(24) Leven! Leven met jezelf. 10 jaar later.

Maar het echte leven een 8 of meer geven? Ik geloof het niet.

Ik had nog een heel leven voor me na het overlijden van mijn man. We zijn 30 jaar getrouwd geweest. De kans dat ik nog 30 jaar voor mij heb liggen, is best wel reëel.

Moedig aan mijn leven na… begonnen. Mijn levensmotto was immers: ik ben heel bevoorrecht op de wereld gekomen, ik heb niet het recht mijn leven te verknallen, een ander heeft dit recht ook niet.

Twee maal de warmte van een mogelijke nieuwe relatie meegemaakt. Het heeft me geheeld, het heeft me zelfvertrouwen gegeven. Dit geluk is niet gelukt. Dat is ook leven.

Ik leef mijn leven in ieder geval. Ik heb leren verdragen, gelukkig hoef je niet alles te accepteren. Ik heb geleerd dat je nog steeds heel erg verdrietig mag zijn, je alleen mag voelen, dat er altijd wel weer een moment komt dat het leven je weer toelacht. Dat je je gevoel in ieder geval niet onder de mat veegt.

Ik leid een interessant leven. Voel me geliefd. Voel me nog steeds bevoorrecht. Wil nog steeds mijn eigen leven niet verknallen. Ik idealiseer mijn huwelijk niet, maar wat is het jammer dat wij niet samen oud mochten worden. Samen oud willen worden, ondanks de minpunten.

Wat een ontdekking! Weten waarom je bij elkaar wilt blijven, je veilig voelen, zwak kunnen zijn. Het lukte om elkaar de ruimte te geven, om ook een eigen stuk leven te hebben. Dat is ook de reden dat ik het leven goed wist en weet te leven.

Het is nu 10 jaar later. Ik ben belangrijk voor velen, maar niet de belangrijkste. Kortom het leven met mezelf vind ik gewoon niet leuk. Het is nog steeds niet gelukt om het leven met mezelf goed te leven. Ben ik de enige met dit gevoel? Ik kan me best ontspannen, kan ook genieten van mooie dingen. Ik ben ook tevreden over mezelf, maar het echte leven een 8 of meer geven? Ik geloof het niet.

Gaarne uw reactie.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.