou nodig om je ZIEL weer te doen dansen, om je ZIEL weer te doen fluisteren zoals het hoort zodat je je eigen gaten kan en mag opvullen met LIEFDE, met onvoorwaardelijke LIEFDE die alles op zijn plek houdt en het cement is voor een nieuwe fundering in je huis, in jouw THUIS.

Deze fundering ben jij, alsof je verhuisd bent en alles zelf mag schoonmaken, mag indelen, mag zien zoals jij wilt in alle kleuren en geuren die jouw Persoonlijke Touch geeft waarin je ZIEL dit huis als THUIS zal aan laten voelen.

DE weg des LEVENS bewandelen we wel eens op een hele eigenaardige manier en deze weg des LEVENS kent vele zijpaden en bochten en zelfs ravijnen echter deze weg des LEVENS kent ook vele paden die je daar brengen in nieuwe ontmoetingen, in engelen die disguised zijn, die je hulp bieden als je maar blijft luisteren naar je eigen fluistering van je ZIEL.

DE weg des LEVENS bewandelen we wel eens op een hele eigenaardige manier en deze weg des LEVENS kent vele zijpaden en bochten en zelfs ravijnen echter deze weg des LEVENS kent ook vele paden die je daar brengen in nieuwe ontmoetingen, in engelen die disguised zijn, die je hulp bieden als je maar blijft luisteren naar je eigen fluistering van je ZIEL.

Wees dapper en moedig maar sta open in kwetsbaarheid zodat je in alle Stilte mag luisteren naar je eigen zachte fluistering en schreeuw het uit, LEEF en GENIET zoals jij dit wilt.

Jij alleen hebt de TOOLS des LEVENS meegekregen om jouw UNIEKE LEVEN in te vullen zoals jij dit wilt in alle eenvoud, in alle luxe. Vergeet nooit dat je alleen bent ook al voelt dit wel zo. Je ZIEL is er altijd, deze luistert altijd, zal je altijd bijstaan en meedragen waar je bent en in welke situatie je ook zit.

Je Ziel oordeelt niet, veroordeelt niet, wilt alleen maar de weg laten zien die jij als UNIEK MENS op MOEDER AARDE mag bewandelen met al zijn hobbels, zijpaden, bochten en unieke ontmoetingen die jouw LEVEN nog bijzonderder maken waarbij Sereniteit, Puurheid, Eerlijkheid, Geborgenheid en Veiligheid naast Verdriet, Pijn, Angst, Teleurstelling mogen leven, hand in hand.

Hand in Hand lopen we de weg des LEVENS op een manier die in het NU past, gegeven is en uiteindelijk zal deze weg je de WEG laten zien die je mag en kan bewandelen in alle Liefde die er is.

Kies voor jezelf, Kies voor Liefde, kies voor Onvoorwaardelijke Liefde, kies voor schoonheid, kies voor positiviteit, kies voor eigenWaarde, kies voor Samen, kies voor Eenheid, kies voor Authenticiteit, kies  voor je EIGEN WEG ondanks de hobbels, kronkels maar deze zijn van jou, alleen van jou, Koester deze en wees dankbaar voor alles wat op deze weg des LEVENS gebeurd en ga verder, groei en bloei als die mooie NARCIS en laat ME zien waar je bent, met wie je bent in alle puurheid en schoonheid die JIJ BENT!

Uiteindelijk zal de ander, de narcis(t) hopelijk de ogen openen nadat jij deze keuze hebt gemaakt en hopelijk dat er op zijn of haar weg des LEVENS iemand ontmoeten die het juiste puzzelstukje is die precies past op de leegte, op de gaten in de ZIEL waardoor de zachte fluistering ook hoorbaar mag worden.

We hebben allen dit precies op maat gemaakt stukje nodig om te zijn wie we mogen zijn, vanuit de Bron der Liefde, vanuit de Weg des Levens die alleen door jou bewandelt kan worden.

Vergeef jezelf, vergeef die ander en vul de leegte, de gaten met Onvoorwaardelijk Liefdeslijm en laat de Liefdesdokter je helpen door het juiste recept, door de juiste pleister of door de juiste behandeling te geven zodat ondanks de barsten des Levens deze met een gouden penceeltje gestreken mogen worden om dat juist te laten blinken, te laten stralen, te laten schijnen want dat is JOUW LICHT die je altijd zal vergezellen, altijd zal bijstaan, en altijd mag meedragen, uitdragen waar je bent en met wie je bent.

Laat dat gouden lijntje zien en wees trots op deze gouden gloed die je ZIEL doet omlijsten en doet stralen als die warme zonnestralen die ook achter de donkere wolken schijnen, alleen voor jou als je maar kijkt met de ogen van deze Ziel en laat deze toe tot je Hart zodat de gouden gloed je zal verwarmen, omarmen en altijd zal beschermen tegen het kwade, tegen het ongewenste, tegen angsten of teleurstellingen want dit is je Bron waar jouw Kracht zit, waar jouw Kwetsbaarheid en waar je Moed zit verstopt om te handelen wanneer nodig.

Dus wees niet bang, want je bent nooit alleen! Je Ziel is er altijd en dat plekje ook. Dit is alleen van jou en jij alleen weet deze te vinden!

Ga op zoek, ga op ontdekkingsreis en luister naar de zachte fluistering van je Ziel opdat alle stappen die je zal gaan zetten Samen gezet mogen worden, Beschermd zullen zijn en omgeven worden door een gouden rand zodat je als je toch weer in die donkere tunnel zit, er altijd Licht is om je eigen weg des LEVENS te laten lopen en je Sterk en Daadkracht geeft om gewoon door te lopen net zolang tot het einde van de tunnel waar een warme zonnestraal je zal verwarmen en omarmen in alle eenvoud en puurheid die de natuur te bieden heeft en die in jou zit.

liefs je ziel

Ga naar het begin van deze thema bijdrage.


