(29) De oefen-weduwe

‘Leven = veel studeren en hard werken’. Quod erat demonstrandum. (q.e.d.)

Wiskunde is nooit mijn sterkste vak geweest. Ik ben geen bѐta -mens. Toch durf ik met enig bravoure een stelling te poneren: ‘Leven = veel studeren en hard werken’.

Het begint al met leren lopen; het proces van vallen en opstaan dat eigenlijk nooit meer stopt. Vervolgens groeit het besef dat je meer bent dan je eigen ik’je en wordt je geleerd te socialiseren. En zo gaat dat maar door. Als je geluk hebt en je zelf de wil hebt, vergaar je steeds meer wijsheden en vaardigheden.

Eigenlijk verloopt zo’n proces van studeren en werken spelenderwijs. Althans, zo verging het mij. Ik werd echtgenote, moeder, radertje in het arbeidsproces, ik droeg mijn steentje bij aan de economie. Ik waardeerde het verantwoording te nemen en te dragen. Voor het eerst alleen op zakenreis, een vergadering leiden, een internationale reorganisatie helpen uitvoeren. Elke levensfase had een eigen bekoring en negatieve ervaringen bleven mij bespaard. Het begeleiden van moeder en grootmoeder in hun laatste jaren, hun zekerheid bieden, beloven dat ze geen pijn hoefden te leiden, euthanasie bespreekbaar maken met hun artsen, zelfs dat gaf (en geeft) me een liefdevol gevoel.

Maar nu moet ik iets ongelooflijk moeilijks leren. Het valt me zo hard. Het leven is onverbiddelijk. Ik moet oefenen om weduwe te worden. De examendatum is nog niet vastgesteld, er lijkt nog tijd genoeg om te oefenen. Maar het probleem is: ik wil dit examen niet doen. En ik wil er al helemaal geen diploma voor krijgen. Mijn man is mijn leraar in dit proces. In kleine stapjes sommeert hij mij me te verdiepen in een leven zonder hem. Soms lijk ik aan de rand van een zwembassin te staan. Hij duwt me in het diepe. Nu nog met een bandje om, straks zonder.

Hoe moeilijk dit is realiseerde ik me voor het eerst toen hij na een zware operatie in het ziekenhuis lag. Niet dat ik veel tijd had om na te denken. Er moest van alles gebeuren in die dagen vol ziekenbezoek. Maar ’s avonds, in die lege woonkamer, was er dat gemis. Zelfs de muren leken met grote vragende ogen de energie van mijn man te zoeken. Waarom zat er maar één klein vrouwtje op de bank? Er zaten toch altijd twee in elkaar gekrulde mensen naar de televisie te kijken?

Als ik ’s nachts in ons grote bed lag, te groot, te leeg, zuchtte en kraakte het huis om mij heen. De stenen buitenmuren, het parket, de radiatoren, alles leek geluid te maken, een fluisterend geluid: ‘hier klopt iets niet’. En natuurlijk klopte het niet. Al meer dan 42 jaar waren we samen. Af en toe gescheiden door zakenreizen, maar dat telde niet. Dan wisten we dat de ander thuis wachtte en daar konden we wel tegen. Maar nu drong de gedachte zich aan mij op dat we werden gescheiden door ziekte en dood.

De ziekenhuisopname ligt al weer twee jaar achter ons, we leven in reservetijd. Juist nu wil ik zo min mogelijk op eigen houtje ondernemen. Ik opteer voor ‘quality time’ zolang het nog kan. En dat is ons gegund. Maar manlief wil ook zien dat ik mijn draai wel zal vinden als hij er niet meer is. Hij dringt erop aan dat ik zelf dingetjes onderneem. Om het goede voorbeeld te geven is hij met vrienden gaan zeilen. Tien dagen zonder elkaar, om ons voor te bereiden op het eindexamen.

Want inmiddels is duidelijk dat het helemaal nog niet zo zeker is dat ik degene ben die moet oefenen. Het zou kunnen dat ik er als eerste tussenuit piep. Dus zijn we nu samen aan het oefenen. Een oefen-weduwe en een oefen-weduwnaar. Het klinkt een beetje gek, het is een beetje verdrietig en tegelijkertijd is het een enorm bewijs van onze liefde voor elkaar. We willen weten dat de ander het wel zal redden als het eindexamen is afgelegd. De leerstof is complex, soms niet te bevatten ingewikkeld. Niet willen, toch moeten. Ga er maar aan staan.

Wiskunde is nooit mijn sterkste vak geweest. Ik ben geen bѐta -mens. Toch durf ik met enig bravoure een stelling te poneren: ‘Leven = veel studeren en hard werken’.

Gaarne uw reactie.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.