(46) Ik had zo graag willen weten

Al filosoferend kwam ik er deze week weer eens achter dat ik zo graag had willen weten wat ik had kunnen doen… toen ik vlak na de geboorte van mijn dochter hoorde dat zij ongeneeslijk ziek was… toen wij haar moesten voorbereiden op haar dood… toen mijn zoon mij vroeg hoe hij het overlijden van zijn zus kon gaan verwerken… hoe ik mijn verdriet moest verwerken na het overlijden van mijn dochter en later mijn echtgenote… en hoe ik tegelijkertijd het gezin draaiende diende te houden… en hoe de wereld om mij heen door draaide, business-as-usual… en ik nog volop bezig was met de verwerking van mijn verdriet.

Ja, ik had zo graag willen weten. Maar juist op die momenten dat ik de kennis nodig had moest ik vele zaken regelen en was er geen tijd om deze kennis op te doen.

Gemakshalve ga ik ervan uit dat ik niet de enige ben die zo graag had willen weten. Inmiddels zijn we zover dat er opleidingen bestaan om mensen te kunnen coachen en te helpen wanneer zij hulp nodig hebben met het verwerken van hun verdriet.

Ik zou nog verder willen gaan door al heel vroeg op school te beginnen met een opleiding wat mensen allemaal kunnen doen wanneer zij worden geconfronteerd met het (plotselinge) verlies van een dierbare… wat het allemaal inhoudt… wat er kan gebeuren… hoe je kan communiceren… en hoe je met elkaar omgaat. Ik had het zo graag willen weten.

Auteur: Hans Fransen

Oprichter van Stichting Jouw Rouwverwerking

Gaarne uw reactie.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.