Thema Narcis-Me: Prestaties

Neem de tijd om na te denken over wat je tot nu toe hebt bereikt. Het is vaak gemakkelijk om te vergeten waar je bent begonnen en hoe ver je al bent gekomen. Erken de bijzondere reis die je leven is en wees er dankbaar voor.

In een ideale wereld zou dit het ultieme mogen zijn om te ervaren, echter door de Tijd heen is dit eigenlijk zo basic mogelijk gevoel soms onmogelijk, soms ondenkbaar in de ogen van het Zwart-Wit denken.

In een ideale wereld zou dit het ultieme mogen zijn om te ervaren, echter door de Tijd heen is dit eigenlijk zo basic mogelijk gevoel soms onmogelijk, soms ondenkbaar in de ogen van het Zwart-Wit denken.

Het thema Zwart-Wit denken is het vervolg van het deel Inspiratie, daar we als eerste geïnspireerd mogen raken, geïnspireerd mogen zijn van Nature om je eigen Weg te mogen lopen met al zijn Zwart-Wit Hobbels in de goede zin van het woord

Het Zwart-Wit denken wordt ons meegegeven, wordt ons opgelegd, wordt ons eigen gemaakt in een situatie wanneer de Narcis(t) de ander laat doen geloven dat er alleen maar Zwart-Wit bestaat en dat er geen andere kleurnuances zijn die het leven, maar bovenal ons aangenamer, mooier en zoveel kleurrijker maakt.

Zwart en Wit
Witte voorwerpen zijn altijd kouder dan zwarte voorwerpen. Hoe kan dit?
Het komt doordat witte voorwerpen al het licht weerkaatsen. Ze absorberen niets. Zwarte voorwerpen nemen juist al het licht in zich op. Daardoor worden deze voorwerpen snel warm.

Zou het dan zo zijn als je simpel kijkt naar deze redenering, dat zoals bij een Narcis(t) het meestal om de duistere kant, het negatieve benadrukken gaat en met name de gedachten vanuit wantrouwen worden gevoed – Zwart de hoofdkleur is en bij degene die het ondergaat het Witte juist de overhand heeft.   Het Witte weerkaatst het Licht wat in de ander zit om die ander proberen te begrijpen, zelfs proberen te veranderen om zichzelf weg te cijferen, zelfs tot het uiterste zichzelf helemaal kapot te laten maken om dat Witte te laten weerkaatsen op de Narcis(t) zodat deze gevoed wordt door hetgeen er is.

Zoals aangegeven zou de Narcis(t) alles absorberen, alle indrukken, alle emoties, alle gevoelens, alle gedragingen, alles wat er zich om hen heen plaatsvindt en plaats heeft gevonden zich laat zien in het Zwart terwijl de ander het Witte, het Licht altijd gezien heeft en nog steeds ziet in deze duisternis, in deze donkere tunnel.

Wanneer het Zwart-Wit denken ook de overhand neemt bij de ander, zal de narcis(t) gevoed worden en het gelijk aan zijn zijde krijgen waardoor het Zwarte steeds meer de kleur zal zijn waarin er geleefd wordt, gedeeld wordt en ervaren wordt.

De vertroebeling, de mix van deze beide kleuren geeft de kleur grijs, wat significant is in het bestaan van die ander, naast de Narcis(t) daar het dan al zover is dat de kleur grijs ¨het normale¨ Zwart-Wit is geworden waardoor de Weg des Levens geheel kleurloos is geworden.

Terwijl Wit wordt gezien als de kleur van onschuld, puurheid en vrede. De kleur heeft met name positieve associaties zoals zuiverheid, maagdelijkheid, eenvoud, stilte, kalmte, netheid en helderheid. Wit stimuleert tot opruimen, symboliseert een nieuw begin en reinheid.

Terwijl Zwart wordt geassocieerd met kracht, elegantie, formaliteit, dood, kwaad en mysterie. Zwart is een mysterieuze kleur die verband houdt met angst en het onbekende. Het heeft meestal een negatief effect. Zwart geeft kracht en gezag aan.

De mix van Zwart-Wit wordt grijs;
Grijs heeft iets tegenstrijdigs: het is de kleur van het veranderlijke (mist, rook en wolken) maar het wordt ook geassocieerd met het onvergankelijke en staat voor stabiliteit, elegantie en geborgenheid. Mensen met een voorliefde voor grijs zijn vaak individueel ingesteld.

De Narcis(t) denkt te geloven in enkel maar Zwart /Wit door zijn angst en het onbekende is Zwart aanwezig echter door zijn charmeoffensief in te zetten, in stilte & kalmte na het kwaad te zijn wordt de kleur Wit gezien doordat de kleur Grijs in deze twee fases in juist gezorgd heeft voor het veranderlijke gedrag ingezet, waardoor die ander al het kwaad, alle angst, al het onbekende en al het mysterie heeft geabsorbeerd en deze niet in dank wordt afgenomen als je niet meedeint op Zijn of Haar golf van Sereniteit, Puurheid en Vrede in de ogen van de Narcis(t).

Speelt dit enkel en alleen bij dit thema Narcis(me) of zien we dit eigenlijk in alle lagen van de maatschappij waarbij het woord Racis(me) heden ten dage nog steeds aanwezig is, zelfs nog meer aanwezig is dan voorheen lijkt wel of komt dit doordat het nu “in the open is” minder “Taboe of Schaamte” is waardoor we zijn gaan beseffen in deze Bizarre Tijd dat we allemaal hetzelfde zijn, in hetzelfde schuitje zitten … de een ervaart dit als gevangen en de ander als bevrijding. Herkenbaar? Herkenbaar in het leven met of als Narcis(t)?

