(22) Je zit onderin het dal… en is dat dan zo erg?

Wij allen weten alles van emoties, we beleven deze immers iedere dag. Het emotionele landschap kan heftig zijn. Zo zit je boven op een berg en zo zit je weer onder in een dal.

Wij allen weten alles van emoties, we beleven deze immers iedere dag. Het emotionele landschap kan grillig zijn. Zo zit je boven op een berg en zo zit je weer onder in een dal.

Prestatiegericht als mensen nu eenmaal zijn, willen ze zo veel mogelijk en zo lang mogelijk boven op dat topje van de berg zitten en liefst zelfs op de allerhoogste top. Daar voelen ze zich immers goed, kunnen ze genieten van het prachtige uitzicht en kunnen ze alles wat zich daar beneden afspeelt goed overzien. Zij willen allemaal wel boven op die bergtop zitten.

De klim daarnaartoe vereist veel energie, moed, inzet, passie en uithoudingsvermogen. En, ondanks dat we wel degelijk bovenop die bergtop willen zitten en de voordelen daarvan willen genieten, zijn we vaak niet bereid om de prijs daarvoor te betalen. Een prijs die nooit met geld, maar alleen met inzet en volharding kan worden betaald. Persoonlijk vind ik dat jammer want waar blijft dan je moed en je passie? Mis je dan niet een heel belangrijk onderdeel of misschien zelfs wel een les die je moet leren in je leven omdat je zo gericht bent op die top? Ervaar je dan nog wel de schoonheid van de weg die we gaan?

Het is meestal nogal eenzaam op die bergtop. Daar komt ook nog bij dat de ruimte op die bergtop wel een beetje krap is; we kunnen daar niet allemaal zitten. En wanneer je je niet staande kunt houden, maak je meestal een heel erg diepe val … en dat doet emotioneel vooral heel veel pijn.

Waarom willen we op die bergtop zitten? Komt dat juist omdat de bergtoppen om ons heen het uitzicht beperken; we niet kunnen zien wat aan de andere kant van de bergen ligt; we bang zijn misschien iets te missen? Komt dat omdat we het dal als negatief ervaren met diepe ravijnen, bezaaid met scherpe rotsen, waar geen doorgang mogelijk is?

Waarom zien we dat dal niet positiever, bij voorbeeld als een dal met een schitterende natuur; met bruisende watervallen en meanderende rivieren? Kunnen we daar niet tevreden mee zijn, is dat dan niet genoeg? Ook hier kunnen we levenslessen uit trekken door tevreden te zijn met wat je hebt… daar word je ook een blij mens van. Mensen zijn dan jaloers op jou omdat jij iets hebt wat zij niet hebben: tevreden zijn met wat jij hebt. En weet je… dat kan nooit met geld worden betaald… zelfs niet door degenen die eenzaam en alleen op die bergtoppen zitten.

Het is net als de twee kanten van een munt. Bekijk je situatie ook eens van een andere kant. Je zult dan ontdekken dat niet alles is zoals je denkt dat het is. Dat zelfs wanneer je in het dal zit er toch ook veel moois is te beleven en te ervaren. Dan blijkt het leven ineens weer heel veel mooier dan je in eerste instantie dacht.

Er is nog wel een klein detail… je moet er wel bereid toe zijn en er voor open staan…

Auteur: Hans Fransen

Stichting Jouw Rouwverwerking

Gaarne uw reactie.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.