(64) Heeft God een plan?

De antwoorden op de vragen of Hij werkelijk een plan heeft, wat ons doel in het leven is, of er een leven is na de dood, zijn niet onbelangrijk. Het bepaalt in grote mate de verwerking, en de wijze van de verwerking, van onze rouw na het verlies van een dierbare.

Helaas weet ik niet meer uit welke film deze uitspraak komt. Mocht jij het weten, geef dat dan aan mij door dan maak ik in deze blog een verwijzing naar de betreffende film.

Laatst kwam ik in een film de uitspraak tegen “God heeft een plan, maar daar ben ik het niet altijd mee eens.”

Persoonlijk wil ik me niet beperken tot één geloof en vervang daarom het woord “God” of “De Almachtige” in het verdere gedeelte van deze blog door “Hij”. Op deze wijze hoop ik hiermee alle geloven te kunnen omarmen en hoop ik deze daarmee ook recht aan te kunnen doen.

Of wij nu geloven, of misschien zelfs weten, dat er leven is na de dood dan blijven we altijd nog met de vraag zitten waarom wij hier zijn, of wat onze bestemming is in dit leven en in dit universum. En de mensen dan, die ervan uitgaan dat er na de dood niets meer is, er niets meer bestaat… wat is naar hun mening dan het doel in dit leven… waarom doen zij de dingen die ze doen?

De antwoorden op de vragen of Hij werkelijk een plan heeft, wat ons doel in het leven is, of er een leven is na de dood, zijn niet onbelangrijk. Het bepaalt in grote mate de verwerking, en de wijze van de verwerking, van onze rouw na het verlies van een dierbare.

Wat is dat doel dan in ons leven? Persoonlijk heb ik daar wel een mening over en een beeld bij, maar aangezien ieder mens uniek is, ga ik er vanuit dat het doel van ieders leven ook uniek is. Bovendien heb ik kunnen constateren dat het beeld dat ik zelf heb niet altijd overeenkomt met het beeld dat een ander over mij heeft. Kortgeleden overkwam mij dit nog. In de eerste maand na mijn openhartoperaties bleek dat rust noodzakelijk was. Het bijzondere was echter dat het mij niet duidelijk was wat nu precies rust nodig had. Het was geen rust in termen van vermoeidheid of het herstel van het lichaam. Het was heel iets anders… het voelde meer als een thuiskomen… maar waar dan… en waarom? De meeste mensen die mij kennen, kunnen het aan mij zien… alleen… waarom zie ik het zelf niet? Wanneer anderen bij jou al dingen zien die je zelf niet (zo) ervaart… of misschien wel voelt, maar niet begrijpt of onder woorden kan brengen… hoe kan je dan überhaupt formuleren wat jouw doel is in het leven?

Naar mijn mening tilt een citaat uit de film “De 47 Ronin” een tipje van de sluier op. Het gaat als volgt: “Mijn vader vertelde me dat deze wereld slechts een voorbereiding is op de volgende wereld. Alles wat we kunnen vragen wanneer we deze wereld verlaten is dat anderen van ons hebben gehouden.” Uit het citaat zou je kunnen afleiden dat naast een leven na de dood het juist liefde is dat het centrale thema is in ons leven.

Zou het zo eenvoudig zijn? Als dat waar is dan hebben we in onze wereld waar mensen (zomaar) worden gedood (bijvoorbeeld om denkbeelden, meningen, geld, geloof, cultuur of macht) nog veel te leren!

Een citaat uit de film “Het verhaal van Winter” gaat een stap verder. “Wanneer ware liefde verloren is gegaan, kan alle betekenis van het leven wegvloeien. We blijven leeg achter. Maar de mogelijkheden van je bestemming blijven bestaan. Wat voor ons weggelegd is in het leven kan nog steeds ontdekt worden. En soms in een zeer lange periode, kan die reis om onze bestemming te vinden zelfs de tijd verslaan.” Ook uit dit citaat zou je kunnen afleiden dat liefde een centraal thema is in ons leven. Maar er is echter meer. Al is dat “meer” niet altijd even duidelijk in ons leven.

Liefde staat centraal in het leven; ook in mijn leven. En ja, mijn ware liefde is op reis gegaan naar die volgende wereld… en ik… ik bleef “leeg” achter. Ondanks mijn verlies ben ik alweer op reis om mijn bestemming in dit leven te vinden. Waar de reis mij zal brengen is nog niet echt duidelijk. Maar één ding weet ik zeker… de bestemming zal mij volledig verbazen en mijn verwachtingen overtreffen.

En wat is dat doel dan in mijn leven? Ik denk dat ik mijn doel begin te zien en misschien ook zelfs te begrijpen. Ik denk ook dat iedereen dat voor zich zelf zou kunnen zien en zou kunnen begrijpen. Ga over een wat langere periode maar eens na wat er in jouw omgeving en met jou allemaal is gebeurd. Wat er is veranderd bij jou en met jou. En hoe beslissend zijn die veranderingen op jou en jouw manier van leven geweest? Het hoeft allemaal niet zo indrukwekkend te zijn; meestal gebeurt het ook heel subtiel. Maar wanneer je die veranderingen over een langere periode bijhoudt, gaat het opvallen… en valt het muntje bij je.

Op dergelijke momenten stel je je misschien, net als ik, de vraag: “Zou Hij dan toch een plan hebben?”

Auteur: Hans Fransen

Stichting Jouw Rouwverwerking

Gaarne uw reactie.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.