Narcisme en Racisme, wel heel eigenaardig dat deze twee woorden zo op elkaar lijken en toch ook dezelfde kenmerken bezit zoals het Zwart-Wit denken, geen ruimte overlaten voor een andere mening, een andere Kleur, een ander Zijn waardoor die ander zich niet gehoord, gezien en geliefd voelt, waardoor die ander zichzelf niet meer ziet staan, niet meer wilt zien en zich niet meer laat horen in de acceptatie van het leven zelf.

Hoe ver kunnen we gaan? Hoe ver zijn we al gegaan?

Terwijl eenieder van ons al zoveel Prestaties heeft geleverd, alleen al te kiezen voor dit leven op Moeder Aarde met alle hobbels die het brengt maar daarnaast hetgeen wat je ouders, voorouders vaak al hebben moeten doorstaan om jou deze kans te geven om er iets moois van te maken, dus lijkt het je niet meer dan “normaal” om deze in acht te nemen, in ere te houden, te koesteren en deze te dragen als een mooi schild welke je mag beschermen, mag behoeden maar ook mag verblijden in het Zijn wie je bent, waar je ook vandaan mag komen. De voetstappen die jij zet, zijn dankzij jouw voorouders die het Zwart-Wit denken ook hebben geleefd en beleefd maar gaande de evolutie hopelijk ook omgezet heeft in het positieve, het Samen doen en Samen delen, echter door de Tijd heen, door de Mensheid heen zullen er altijd mensen zijn die Zwart-Wit denken en deze inzetten voor eigen gewin.

Zaak is om samen te kijken met de ogen van Liefde in plaats van de ogen van Haat naar die ander en met name het Taboe, de Schaamte weg te nemen, stapje voor stapje om aan te geven, van hee dit is er aan de hand, dit gebeurt er in mijn leven en ik heb HULP nodig om mijn  Leven weer Kleur te geven want we zijn individueel zo mooi, zo kleurrijk dat er geen tweede hetzelfde is die dit heeft bereikt, heeft meegemaakt of ervaren heeft.

Ga na voor jezelf, neem de tijd om na te denken wat je tot nu toe hebt bereikt. Het is vaak gemakkelijk om te vergeten waar je bent begonnen en hoe ver je al bent gekomen. Erken de bijzondere reis die je leven is en wees er dankbaar voor.

Dat is makkelijker gezegd dan gedaan als je in een situatie zit waarin dit zich afspeelt maar vergeet niet dat je niet alleen bent, vergeet niet waar je roots zitten, vergeet niet dat je voorouders ook hebben moeten strijden voor bepaalde zaken die wij nu als ¨normaal¨ zien en ervaren.

Weet dat er altijd een opening is in je gedachten als je de duistere kleur Zwart mengt met de lichte kleur Wit zodat de kleur Grijs ontstaat waardoor je meer ruimte krijgt om in stilte te kijken wat jij nu nodig zou hebben om een stapje te zetten naar de uitgang die Jouw Weg des Levens zal laten zien.

Denk je in Zwart-Wit of ga je ook als 1e naar de kleur Grijs toe waarbij er een scala aan Kleuren zich zullen ontvouwen als je de Stap naar JE EIGEN KLEUR zet!

Jouw Weg des Levens loop je niet alleen, deze loop je Samen met al die anderen die jou zijn voorgegaan. Het leven is een Keuze aan Kleuren, een Keuze aan opties die alleen jij kan kiezen. De Keuze is aan jou. Denk je in Zwart-Wit of ga je ook als 1e naar de kleur Grijs toe waarbij er een scala aan Kleuren zich zullen ontvouwen als je de Stap naar JE EIGEN KLEUR zet!

liefs je ziel

Ga naar het begin van deze thema bijdrage.


Thema Narcis-Me: Avontuur

Hart & Ziel
Als je beslissingen neemt, houd dan rekening met wat je Hart en Ziel je vertellen.
Soms kan onze geest ons misleiden. Kies uit Liefde, niet uit Angst.

Na het thema Zwart-Wit rijst de vraag; en wat nu?  Welke kant moet je opgaan om jezelf weer te vinden of eigenlijk hervinden. Vanuit de huidige situatie is het heel moeilijk en lastig om deze Stap te zien als hindernis en niet als een Avontuur. Onderzoek de mogelijkheden – onderzoek JOUW Mogelijkheden – er zijn er veel meer dan je nu kunt bedenken.
Zie dingen niet als Zwart- Wit, maar onderzoek alle kleuren die ertussen liggen.

De kleur die NU bij jou naar boven komt is de kleur die je nodig hebt om deze Stap te zetten en wellicht is dat in een denkbeeldige vorm- in iets wat je al voor je ziet of in fysieke vorm – een bloem, een woord of iets anders wat je Kracht geeft en je een gevoel van vertrouwen of geborgenheid om door te zetten en het Avontuur aangaat zonder Aarzelen of Angst. Want dat zijn de twee boosdoeners die om de hoek komen kijken.

De huidige betekenis van Aarzelen is wellicht mede ontstaan door de gelijkenis (in vorm en betekenis) met ¨twijfelen¨. Als voornaamste verschil tussen de twee wordt gezien dat er bij Twijfel sprake moet zijn van twee (of meer) alternatieven, terwijl men kan weifelen zonder dat er überhaupt iets te kiezen is.

Als men uitgaat van deze betekenis, dan zijn beide eigenlijk niet van toepassing, daar er wel degelijk een keuze is – één hele belangrijke Keuze – en dat is ME!

ME ​staat centraal om met Hart en Ziel te kiezen voor jezelf en het Avontuur aan te gaan met jezelf!

Je zult zeker Aarzelen en/of Twijfelen, want deze Keuze vergt heel veel Moed en Zelfvertrouwen om het Avontuur aan te gaan wat je nog niet duidelijk voor je ziet of voelt echter deze Stap zal het daadwerkelijk laten zien, laten horen en laten voelen. De Stem in je hoofd zal je gaan saboteren, zal je gaan doen Aarzelen/Twijfelen en zal Angst laten regeren omdat de Stem van de Narcis(t) nog steeds zo diep aanwezig is in je cellen, in alles wat je doet, niet doet, zegt, niet zegt en met name ademt, dat dit een 1e natuur voor je is geworden, waardoor Jouw Natuur op de 2e plek is gezet en deze in de Wacht gezet is om weer nummer 1 te worden.

Dit Avontuur zal zeker Aarzelingen, Twijfels en Angsten laten zien en laten voelen echter weet dat dit gegronde emoties, gevoelens zijn die dit Avontuur vreselijk spannend vinden omdat ze NU voor zichzelf mogen kiezen.  Ze hebben de vrijheid om te zich te laten zien, en zich te laten horen zoals het bedoeld is en dat is nogal wat.

De Narcis(t) zal ten alle tijde een beroep op je doen! In hetgeen je hebt gedaan, hebt nagelaten en NU doet en nalaat. Hij/Zij zal je met zijn Charmeoffensief benaderen op een zo’n danige manier dat je aan jezelf gaat Twijfelen en dat je geen schijn van kans maakt zonder Hem/Haar en dat je het niet overleeft en niemand meer zal vinden zoals Hij/Zij.

Zijn/Haar leven wordt op zijn KOP gezet door jouw Kracht, door jouw Zelfvertrouwen, door jouw Stappen die je gaat zetten naar Jezelf en dat maakt hen onzeker en Angstig maar laten dit niet zien. Nee ze geven aan dat zij er alles aan hebben gedaan om jou te helpen op elke mogelijke manier – ruimte hebben gegeven voor eigenheid en vooral aangemoedigd hebben om te kiezen als je dit zou willen. Echter de Keuze was er nooit, de Keuze werd je ontnomen voorafgaand al aan de gebeurtenis of het nu iets zakelijks was, familiairs of iets persoonlijks. 

Zij maakten wel duidelijk dat er maar 1 Keuze was en als je er anders over dacht dan moest je wel van goede huize komen en met gegronde argumenten want anders was het allemaal Onzin en vooral een verzinsel, een Smoes om iets niet aan te nemen, want dat zou betekenen dat je hem/haar niet serieus neemt en hij/zij hebben toch echt wel de kennis en knowhow op elk vlak want je gezonde verstand heb je of niet en als je zo Dom of Stom reageert is het wel of dat je geen interesse hebt in hetgeen zij zeggen of dat je echt zo Dom/ Stom bent, want hetgeen wat zij zeggen dat is toch wel logisch dat het de WAARHEID is.

RUIMTE voor een andere Mening, een andere uiting van wat dan ook in de vorm van Liefde, Aandacht of Mededogen telt niet in de ogen van een Narcis(t)- nee het is of het een of het ander- geen Middenweg.

 Nu heb je de RUIMTE ingenomen die hij/zij al die tijd heeft ingenomen, in je hoofd, in je Hart en in je Ziel en deze leegte die er is ontstaan mag je nu vullen- OnderWeg in dit Persoonlijk Avontuur met alle emoties, gevoelens die het met zich mee zal brengen.

houd rekening met je Hart en Ziel

Weet dat je NIET ALLEEN bent, ook al voelt dit in de eerste instantie zeker zo, omdat je nu zelf mag KIEZEN, zelf je RUIMTE in mag vullen en zelf mag DOEN & LATEN wat JIJ WILT! Hoe mooi is dat ~ ME – TIME -.

ME- MEzelf laten zien, MEzelf laten horen, MEzelf delen, MEzelf ontwikkelen, MEzelf zien, MEzelf voelen, MEzelf belonen, MEzelf verrijken, MEzelf bewonderen, maar vooral MEzelf LIEFHEBBEN zoals je bent, zoals je altijd al was geweest en opstaan voor jezelf als die mooie prachtige Narcis.

In de kleur die op dit moment bij je past en je als sieraad om kan doen, als een warme deken om kan doen, als een mooie Nieuwe ME aan kan doen en de Weg des Avontuurs kan en mag bewandelen zoals jij dit wilt. De weg zal je aangeven welke kant je op kunt gaan, de weg zal je aangeven wat te doen, de weg zal je de aanwijzingen vanuit je Hart, de aanreikingen vanuit je Ziel en Aanraken op een manier die je Hart zult vullen op die lege plek en je Ziel doen dansen alsof je weer Kind bent met de onbevangenheid en de onschuld die je zag als je op Avontuur ging. Elke dag is een Avontuur – geniet van deze Stappen en weet als je het moeilijk krijgt, heimwee krijgt, schuldgevoel krijgt en Eenzaamheid ervaart dat je Nu een Keuze hebt die je niet zomaar een 2e keer zal ervaren en zal kunnen zetten omdat deze Keuze vanuit je Ziel wordt gestuurd en de omstandigheden geven het aan wanneer je deze kunt zetten.

Weet dat je nooit alleen bent, ook al voel je je eenzaam en alleen, weet dat wij er zijn, en weet dat je heel veel mensen om je heen hebt die je zullen bijstaan, zullen dragen, zullen begeleiden op jouw Weg des Avontuurs, maar weet ook dat deze weg des Avontuurs vele hobbels kent die je zult moeten nemen om uiteindelijk ME te worden. Het is een Weg des Avontuurs die we allen nemen, echter deze Weg is niet zomaar een Weg. Deze is genomen na heel veel Pijn, Verdriet, Angst en het Verlies van ME waardoor je niet meer zelf kon ¨ademen¨ zonder de Longen van de Narcis(t), je niet meer kon Spreken zonder de Stem van de Narcis(t), niet meer kon voelen zonder het Hart van de Narcis (t), je niet meer Vrij kon zijn zonder de Sleutel van de Narcis(t) en je uiteindelijk niet meer kon zijn, niet meer bestond zonder de Ziel van de Narcis(t) en om je Adem, je Stem, je Hart, je Ziel en je Vrijheid weer te hervinden en eigen te maken is een lange weg, is een lang proces van vallen en opstaan, maar weet als jij deze Keuze maakt dat je dit gelijk zult voelen op een Plek die alleen voor jou bestemd is, op dat verborgen plekje omdat jij de Sleutel bent, de Sleutel hebt omgedraaid naar een Nieuwe ME! 

ME – Compassie; Als je meer compassie toont met jezelf, reageert het Universum automatisch door je te overladen met meer Zegeningen.

Me- Mysterie; Je bent samen met de Zon, Aarde, Maan en Sterren onderdeel van een Schepping, een goddelijk mysterie dat zich ontvouwt. Wees AANwezig en voel de kracht van het Nu. Geniet van alle Wonderen.

Uiteindelijk hebben we alleen een lange weg te gaan en soms is het nodig om Alleen de stappen te zetten om uiteindelijk daar te zijn waar je moet zijn!

Wees niet bang voor het onbekende. Dit is een periode van indringende verkenning en transformatie. onbekend terrein leidt tot nieuwe

horizonten. Wees je mooie ZELF- wees je eigen Narcis- laat ME stralen door de juiste voeding voor je Geest, Hart & Ziel zodat je Narcis mag groeien, bloeien, geuren in alle kleuren van de regenboog.

Laat je zien, laat je horen en laat zien wie je bent in alle Ornaat & Glorie want dan ben je op zijn mooist. Je bent een Sieraad voor een ieder die je aanraakt, die je ziet, die je hoort, die JOUW- ME erkent, herkent, respecteert en LIEFHEBT zoals het bedoeld is.

 Hartenlied ~ Wat zegt je Hart? ~

compassie. Jouw waarheid is oneindig en onveranderlijk.  Jouw waarheid is Liefde.

Jouw waarheid ligt in de lege ruimtes tussen je gedachten. 
Jouw waarheid schijnt door vanuit je ziel.
Jouw waarheid is oneindig en onveranderlijk. 
Jouw waarheid is Liefde.

~~~~~

In ieder Mens woont een Wizard.
in elk Mensenhart wacht de Kracht van Creatie om wonderen te verrichten. Kleine of Grote Wonderen, het maakt niet uit want voor het Universum zijn alle Wonderen gelijkwaardig.
Als je de Wizard in je eigen Hart laat ontwaken, dan brengt dit je de herinnering dat je altijd al het WONDER van je eigen leven bent geweest.

Wizard: een ¨wijze ¨ – ME – die u door een complexe procedure heen voert door u op het juiste moment alleen de goede vragen te stellen & antwoorden te geven. 
Engels voor ¨Tovenaar¨ – ME- een reeks stappen die doorlopen moet worden om iets in te stellen of een actie uit te voeren.

Alle Tools heb je in huis, alle benodigdheden heb je in voorraad, alle mogelijkheden zijn aanwezig, alle vrijheid is er, alle creaties liggen voor het oprapen, alle Liefde zit in het proces waarbij je Hart je de juiste aanwijzingen zal geven en je Ziel je zal aanraken daar waar nodig om zijn Weg des Avontuurs te laten zien.

Liefs je ziel

Ga naar het begin van deze thema bijdrage.

(124) Zonder ouders

Zonder ouders was ik als enige dochter verantwoordelijk voor de dingen die moesten worden geregeld. Ik heb zonder hun begeleiding heel veel moeten leren.

Zonder ouders

Als enig kind groeide ik op met mijn vader en moeder. De band met mijn vader was beter dan die met mijn moeder. Hoe slecht die band was, bleek later toen zij plotseling met de noorderzon vertrok, op weg naar een nieuw leven met een ander gezin. Ik bleef achter bij mijn vader. De jaren gingen verder toen onverwachts mijn vader overleed in zijn slaap. Ik was toen 29 jaar.

Op papier had ik natuurlijk nog een moeder, maar daar was al jaren geen contact mee. Dat betekende dat ik zonder ouders als enige dochter verantwoordelijk was voor de dingen die geregeld moesten worden.

Waar ik tegen aanliep

De uitvaart van mijn vader

Het eerste om mee te beginnen was het regelen van de uitvaart. Ik had geen idee wat er allemaal bij kwam kijken en wist niets van de dingen die gedaan moesten worden. Het was best heftig om dan zelf te beslissen hoe de dienst eruit moest komen te zien, welke kist en kaart je moest kiezen, en vele andere dingen. Vaak doe je dat dan samen met je moeder of misschien een broer of zus, maar die waren er niet.

Na de uitvaart moest het huis van mijn vader worden opgeleverd. Ik kwam veel spullen tegen waar herinneringen aan verbonden waren, wat het moeilijk maakte om een keuze te maken welke spullen weg gingen en welke niet. Ik kon niet alles zelf houden, daar had ik in mijn eigen woning domweg geen ruimte voor. Na een maand was het huis leeg.

Ik weet nu nog het moment dat ik voor de laatste keer de deur dichttrok. Het was een moeilijk moment, want vanaf nu was het huis van mijn vader er niet meer. Ik had geen thuis meer waar we zoveel herinneringen hadden samen. Daarna moest de nalatenschap afgehandeld worden. Ook hier had ik geen ervaring mee. Ik heb hier veel dingen van geleerd die ik nog niet wist.

Het contact met mijn familie

Mijn vader had een behoorlijk grote familie. Het grootste deel daarvan ging al vrij snel weer over op de orde van de dag.  Ik hield contact met drie ooms en tantes. De eerste twee jaar ongeveer hadden we regelmatig contact. We belden elkaar en kwamen bij elkaar op bezoek. Dat was fijn. Zeker ook omdat familie vertrouwd voelt en ik ze al mijn hele leven ken. Als mijn oom lacht, dan zie ik altijd het gezicht van mijn vader in hem. Ze vertelden af en toe verhalen over vroeger, over dingen die mijn vader deed en wat ze met hem hadden meegemaakt. Dat was fijn om te horen. 

Maar ook zij hadden hun eigen leven, en het contact werd minder. Heel moeilijk vond ik het toen een tante waar ik veel contact mee had, geen tijd meer voor me had toen ze kleinkinderen kreeg. Zij wilde graag omdat ze het zo druk had, dat ik steeds contact met haar zou opnemen. Dat ik het andersom juist zo mistte, zag of begreep ze niet. Inmiddels heb ik al een paar jaar niets meer gehoord. Nu, na tien jaar kan ik zeggen dat ik met één oom en tante van de drie nog af en toe contact hebt. De rest van mijn familie hoor of zie ik niet meer.

Mijn leeftijdgenoten

Een ander punt waar ik al snel tegenaan liep, was dat leeftijdgenoten mijn verdriet niet begrepen. Vaak hadden zij als twintiger of begin dertiger nog wel hun directe familie om zich heen en daarmee ook een onvoorwaardelijk netwerk. Feestdagen, verjaardagen, leuke en minder leuke dingen werden nog wel samen beleefd. Ze hadden geen idee hoe het is als je dit alleen moet doen.

Als zij iets niet wisten, of hulp nodig hadden ergens bij, vroegen ze hun ouders. Dat kon ik niet. Ik probeerde het ter sprake te brengen maar kreeg dan vaak te horen dat zij hun ouders ook niet vaak zagen. Of dat je er zelf iets van moet maken. Terwijl in mijn ogen zij dat juist niet zelf deden, want als ze wilden, konden ze nog op hun ouders terugvallen. Het kwam ook wel voor dat mensen afstand van me namen als ik het ter sprake probeerde te brengen. Het was iets waar ze denk ik liever niet mee geconfronteerd wilden worden.

De geboorte van mijn dochter

Vijf jaar na de dood van mijn vader werd mijn dochter geboren. Ik beviel in het ziekenhuis, maar mijn ouders kwamen niet naar haar kijken. Ze belden ook niet op hoe het ging. Natuurlijk wist ik van tevoren dat ze er niet bij zouden zijn. Maar toen het moment eenmaal daar was, was dat wel erg hard. Onze dochter moest wat langer in het ziekenhuis blijven. Tijdens de Paasdagen waren we nog daar, maar er kwam die dagen niemand bij ons op bezoek, we kregen geen telefoontjes. Dat voelde erg eenzaam.

Het gemis aan directe familieleden

Het zal vast niet kwaad bedoeld zijn. Maar het geeft wel aan wat er gebeurt als je niemands dochter of zus bent. Vaak staat je directe familie dicht bij je. Ze kennen je je hele leven, zijn betrokken bij je. Daarna komen je familieleden die verder weg staan zoals je ooms en tantes, neven en nichten, maar ook je vrienden, kennissen en collega’s. Al deze mensen staan vaak wat verder van je af dan je directe familie. Zij hebben natuurlijk ook hun eigen leven waarbij jij niet in hun directe familie valt. Vaak voelen zij niet de behoefte of ‘druk’ om een extra stapje te doen. Iets wat bij een direct familielid wel eerder gebeurt.  Zij zijn immers al druk met hun eigen gezin en familie. Je hebt dan gewoon af en toe contact of spreekt zo nu en dan met elkaar af. Dat betekent dat niet alles wordt gezien. De afgelopen jaren heb ik dit vaak gemerkt.

Het gemis aan opa’s en oma’s

Zo ook toen bij mijn dochter haar keel- en neusamandelen werden verwijderd. In de uitslaapkamer werden de andere kinderen even gebeld door opa en oma. Mijn dochter werd door niemand gebeld. Een paar dagen of weken later vroegen mensen wel hoe het was geweest. Maar op de dag zelf niet, terwijl dat juist zo belangrijk is.

Vijf dagen per week sta ik op het schoolplein tussen de vele opa’s en oma’s, maar mijn ouders staan er nooit. Dit zijn twee van de vele voorbeelden dat het gemis overal in zit en wat door de omgeving vaak niet gezien wordt. Mijn ervaring is, dat hoe ouder mijn dochter wordt, hoe meer het gemis wordt. Wie komt er op bezoek als ze ziek is? Wie is er straks bij als ze haar zwemdiploma haalt? Voor veel mensen is het antwoord op deze vragen vanzelfsprekend, voor mij niet.

Zonder ouders was ik als enige dochter verantwoordelijk voor de dingen die moesten worden geregeld. Ik heb zonder hun begeleiding heel veel moeten leren.
Hulpverlening?

Het ontbreken van een onvoorwaardelijk netwerk en betrokkenheid vind ik erg moeilijk. Uiteindelijk kreeg ik er ook klachten door en ging naar de huisarts. Dan ga je het traject in van hulp. Maar dat is niet altijd zaligmakend. Vaak heb je te maken met een wachtlijst. Voordat je voor een gesprek in aanmerking komt kan hier een lange tijd aan vooraf gaan.

Meerdere keren kwam tijdens die gesprekken naar voren dat de betreffende instantie me geen hulp konden bieden. Het ontbreken van een steunfiguur, daar konden zij niet bij helpen. Het traject werd dan niet eens gestart. Er is ook gekeken naar het inzetten van een vrijwilliger. Daarbij werd geconcludeerd dat dit geen oplossing was. Een vrijwilliger is vaak maar tijdelijk, en na bijvoorbeeld één jaar ontbreekt er nog steeds een onvoorwaardelijk netwerk.

Dan kun je nog meemaken dat een hulpverlener het probleem niet begrijpt. Zo was ik bij een mevrouw die maar steeds bleef benadrukken dat ik positief moest denken. Ze had er ook oefeningen voor. Als ik die oefeningen met haar besprak, dan kwam steeds naar voren dat er een steunfiguur ontbrak. Daar had zij dan geen antwoord op. Je kunt nog zo positief in het leven staan, maar onder aan de streep heb ik geen netwerk om op terug te vallen en de meeste mensen om mij heen wel. Zij stuurde me door naar een psycholoog.

De psycholoog kwam op zijn beurt weer tot de conclusie dat positief denken in deze situatie niet hielp en dat hij me niet kon helpen omdat hij niets kon doen aan het ontbreken van een steunfiguur. Het was een maatschappelijk iets zei hij, dat mensen nu eenmaal op zichzelf gericht zijn in deze tijd. Dit zei ook de laatste professional waar ik gesprekken mee had.

Uiteindelijk ben ik tot de conclusie gekomen dat mensen die op jonge leeftijd geen ouders meer hadden tegen bepaalde problemen kunnen aanlopen, maar dat daar op dit moment gewoonweg geen hulp voor is. Er is geen instantie die hierop gericht is.

Wat mij zou hebben geholpen

Begrip

Wat had mij nu wel geholpen denk ik weleens.  Het had het mij erg geholpen als mensen hadden begrepen hoe heftig het is om plotseling zonder ouders te staan en dat dit gemis in alles zit. En dat het juist zo belangrijk is dit op te vangen. En dat kan met, denk ik, vrij eenvoudige dingen.

Een telefoontje of berichtje op speciale (feest)dagen. Niet voor ellenlange gesprekken, maar gewoon om te laten weten dat mensen eraan denken dat die dagen moeilijk zijn. Ook na tien jaar.

Op de sterfdag van mijn vader zet ik altijd iets op mijn facebookpagina en dan reageren mensen daarop. Ik denk wel dat als ik niets zou plaatsen dat mensen het niet weten dat het zijn sterfdag is. Terwijl het juist zo fijn is om te weten dat mensen voor jou die dag willen onthouden en je laten weten aan je te denken. Een keer iets vragen over mijn vader, hoe dingen bij ons thuis gingen. Gewoon om weer even herinneringen op te halen.

Ook voor mijn dochter en voor ons als gezin zou het helpen als er wat meer betrokkenheid zou zijn. Wat vaker contact. Als je elkaar 6 weken niet spreekt, mis je ook bepaalde dingen. En natuurlijk kunnen wij zelf contact met mensen opnemen. Maar ook hierbij is het belangrijk dat mensen begrijpen dat er voor ons een gemis is aan interesse en betrokkenheid en dat juist daarom regelmatig contact over en weer zo belangrijk is. 

Vorige week vierde mijn dochter op school alsnog haar verjaardag. In verband met de coronacrisis kon dat niet eerder. Niemand heeft gevraagd hoe het was geweest. Gewoonweg omdat mensen het niet wisten. Dit is weer zo’n voorbeeld dat ik kan geven, waardoor ik vaak binding met de mensen om me heen mis.

Binding

Na tien jaar zonder ouders te zijn, kan ik zeggen dat je met 29 jaar oud genoeg bent om voor jezelf te zorgen, maar te jong om zonder een onvoorwaardelijk netwerk te zijn. Er zijn zoveel dingen die je alleen moet doen in tegenstelling tot je leeftijdsgenoten. Wat zo vaak niet wordt gezien of begrepen. Ik heb veel kennis opgedaan over het afhandelen van een nalatenschap. Iets waar ik van tevoren niets van wist.

Helaas heb ik me ook vaak alleen en eenzaam gevoeld. Door het gebrek aan binding met mensen ben ik langdurig werkloos geweest en heb ik een eetstoornis gekregen. Waarschijnlijk hebben mensen dit niet opgemerkt, juist omdat ik niet hun dochter of zus ben. En dan is het verhaal eigenlijk weer rond.

De kunst is om mensen om je heen te hebben die zich in jouw situatie kunnen en willen verplaatsen. En daardoor dat extra stapje voor je willen zetten. Als je helemaal geen of te weinig van zulke mensen om je heen hebt, dan kan het moeilijk zijn om het gemis een plekje te geven.

Wat zou het mooi zijn als …

Het zou mooi zijn als er in de toekomst een instantie komt die zich richt op mensen die op jonge leeftijd geen ouders meer hadden om op terug te vallen. Welke impact dit op iemand kan hebben, zeker als de omgeving dit niet ziet. Zodat zij dan wel het begrip en de steun zullen krijgen die juist dan zo hard nodig kan zijn.

(123) Loslaten van een narcistische relatie

Bij het loslaten van een relatie met een narcist komt het erop neer dat je bewust alle stappen zet om je fysiek, qua gedachten, met je hart en met jouw energie losmaakt van je narcistische ex-partner. In de praktijk komt het erop neer dat je de relatie naar je ex-partner niet meer voedt. Op geen enkele manier.

Bij het loslaten van een relatie met een narcist komt het erop neer dat je jezelf voedt en niemand anders.
Loslaten van een narcistische relatie

Verlies en rouw kent vele vormen en is voor iedereen uniek. Zo ook het loslaten van een narcistische relatie.

Bij het verbreken van een narcistische relatie is de moeilijkheid het weggaan bij de narcist. De relatie was uiteindelijk één groot trauma en alles wat je hebt meegemaakt van het ene naar het andere moment heeft ervoor gezorgd dat je uit deze relatie niet alleen met een gebroken hart, maar óók met een gebroken Ziel vandaan komt.

Voorwaarden voor het beëindigen van een relatie

Om een relatie volledig te kunnen beëindigen moet naar mijn mening aan een aantal voorwaarden worden voldaan.

Er moet een fysieke scheiding zijn. Het helpt wanneer je elkaar niet meer aanraakt, ziet en hoort. Dat wil zeggen dat je niet meer onder één dak woont, dus op afstand gaat wonen of in een volledig andere omgeving (straat, plaats, regio.)

Het helpt je om niet aan die persoon te blijven denken. Het is net als bij het besturen van een auto. Je kijkt door de voorruit naar wat er voor je ligt en wat er op je afkomt. Je kijkt ook geregeld in de achteruitkijkspiegel om te zien wat er achter je ligt en om te bepalen of dat eventuele gevolgen heeft voor jouw toekomst.
Dat terugkijken doe je weliswaar geregeld maar niet de hele tijd. Zo af en toe terugkijken is goed en zelfs belangrijk want je kunt leren van je ervaringen en mag ook niet vergeten wat er is gebeurd, want dat behoed je in de toekomst ervoor om niet weer in dezelfde situatie te komen. Hetzij bij dezelfde persoon, hetzij dezelfde situatie bij een ander.

In je hart moet je de relatie ook kunnen loslaten. Ongeacht hoe de relatie is beëindigd, of wat je ex-partner jou heeft aangedaan, hoe traumatisch de relatie ook was … er waren momenten die fantastisch en liefdevol waren. Momenten waarin je partner alles deed om het je naar de zin te maken. Er waren misschien zelfs momenten waarin je dacht dat het de liefde van je leven was. Zolang je naar de liefdevolle en fantastische momenten blijft kijken en je de traumatische momenten in je relatie niet erkent, is je hart nog steeds verbonden met je ex-partner.

Daarnaast moet je de relatie ook energetisch kunnen loslaten. Bij traumatische relaties kan het gebeuren dat je wordt gestalked door de ex-partner, fysiek op straat of via social media. Het kan zover gaan dat de ex-partner vooral de positieve versie van de relatie vertelt bij jouw familie, vrienden of bekenden en in jouw omgeving aangeeft: “Ik heb geen idee wat er met hem of haar aan de hand is.” Waardoor je je totaal onbegrepen voelt door je omgeving en daar ook niet de hulp krijgt die je eigenlijk echt nodig hebt. Die reacties eisen van jou een enorme emotionele tol.

Waar het op neer komt

Bij het loslaten van een relatie met een narcist komt het erop neer dat je bewust alle stappen zet om je fysiek, qua gedachten, met je hart en met jouw energie losmaakt van je narcistische ex-partner. In de praktijk komt het erop neer dat je de relatie naar je ex-partner niet meer voedt. Op geen enkele manier.

Kortom, door je ex-partner in je hart los te laten en niet meer aan je partner te denken. Niet meer reageren op berichtjes, telefoon, email, enz. Op die momenten dat je aan de narcist gaat denken, probeer dan afleiding te zoeken zodat iemand niet in je gedachten kruipt. Mocht de narcist toch toenadering zoeken probeer dan vooral niet je emoties te tonen. Het tonen van emoties geeft nieuwe voeding aan de narcist en die zal het opnieuw tegen je gebruiken. Het verbreken van alle sociale contacten, zal je op weg helpen naar genezing.

Het gevolg is dan dat je uiteindelijk de verbinding met je narcistische ex-partner echt hebt verbroken. Doordat er vaak zoveel onbegrip in je omgeving is ontstaan kun je je op dit moment erg alleen voelen, of zelfs eenzaam. Probeer in deze situatie in elk geval iemand te vinden die je in vertrouwen kan nemen en kunt vertellen wat er echt aan de hand is.

Soms kan het ook zo zijn dat je geen andere keuze hebt dan leren omgaan met de narcistische ex-partner omdat je samen kinderen hebt. Probeer in zo’n situatie dan het contact zoveel mogelijk te beperken en goed je grenzen te blijven aangeven.

Dus, het antwoord op “Hoe laat ik een narcistische relatie los?” is niet zo eenvoudig als het lijkt. Het kost oneindig veel innerlijke kracht en doorzettingsvermogen. Als je volhoudt is dit de sleutel om je leven terug te krijgen. Zodat je je eigenwaarde en zelfvertrouwen weer in vrijheid kunt gaan opbouwen! Zodat je weer opnieuw kunt gaan leren genieten van het leven!